Om 08:00 men bed uit om even te kijken of het droog was. Beetje wind maar sinds we 130km in een tra montana gereden hebben zijn we ondertussen al wat gewoon. Douche, koffiekoeken met koffie uit de cafetiera, nog even een ..., motorkledij aan en om 08:45 de baan op. Men maat gaf echter forfait. Geen leven te bekennen. Oké, dan maar alleen op weg. Boven zee (vanop het 7de goed te zien) was het zowaar blauw en met de zuidwester die er stond kwam dat dus onze kant op. Regen? Misschien? Maar dat zien we dan wel.
Oeps, beetje te snel gereden en pompstation voorbij. Nu ja, kunnen nog altijd in Watou tanken en ligt toch op de baan. Blijkbaar doet het goed om nog eens te rijden want de 36km huis - Sparhof werden inclusief voltanken op nog geen halfuurtje langs de kleine baantjes afgelegd. Nog even genieten van een koffie en de onmisbare sigaar. Blijkbaar hebben er heel wat last met de gedownloade rit. Ja, even nakijken voor vertrek, inclusief het broodnodige dupliceren en herberekenen, een noodzaak wil je geen problemen hebben, is blijkbaar nog niet overal ingeburgerd en bespaard heel wat ellende.
Tot de middagstop op eigen tempo de rit gereden. Vlot gereden. Middagmaal genut en terwijl genoten van de verzopen kiekens, alhoewel het "la fête d'endouillette" was, op de markt van Arras tijdens een korte maar hevige plets bui en voor de terugweg 2 anderen op sleeptouw genomen die gps problemen hadden (zie hierboven). Nu lag het tempo heel wat lager maar ja, als we kunnen helpen dan doen we dat ook. Dus zo rond 15:20 waren we terug in het Sparhof waar Hilaire net zijn dessert op had. De fles wijn was al leeg

. Nog even bedankt voor de rit, koffie gedronken, nog een sigaar opgestoken en het uur in het oog houden. Niet dat het op een halfuurtje steekt maar 'k weet ondertussen uit gewoonte dat het weer keert aan zee zo rond een uur of vijf. Nu was dat dus de optie ofwel stralende zon ofwel hemelwater. Dus maar wijselijk huiswaarts gekeerd, de motor even laten afkoelen en onmiddellik de spons erover om het slijk weg te halen. Motor afgedroogd en op zijn zijpoot nog wat laten afdruipen. Zo rond 17:15 kwamen de eerste druppels naar beneden vallen en dus maar snel de motor de garage ingeduwd. Stond nog niet goed binnen of het werd een tweede Arras. Alleen langer en gepaard gaande met hevige wind. Dus vanuit de garagepoort, genietend van mijn sigaar en de tweede act in het verzopen kieken verhaal nog even zitten mijmeren dat het de juiste beslissing was huiswaarts te keren.
Genoten van de dag, van het gezelschap en uitkijkende naar de volgende.