Merciekes voor reacties... dat is natuurlijk ook fijn om te lezen.
We zijn dus ondertussen net terug thuis, uitgeladen en fris geschoren en gewassen.
Toch nog even het verslag en de foto's van gisteren. daarna (of morgen - ik ben nogal 'n beetje moe) dat van vandaag.
Dag 4: Ronchamps tot verdun (FR) – 29 mei 2012
Voila si, weer een dag zonder problemen, tijdsnood, meteoperikelen en ongedierte of andere plagen.
Alhoewel, als ik er zo terug over nadenk, moet ik lichtjes mijn mening aanpassen. Fons zijn K75RT lekte olie op het achterwiel tijdens het bezoekje aan het ossuarium van Verdun. Vermoedelijk de achtervering. Vol goede moed en voornemens zouden we dat zaakje even nader bekijken als we op ons slaapstekkie waren aangekomen. We zijn nu 0u30 en als mijn troebele geest me niet in de steek laat, dan kan ik me niet herinneren dat we dit ter harte hebben genomen. Rats vergeten. Zal voor morgenvroeg zijn. Maar hoe kan ik dat begod onthouden tot morgenvroeg?
Op gebied van tijdsbesef scoorden we middelmatig. Om 17u30 de slagvelden en monumenten van Verdun beginnen bezoeken is nu niet onmiddellijk de meest tijdsefficiënte zet, die we konden maken. Bwa, we zijn op reis en zoeken naar hotel is ook niet meer nodig. Dit jaar hadden we alle bookingen op voorhand gemaakt.
Meteo-newsflash : een gedoseerde 25°, geen fluopak moeten aandoen en ook geen dakje boven de cabriorijders moeten ineenflansen. Het zag er nochthans even niet zo rooskleurig uit op gebied van regen en donder. We hadden het moeten zien aankomen. Op de Voie Sacrée stond er langs de kant van de baan een mannelijk gebouwd figuur een plasje te doen. Ons niet gelaten, dat is nu eenmaal het enige voordeel van het mannelijke geslacht, maar hij was vergeten zich om te draaien. Enne … tja … er zijn interessantere zaken in iemands leven, om daar tijdens een motorrit mee geconfronteerd te worden. Dit doe je niet… je besprenkelt de Gewijde Weg niet… Daar staat maar 1 straf voor beschreven in het nieuwste testament : De hemel sprenkelt terug. We hebben wreed veel chance gehad dat de illustere fonteinman de andere kant uitreed of we hadden mee de toorn van god moeten ondergaan.
Ons onderkomen is wederom geweldig geslaagd. En voor de 2e keer een locatie waar we zowel konden slapen als eten. En ditmaal lekker eten. Aan de buitentafel vielen naast het lekker eten twee dingen op : we hadden ongelooflijk veel plezier en we mepten geregeld een kruipend klein ding van tafel, eten of kleding. Iets groter ongedierte flitste soms over de grond voorbij. En minstens even belangrijk als het plaatselijke ongediertebestand op peil te houden en omdat we toch niet meer op de motoren moesten kruipen, konden we netjes ons vochtgehalte terug op peil brengen. En eigenlijk al een buffer aanleggen, om de komende 3 maanden geen dorst meer te hebben. ‘Vooruitziend zijn’ of ‘pro-actief zijn‘, noemen ze dat tegenwoordig. We zijn dus eigenlijk moderne drinkers, met een visie.
Specials van vandaag? Als noemenswaardige, nomineren we daarvoor ‘Jeanne D ’Arc’. Een pittige griet, die een beetje problemen had met haar ‘anger managment’, maar die toch ergens voor Bar Le Duc een basiliek kreeg. Enfin, ze kreeg eigenlijk niet veel tijdens haar leven, maar meer erna. En de basiliek is zo’n puik cadeauke. Enkele kilometers verder vinden we het geboortehuis van ons Jeannine. Valt wel mee om eens te zien. Wat ook opvalt is dat Jeanne D. een serieus uitgebuite merknaam is: Hotels, restaurants, locaties, standbeelden, noem maar op. Als er maar geld mee verdiend kan worden he.
Na ons Jeannineke draaien we de benzinekranen wat verder open, want we hebben nog wat af te leggen. En de banen laten hier een flinke portie snelheid toe hoor. Zeker op de Gewijde Weg. Het is heiligschennis om daarop te flitsen, zelfs le Police kent deze ongeschreven regel.
That’s it for today. Morgen nog een dagje in het zadel. De laatste.
