Alplutsers, Editie 2007!!

[Koppel!!]

YOO

Klopt, een boeiend reisverslag.

Misshien een idée, al de foto's eens projecteren en
er de nodige uitleg bij geven in Bvb De Oase

Tiens, da's ook toevallig, ge zijt niet den eerste die dit zegt

Grtz, Philip!

[Stoffel]

We kunnen de komende maanden vullen met reisverslagen.
Euhm vraagje, is Wim al aan de beterhand? En wat was of is de diagnose?

[Iron Gonzo]

ik wil niet in herhaling vallen...

maar ze eens projecteren in de oase zou een leuk idee zijn

[JH.]

Je zou de foto's natuurlijk ook eens kunnen projecteren of zo... in de Oase bijvoorbeeld?

[Frank K]

Ik zal ook eens aan het woord komen, ondertussen zijn we toch weer al drie volledige dagen thuis.
Een betere weergave van de feiten kan niet worden gegeven dan Koppel!! zijn verslag.
Tijdens de reis heb ik al geopperd om,in de Oase, een presentatie met foto's en film te geven. Alleen denk ik dat de achterbouw dan te klein gaat zijn.
Ik wacht nu het volledig verhaal van Koppel!! af om over de reis verder uit te wijden... maar het was een onvergetelijke week!!

[pvde]

Yep,
He, gasten
Dit is gewoon om te kwijlen
Laat maar komen die verslagen en foto's
PS: In "Ter Heide" hebben ze achteraan een zaaltje met plaats genoeg
Houdoe

[Frank K]

[-Wim-]

Euhm vraagje, is Wim al aan de beterhand? En wat was of is de diagnose?

Enkel wat last van de hoogte gehad. 't Was niet de eerste keer . Ik heb dat in Oostenrijk ook gehad en dat verdwijnt vanzelf na een dag.

Thanx for asking.

Wim

[Koppel!!]

YOO

Dag 5, woensdag.

(09u00) Nog moe van ons ritje de dag, euh, nacht ervoor ontwaak ik. Blijkbaar is 't schitterend weer buiten, want de zon heeft m'n tent reeds in een sauna omgetoverd, nog wat blijven liggen is er dus niet bij.
(09u30) Iedereen is ondertussen wakker, en op. We vertellen de gebeurtenissen aan Wim, die geamuseerd luistert, en genieten van een lekker ontbijt.



We dollen wat met elkaar, en met Shulty, die 't moet ontgelden



(11u00) We besluiten om vandaag een kort ritje te doen, want tussen 17 en 18u hebben we afspraak met Wilfried LT, en z'n vrouw op een terrasje te Castelanne.
(12u00) We vertrekken, eerst in de richting van Entrevaux.



Halfweg draaien we links de baan op naar de Col de la Colle St-Michel, op de kaart een kronkelend baanthe met een top op net geen 1500m. De weg is idd één gedraai en gekronkel, maar de top, voorzover er sprake van is, is een teleurstelling. Geen plakaat, geen vermelding, eigenlijk gewoon 't dorpje Colle St-Michel.
Soit, we rijden dan maar door tot als er iets te zien valt.
(13u30) De afdaling naar de vallei v.d Verdon is mooi, en halverwege is er een leuk uitzicht.



(14u00) We dalen verder naar de vallei, en daar volgen we ze stroomopwaarts, tot in Colmars, waar we de Col des Champs oprijden.
Deze heb ik vorig jaar met Shulty gedaan, en we herrinneren ons nog de ongewone, brede goten dwars over de weg. Opletten, bij iets te wild overvliegen zou 't wel is kunnen pijn doen, aan de GS welteverstaan.
(14u30) We staan op de top, alleen tot er een Belg met duo komt aangereden met een Kawa KLE 500.





(15u00) De afdaling ligt me niet, Danny, Shulty en Wim voeren de forcing, ik moet ff lossen. Eens beneden gaat 't richting Gorge de Daluis, een prachtige kloof, in de typische rode metamorfische rotsen, met een baantje net breed genoeg op eenzame hoogte in de rotsen uitgehouwen.
Danny klaagt over een zwabberende achterkant, z'n band blijkt een nagel te hebben opgeraapt
Doorrijden tot aan een naftstation dus, waar ze lucht hebben.
(15u30) We rijden in de Gorge, en stoppen op één v.d kleine parkings met uitzicht.



We zijn niet alleen, er staat een GS1150, volledig uitgerust om tot aan 't eind van de wereld te rijden.



De eigenaar, een Duitser van Turkse origine, vertelt ons dat hij op de terugweg is van Marroco. De man, Nuri genaamd blijkt een uiterst vriendelijke kerel, en stelt ons z'n voetpomp ter beschikking.
"Operatie achterband" gaat van start. We proberen eerst Shulty z'n rubberen "paddestoeltjes", al moeten we er de handleiding bijnemen om de logica te doorgronden.
't Gat ruimen, lijm overal opsmeren, rubberen paddestoel inproppen, en oppompen, om tot de vaststelling te komen, dat 't nog altijd lekt
Tweede mogelijkheid, we nemen m'n bruine, vettige wieken, en ik doe 't zoals ik Stoffel vorig jaar m'n band heb zien repareren.
Gat opnieuw ruimen, wiek in de naald proppen en in de band duwen, oppompen, en waarempel, 't is gelukt. "Operatie achterband" is een sucses
(16u00) We nemen afscheid van Nuri, en rijden verder door de Gorge, tot aan 't mooiste "pointe de vue" dat er in de regio te vinden is. Langs één kant de Gorge, langs de andere kant de brede vallei v.d Var.



(16u30) Als we tussen vijf en zes in Castelanne willen zijn moeten we echt wel verder nu, ipv. langs de grote weg te gaan, die we gisteren reeds gedaan hebben, besluit ik om quasi rechtdoor te rijden, over kleine kronkelende baantjes, met enkele niet zo hoge cols. Ook passeren we aan de Clue de St-Auban, en nauwe doorgang tussen twee rotspartijen waar de weg uit de rotsen gekapt is, zo smal is 't op enkele plaatsen.
(17u00) In St-Auban zegt Danny's GPS dat 't naar links is, naar de N85, ik zeg dat z'n GPS gelijk heeft en zeg dat ik langs rechts ga, over leuke stuurweggetjes.
Frank en Shulty zijn achtergebleven, ze hebben geen zin om tot Castelanne te "vliegen", we spreken gewoon af op de markt.
Danny en Wim volgen me, en samen rijden we over nog een colletje, en zetten we de afdaling in naar 't stuwmeer van Chaudanne.
Niet zo groot, maar wel mooi, en een fameuze stuwdam.



(17u20) Eens in Castelanne ontmoeten we elkaar, Wilfried is wat later, achter een brood aan 't zoeken in de winkels, morgen is 't nml. een feestdag, ook hier in Frankrijk.
We vertellen onze avonturen, Wilfried en z'n vrouw vertellen de hunne, en iets later komen Frank en Peter toe.
Zij waren naar links afgedraaid, zoals de GPS aangaf, en zaten wat verder geblokkeerd tussen een kudde schapen op 't straat
(19u00) We nemen afscheid van elkaar, Wilfried en z'n vrouw moeten nog meer dan een uur rijden tot hun bestemming, ik denk dat 't Fayence was.
Op de camping wordt 't locale restoke nogmaals aangedaan, alwaar de beslissing wordt genomen om morgen nog een dag ter plekke te blijven. Normaal was 't morgen huiswaarts bollen, over drie dagen gespreid, maar de weersvoorspellingen doen me van gedachte veranderen.
Naar goede gewoonte blijven we lang plakken, en besluiten aan de tenten verder te gaan met de fles Wortegemse waar we gisteren gestopt waren. Spijtig genoeg hadden we gisteren precies serieuze dorst, meer dan een goeie kluts voor elk zit er niet meer in
(23u00) 't Wordt ietwat kouder, allé, dat veronderstel ik toch want iedereen naast me heeft ofwel minimum twee pulls aan, ofwel een slaapzak rond zich gedrappeerd, tsss, kouwe kiekens



(23u30) Blijkbaar zit de korte nachrtust nog in ons systeem, want bij elk van ons passeert da manneke met z'n hamer, we kruipen in ons tentje, op zoek naar een welverdiende nachtrust

Grtz, Philip!

[luc boxer]

.

[Frank K]

Frank K schreef:Quote:
Ik zal ook eens aan het woord komen, ondertussen zijn we toch weer al drie volledige dagen thuis.

Ha ik dacht al, de Frank zou die na drie dagen nog altijd zijn moto aan het uitladen zijn?


_________________

Mijne moto was tijdens de heen en een stuk van de terugreis omgetoverd tot supertanker. 43 liter aan boord

[Shulty]

Frank K schreef:Quote:
Ik zal ook eens aan het woord komen, ondertussen zijn we toch weer al drie volledige dagen thuis.

Ha ik dacht al, de Frank zou die na drie dagen nog altijd zijn moto aan het uitladen zijn?


_________________

Mijne moto was tijdens de heen en een stuk van de terugreis omgetoverd tot supertanker. 43 liter aan boord

En een te grote tent

[RUSOR]

Hoi,
De Frank zijn zeer goede foto's staan op mijne smug...
En dit vanaf pagina 56 of vanaf foto 496 tot 763
http://rusor.smugmug.com/gallery/2871590#P-56-9

Ik moet zeggen zeker de moeite om eens te bekijken.
Ik vind ze zelfs zeer kunstzinnig en uit verrasende hoeken genomen



GRTS Danny

[Koppel!!]

YOO

Dag 6, donderdag.

(07u15) Ik word wakker, hoor buiten al wat gestompel, en concludeer dat o.a. Frank al wakker is, pfff, da's vroeg zeg
(07u30) Ik sta zelf ook op, voel dat 't niet zo warm is als gisteren, Frank attenteerd me erop dat 't nog maar 7u30 is, gisteren lagen we om 9u nog in onze slaapzak, "Ah ja, da zal 't zijn" zeg ik, en besef dat ik duidelijk nog niet helemaal wakker ben
Ik bekijk de kaart aandachtig, en zit te denken aan een ritje naar zee, genieten van enkele uitzichten zoals bij Porte de Grimaud op de baai van St. Tropez, enkele stuurweggetjes door o.a La Garde Freinet, Plan de la Tour, kortom, een verkenning van 't kleine maar mooie en ruwe Massif de Maures. Of.....

Ik zou ook iets anders kunnen voorstellen.
Het enthousiasme dat ieder van ons tentoon spreidde op de Col de Tende doet me aan iets denken, wat als we nog zoiets doen, maar nog meer, en mogelijk beter
De Col du Parpaillon schiet me te binnen, een onverharde bergpas, met een tunneldoortocht op bijna 2700m hoogte. Omdat ik me reeds uitvoerig heb bevraagd over deze bergpas weet ik dat hij best doenbaar is, geen extreme moeilijke dingen dus.
Wel weet ik ook dat de tunnel 's winters is gesloten, met ijzeren, aan elkaar gelaste poorten, kwestie van zeker te zijn dat niemand dit probeert. Zelfs in putteke zomer ligt er cm's dik ijs in die 500m lange, onverlichte tunnel, kun je je voorstellen hoe 't er in de winter is
Soit, de tunnel is dus zeker nog dicht, maar de klim tot aan de tunnel is dik 10km lang, vermits we terug naar beneden gaan moeten is dat meer dan 20km puur onverhard, lijkt me leuk.
Ik leg 't voor aan de groep, en al snel wordt 't duidelijk, 't stukje Tende smaakt naar meer, 't zeeke zal voor een andere editie zijn
(08u30) We gaan eerst ons ontbijt scoren, bij de plaatselijke bakker, die tevens een klein terrasje heeft voorzien, makkelijk dus.



(09u30) We vertrekken richting Parpaillon, eerst moeten we daarvoor de Col d'Allos over. Een redelijk eigenzinnige bergpas, met langs zuidzijde een heel lange, snelle en brede aanloop tot aan 't skidorp La Foux d'Allos, om dan de laatste 4km op heel smalle en draaiende baantjes tot boven te gaan.
(10u30) Eens boven genieten we van 't obligate stopje.



We zijn niet alleen, onderweg zijn we reeds enkele groepjes motards gepasseerd, en boven komen langs de andere zijde nog anderen toe. Danny ziet een echte "RUSORbike" staan, en zegt tegen de Duitser dat die met zijn machine onderweg is "I'm Rusor" zegt Danny, de Duitser z'n € valt, en een gesprekje is ontstaan



(11u00) We beginnen op ons gemakske de afdaling. De noordzijde v.d Allos is totaal andere koek dan de zuidkant, een smalle, zeer technische en soms hobbelige weg, met zo goed als geen marge voor fouten, en weinig overzichtelijke bochten. Ik rij op kop, en alhoewel ik me amuseer met een relatief sprotief tempo bouw ik voldoende reserve in.
't Is nodig, elke keer als er een auto in de andere richting komt is 't verschieten, je ziet ze gewoon van nergens aankomen, 't is oppassen geblazen.
(12u00) We stoppen in Jausiers, aan een bankje, om onze picknick te benutten. Een picknick die we in St. André-les-Alpes hedden gekocht, ttz. de nodige atributen, zoals stokbrood, wederom Boursin, en worst. Lekker
(13u15) We rijden verder. Jausiers is een klein dorpje, maar is vooral gekend als 't dorpje waar de afslag naar de Bonette is, maar deze is nog altijd afgesloten. We hebben trouwens andere plannen vandaag
(13u30) Condaminne Le Chattelard, zo heet 't dorp waar we de hoofdweg verlaten, 't is dat ik 't wist, of we waren er voorbij, de Col de Vars op. Zo klein en onbeduidend is 't.
Onmiddelijk beginnen we de klimmen, de eerste km's nog op een brede asfaltweg, tot St-Anne, vandaar is 't nog 500m asfalt, en dan is 't feest, de onverharde piste begint
Enkele km verder is er een brugje, en houden we ff halt, om te genieten. Genieten van 't uitzicht, van de stilte, van wat weer een soort van avontuur kan worden







(13u45) We zijn niet alleen hier. Nu, da's niet erg, of abnormaal, deze weg is redelijk gekend in off-roadmiddens, zowel bij motards als bij 4x4'ers.
Des te groter is m'n verbazing als ik twee jonge gasten met een Citroen Saxo zie voorbij tuffen, m'n heroisch gevoel van daarnet verdwijnt een beetje
(14u00) We rijden verder, elk apart, om anderen de tijd te laten om mooie foto's te schieten, we wachten elk ong. een minuut alvorens de volgende vertrekt.
(14u15) Vermits ik als laatste ben vertrokken, en onderweg zowel Danny als Wim ben gepasseerd terwijl ze foto's aan 't maken waren doe ik nu 't zelfde van hen, Frank en Peter zijn net voorbij 't volgende brugje gestopt, en we wachten nu op Danny en Wim.







(14u20) We genieten nogmaals van 't uitzicht, dit is gewoon prachtig, en stil. Als iedereen zwijgt hoor je quasi niks meer, of toch...
Blijkt dat de Citroen onverricht ter zake is moeten terugkeren, wij gaan wel doorgaan, althans tot waar 't veilig is.



(14u30) Frank heeft een schiterend idee, hij stelt voor om alleen door te rijden, tot waar hij ons goed kan zien, en dan één voor één te filmen, lijkt me prima Frank vertrekt, op den duur zijn we hem met moeite nog rijden, damn, da's een lang stuk



(14u40) Wim vertrekt als eerste, zo snel dat ik vergeet 'm op de gevoelige plaat te zetten , Danny is tweede, dan Peter en uiteindelijk vertek ik ook, elke keer met bijna 10min tussen, zodat Frank geen twee tegelijk moet proberen te filmen.





(14u45) Ik passeer Frank, en op m'n beurt neem ik ook weer enkele foto's, van de omgeving en van de anderen.



(15u00) Danny ligt klaar om foto's te nemen, enkele meters verder ligt er sneeuw op de weg, nu ja, weg
De sneeuw laat nog net een strook van op z'n smalst een goeie 20cm open, ik ben rustig in tweede aan 't tuffen, en neem dat smalle stuk er ineens maar bij, gewoon vooruit kijken is er niet bij, dat smalle stuk laat weinig of geen marge voor fouten, langs de éne kant een berg sneeuw, langs de andere een mogelijke val van minstens 30m, en in 't slechtste geval, als ge bijft doorstuiteren tot helemaal beneden, zoals in de tekenfilmkes, een val van wel zeker 100m diepte , soit, ik tuf dus gewoon door...
Na mij is 't aan Frank, die speelt op zekerheid, doet 't in eerste en in ganzepas, met de voeten naast de steunen, als extra steun. Hij zal uiteindelijk groot gelijk blijken te hebben
Eens Frank er voorbij is wil Danny vertrekken, maar hij kan niet. De Tourance zit vol met slijk, hij is net op een mals spoor gereden, en de GS wil maar niet vooruit, 't achterwiel draait door tot en met, we moeten 'm uiteindelijk helpen en duwen eer hij weggeraakt. De doorgang aan 't smalle stuk lukt echter wonderwel, we zijn er allen voorbij.
Op naar 't volgende moeilijke gedeelte.
En zo is 't, 200m verder staan we weer aan een pak sneeuw op de baan, dit wordt op den duur te veel.



We hebben afgesproken dat een beslissing unaniem moet zijn, vermits niet iedereen wil doorrijden besluiten we om terug te keren, al is zulks niet zo simpel, we moeten elkaar helpen om onze moto's gedraaid te krijgen, stenen 't formaat van een dikke marmot, die we hier trouwens met hopen zien maar altijd verdwijnen alvorens we ze op foto kunnen krijgen, soit, dikke stenen dus zorgen ervoor dat 't geen sinecure is om een zware GS te keren op een amper één meter brede strook



Wel is er hier een echt groepsgevoel, hier maken we dan ook de foto die voor mij persoonlijk 't meest het echte "Alplutsers 2007" gevoel uitstraalt.



Van hier, op deze plek kunnen we wel perfect zien dat er net na 't bruggetje een andere weg is, die wat in een dal blijft lopen, en blijkbaar enkele keren door 't water gaat, die gaan we nu is proberen.



In 't terugkeren moeten we natuurlijk wederom langs dat pak sneeuw, en over die smalle strook. De manier waarop ik er net ben overgeraakt indachtig neem ik, waarschijnlijk wat te overmoedig, dat stuk. Plots voel ik m'n voorwiel glijden, in een fractie van een seconde voel ik de GS en mezelf naar rechts neigen, de kant van de vallei dus Ik zie plots in m'n gedachten m'n compagnons 30m lager staan, dingen tegen me aan 't zeggen als: "Als ge uwen bocht afsnijd, dan kan ik ook als eerste beneden geraken zulle, dit telt nie!", Joe Bar toestanden qua
Nee, als ik dan toch moet vallen, dan de kant van de sneeuw, geef een goeie ruk aan de GS, en PLOF, we liggen stil in de sneeuw, OEF
Shulty en Frank komen me helpen om de GS recht te trekken, in de sneeuw kan ik met moeite m'n linkervoet zetten, ik glij telkens weg, en m'n rechtervoet, da's nog slechter, die steunt bijna in het ijle.
Omdat ik de GS heb stilgelegd, een reflex als hij op z'n zij ligt, moet ik 'm natuurlijk weer starten. Hij staat nog in eerste, F#CK, rechts geen steun, met m'n linkerhand zet ik 'm in neutraal, en kan 'm starten. En dan...
Hoe moet ik 'm nu in eerste krijgen, dat kan ik niet met m'n hand, tja, ff risico nemen, in één snelle beweging hef ik m'n linkervoet uit de sneeuw, stamp ik 't ding in eerste, en zet m'n voet terug neer, dit zonder m'n evenwicht te verliezen, geloof me, dat zijn bange momenten zulle.
Komt er dus op neer dat diegenen die 't oprijden op 't gemakske deden waarschijnlijk overschot van gelijk hadden, en een lesje voor mezelf. Als ge niet zeker zijt, neem dan 't zekere voor 't onzekere
(15u30) We prutellen verder, ik ben de eerste meters niet op m'n gemak, hoe kan dat voorwiel nu zo snel beginnen glijden Blijkt dat ik net op een stuk zachte, vettige ondergrond passeerde, zoiets waar Danny ook in vastzat, vettige prut dus, en verdomd glad ook.
Wim is ondertussen doorgereden, zich van geen kwaad bewust, en zich waarschijnlijk afvragende hoe 't komt dat we zolang achterblijven.
Eens beneden leggen we de situatie uit, volgende keer moet er toch beter afgesproken worden, niemand verlaat de groep bij moeilijke passages, alle hulp kan welkom zijn.
We rijden nu dat andere weggetje door, dit is in veel slechtere staat, en wordt aanzienlijk minder gebruikt, af en toe verdwijnen de sporen in een grasveld, met hier en daar dikke, bruine vettige modder ertussen. Opletten dus.
Ook moeten we twee keer een beek, nu ja, zeg maar riviertje passeren, de eerste keer is 't geen erg, de tweede oversteek boezemt ons al minder vertrouwen in, ong. 30cm diep, iets meer dan 2m lang, en aan de overkant een berm van een kleine 50cm hoog, slik
Wim twijfelt niet, en knalt erdoor alsof 't niets is. Chapeau!
Tja, nu moeten de anderen er ook door, en 't lukt ons, wonderwel veel makkelijker dan verwacht, gewoon een "goei dot gaas, en BAF, erdoor"
Iets verder gaat de weg, euh, ja, hoe noemt ge dat, 't spoor zullen we maar zeggen, terug de hoogte in. Op de kaart zie ik dat deze bergpas, de Col de la Pare pal in Barcelonette uitkomt, kan handig zijn.
Ik zie echter ook dat 't hoogste stuk over de 2600m gaat, en daarnet moesten we forfait geven op minder dan 2400m, 't zal nie lukken dus.
Ook ligt de weg bezaaid met dikke, het formaat van uit de kluiten gewassen bloemkolen aan rotsen en stenen. Of nee, ik vergis me, die rotsen zijn de weg
Kortom, geen spek voor ons GS'kes hunder bek.



We draaien ons om, niet makkelijk op zo'n stijl stuk, en daar gaat 't plots mis. Frank verliest z'n evenwicht net wanneer hij dwars staat, kan natuurlijk z'n voet niet zetten en de GSA ploft in de stenen, Frank springt eraf als een volleerd acrobaat. Damn, 't zal toch niet waar zijn zekers, een perfecte dag die nu in miserie omslaat.
Frank staat op, hij heeft niks, gelukkig, we rapen de GSA op, en zien, tot ons verbazing niks van schade, de valbaren en de cilinderkappen hebben hun werk voortreffelijk gedaan, straf spul



We rijden verder naar beneden, al dokkerend over de dikke stenen en rotsen. Ik ben als laatste aan 't bollen, iedereen staat stil aan de rivieroversteek, ik kom aangefietst, rij in één trok door, en haal zonder problemen de overkant. Iets verder zet ik me van kant, en film de anderen terwijl zij de oversteek maken, ik vraag aan Frank of hij kan filmen, zodoende kan ik volgende foto maken van Shulty in volle actie.



Prachtig gewoon, zo'n oversteek is echt een spectacel om te zien, en een kick om mee te maken
We rijden verder terug, Danny en Wim op kop, Shulty steekt Frank op zo'n stuk grasland voorbij, Frank twijfelt, kiest voor de bestaande sporen, en komt in een stuk vettige modder terecht. Z'n voorwiel glijdt onderuit, ik zie 't zo'n 50m voor me gebeuren, de GSA ploft in de grond, en graaft zich direct in, Frank vliegt half over de linkerkant, half over stuur en scherm op de grond, WOHW, da's een fameuze klap
Ik kom bij de GSA, Frank is ondertussen reeds rechtop gestaan, Shulty is er ook bij gekomen, en samen heffen we de GSA uit 't zompige gras.
Shulty kruipt op de GSA, we duwen 'm wat vooruit, en met een spinnend, modderbrakend achterwiel in 't juiste spoor krijgen we uiteindelijk de GSA door dat modderspoor, wederom zonder enige schade. Echt wel idiotproof die bakken



De rest van de weg naar beneden verloopt probleemloos, na wat we hiernet hebben meegemaakt is alles zóveel makkelijker.
(16u45) We komen terug aan de hoofdweg, en stoppen aan 't terraske, de andere gasten bezien ons alsof we kweeniewa hebben meegemaakt, soit, we voelen ons alleszins zo



Ik speel m'n vest uit, en probeer van alles te verluchten. Ondanks dat 't daarboven nooit warmer was dan 8°C heb ik nog nooit zo gezweet op de moto, m'n helm is kleddernat vanbinnen, m'n T-shirt kan ik gewoon uitwringen, amaai, off-roaden kost blijkbaar veel energie en moeite, weer een les die ik geleerd heb.
(17u15) We beginnen aan de terugweg, weer de Col d'Allos over. Beginnende met de gevaarlijke noordzijde, ik laat de anderen gaan, ben te moe om echt te volgen.



Boven wordt er op mekaar gewacht, en in groep rijden we verder, uiteindelijk rij ik weer op kop, en gaat 't tempo stilaan weer de hoogte in, ik voel me duidelijk meer op m'n gemak op stukken waar de bochten in derde en vierde genomen worden, korte haarspelden zijn altijd m'n zwakke punt geweest.
Eens St-andré gepasseerd trek ik de kraan goed open, dit stuk hebben we ondertussen reeds enkele keren gedaan, we kennen 't niet uit ons hoofd, maar weten min of meer wat te verwachten. Ik geef gas, en rij een zeer strak tempo, zonder risico's te pakken, Danny en Wim volgen, Peter wacht aan een afslag op Frank, die wat achter bleef. Zodoende schieten we op kop nog met drie over, plots zie ik Danny z'n linkerpinker opzetten, hij wil me voorbij Damn, en ik dacht dat ik al sterk aan 't gaan was. Ik doe teken, Danny passeert me, holy crap, nu gaat 't pas echt hard, ik moet alle zeilen bijzetten, soms verlies ik 10m dan weer win ik terug 10m, Wim achter me volgt nog, zij 't ook met veel moeite, jawadde, dit gaat echt hard nu, maar wat een fun
Samen rijden we de volledige afstand langs 't meer van Castilonne, tot aan de afslag in Castelanne, wat een gevoel, Danny passeert de locale Super U al rechtstaand, met z'n armen in de lucht, een locale motard die z'n naftbak aan 't vullen is verslikt zich bijna
(18u00) Shulty heeft nog een stuk van z'n achterstand kunnen goedmaken, hoe weet ik niet, we gingen met z'n allen voluit, samen stoppen we ff bij een soort wegrestooke, net voor de camping, waar een wrak van een oude jet staat, een Fuga Magister blijkt later, cool ding!



Terug op de camping komen de verhalen van vandaag boven, de één vertelt dit, de andere dat, we verlaten, ondertussen zoals goede gewoonte, als laatste ons locale restooke op de camping, en kruipen, serieus vermoeid in onze slaapzak, 'k zeg tegen Frank dat hij gerust mag snurken zoveel hij wil, 'k ben zóó moe dat ik binnen de minuut in slaap ga liggen, en...


...ik denk dat het zo gebeurde

Grtz, Philip!

[RUSOR]

Hoi,
Prachtig verhaal Koppel.... Samen met de marathondag was dit de tweede dag die eruit stak tijdens deze reis....
Voor de Frank zijnen duik in dat spoor zou hij zeker een 10 op 10 gekregen hebben bij het schoonduiken. Zeker vanuit uit de plaats waar wij stonden te wachten.
Mijne hart stond even stil bij het aanschouwen van deze stunt gelukkig zonder letsel voor de Frank en zijne GS.
Het was een zeer gevarieerde dag maar één ding is onze koppel vergeten te vertellen.... na al die anecdotes over Joe Bar hebben we hem eindelijk in levende lijve kunnen ontmoeten



Bedankt Koppel voor een zo'n gedetaileerd verslag...

GRTS Danny

[Frank K]

RUSOR schreef:

Bedankt Koppel voor een zo'n gedetaileerd verslag...

Ik wacht enkel nog op het verslag van vrijdag om heel het verhaal te bundelen. Ik heb alles al in Word overgezet en ondertussen telt dit verhaal al ongeveer 53 bladzijden (foto's verkleind inbegrepen).
Ik ga dit document nog jaren koesteren. Ik heb in die 8 dagen onvergetelijke dingen meegemaakt met een fantastiche groep!!!
Hopelijk stuurt Koppel!! een kopieetje naar de club voor publicatie in het clubboekje want dit is zeker de moeite waard om te lezen.

@ de Alplutsers 2007

Nogmaals mijn excuus dat ik 's nachts liet horen dat ik nog in mijn tent aanwezig was.

Voor de Frank zijnen duik in dat spoor zou hij zeker een 10 op 10 gekregen hebben bij het schoonduiken. Zeker vanuit uit de plaats waar wij stonden te wachten.
Mijne hart stond even stil bij het aanschouwen van deze stunt gelukkig zonder letsel voor de Frank en zijne GS.

Ook vallen kan een kunst zijn.... (leren vallen bij een cursus gevechtsport en deze bleek van nut te zijn)

[Iron Gonzo]

ge moogd allemaal trots zijn op U zelve

ook zijn jullie 1 van de weinige die een moto kopen en er dan ook mee doen waarvoor hij geschikt is. DIKKE PROFICIAT

als ik nu nog 1 iemand hoor klagen over zijn GS, die verdiend een klap rond zijn oren.

[JH.]

mooi mooi mooi...


hopelijk komen er nog zulke verhalen op het forum!

[Koppel!!]

Hopelijk stuurt Koppel!! een kopieetje naar de club voor publicatie in het clubboekje want dit is zeker de moeite waard om te lezen.

Kan ik doen, zal 't is voorstellen aan JüRgen

@ de Alplutsers 2007

Nogmaals mijn excuus dat ik 's nachts liet horen dat ik nog in mijn tent aanwezig was.

't Is nikske Frank, zonder uw gesnurk had 't niet 't zelfde geweest

Grtz, Philip!

[-Wim-]

Knappe veslagen hoor Philip. Ik kijk uit naar de filmpjes.

@ Frank,

Niet te veel aantrekken. 't Was zeer tof met jou erbij. Dat klein ongemak namen we er allemaal graag bij

[Little John]

Prachtig !
mooie foto's en dito verslag
ik zou zeggen ... nog van da

tot in den Oase
grtz

[Werner Von C.]

Knappe piccies, leuk leesvoer...knap

Heb je onderstaande foto in HiRes ?

[Motorista7]

....steeds spijt dat de dag ten einde is
Schalkse®

Helemaal mee eens . En ik vrees al voor de dag dat hij door zijn reis heen is .

@Koppel - ge gaat ons hier allemaal ongelukkig maken als ge door uw vakantieverslag heen zijt. 'd Er zit maar een ding op: terug vertrekken op uw volgend avontuur

[VoskenGSA]

Uitermate prachtig, knap verslag, zalig om te lezen en voor de rest....
kwijl kwijl kwijl

[Shulty]

Knappe piccies, leuk leesvoer...knap

Heb je onderstaande foto in HiRes ?

Knap gemaakt (S)campi.....thx