ongeluk op de E-40

[GSrijder]

Gisteren tijdens de spits de ring genomen en meermaals staan aanschuiven met de auto. Nu ben ik zelf toch geschrokken hoe onverwacht er plots een motor naast je komt gereden terwijl ik er attent op was.

Op de motor ga je ervan uit dat je gezien en gehoord wordt maar ik heb toch al rijdend met de auto het tegendeel ervaren. Het verrassingseffect is soms groot. Als ik dan zie hoe sommige hun 4-wieler gezwind van het ene naar het andere rijvak zwiepen omdat ze daar 5 meter verder kunnen staan krijg ik het al helemaal.

Motor rijden is al een surplus aan risico's nemen, file rijden is spelen op de loterij maar dan omgekeerd. Je hebt meestal geluk en als het tegenzit heb je pech.

Wat de reactie van de topicstarter betreft om te stoppen met rijden vrees ik echter dat het een eerste reactie van teleurstelling in zichzelf en de situatie is. Je zou ook evengoed de motor kunnen houden en hem enkel nog als recreatief vervoermiddel gebruiken. Clubritten geschieden meestal op minder risico volle wegen en hebben daarenboven een fun factor gehalte in tegenstelling tot elke dag tussen de file te rijden.
Toen ik eerder dit jaar met de motor naar Westerlo reed kwam ik op de Antwerpse ring en op de E313 ook in de file terecht. Het vergt heel veel concentratie en werkt meer frustrerend dan dat het rijplezier oplevert. OP de E313 had ik bijna hetzelfde voor, een 4x4 ging op het derde vak volop in de remmen en vermits de auto zo hoog was had ik geen zicht op de voorgangers. De remmen van de GS hebben me tijdig tot stilstand gebracht met een oef, pfff, shit, efkes chance gemompel in de helm. De daaropvolgende keer heb k de auto genomen en nam ik het aanschuiven er maar bij.

Wanneer ik echter met vrienden ga toeren langs rustige baantjes geniet ik 100% van het rijden.

[Luna]

Respect voor jouw keuze ! Het is jouw beslissing en dus de enige juiste beslissing.Het lot niet tarten en hopelijks kan je toch met plezier terugdenken aan het motorrijden in het algemeen...

[spider]

Thompy,
Een spoedig herstel gewenst en ik heb begrip voor je beslissing je bent niet de enigen ik heb men nummerplaat ook al binnen gegeven sinds 20 auguustus.
Het word te gevaarlijk en dan nog als men de slechte staat van het wegen net bekijkt dan is men goesting al voorbij .
Ik rij nu nog maar alleen op circuit zo een acht a tien keer per jaar en ik ammuseer mij ook met men vrienden

Groetjes Rudy

[thompy]

Bedankt voor de vele reacties alhoewel dat niet de opzet was.
Toch een paar zaken die ik wil uitklaren:
wat betreft het ongeluk zelf:
ik weet dat je niet achter een voertuig mag rijden dat je volledig het zicht belemmert, dat is een gouden regel.
Echter, wie regelmatig daar rijdt, daar aan Groot-Bijgaarden om de ring op te rijden, weet dat het daar niet zo evident is om je veiligheid optimaal te verzekeren.
Diene bestelwagen is plots voor mij ingevoegd. Alhoewel ik afstand hou is het zo dat je niet teveel afstand mag houden daar omdat er anders veel van die idioten zich er nog vlug tussengooien, over een volle witte lijn, en je dan plots geen voldoende ruimte meer hebt om maximaal te anticiperen. Ik ben dus wel meer afstand beginnen opbouwen maar achter mij was er ook een auto, ongeveer een meter van mij. Toen die bestelwagen alles dichtgooide, kon ik bijgevolg dus niet volledig in de remmen gaan omdat die auto vlak achter mij was. Ik kon niet opzij omdat er een vrachtwagen naast mij reed. En links uitwijken is helemaal zelfmoord. Ik ben wel in de remmen gegaan maar zag de auto achter mij gevaarlijk angstig dichterbij komen, alsook de bestelwagen voor mij. M.a.w. ik zat gevangen, de enige optie was remmen los en proberen de bestelwagen te ontwijken, wat mij ook bijna was gelukt. Het volgende moment was de klap rechtsachter op de bestelwagen, mijn schouder/ arm tegen de zij-achterkant, ik die op de asfalt wordt gegooid en mijn hoofd dat hard tegen de grond knalt, de vrachtwagen die alles heeft moeten dichtgooien om mij niet te overrijden.
Ik zit hier nu, heel mijn lichaam doet pijn en ik heb nog steeds hoofdpijn maar kan het nog wel allemaal navertellen, er zijn andere die het spijtig genoeg niet kunnen. Ik besef dus ten volle hoeveel geluk ik heb gehad.
Ik heb helemaal geen schrik om terug op de moto te stappen, ik ken de gevaren, ik volgde verschillende cursussen om defensief te rijden en te leren anticiperen in het verkeer op veel verschillende situaties. Waarschijnlijk hebben die lessen mij ook wel geleerd om de juiste beslissingen te nemen eergisteren.
Maar de klap zit nog in mijn hoofd, ook het vorig ongeluk komt terug boven. Tweemaal zoiets overleven zet je tot nadenken en ondanks het feit dat ik ook nu nog zit te popelen om te gaan rijden, wil ik het lot niet verder uitdagen. Ik ben echt heel gelukkig dat ik nog leef, ik had overigens de woensdagavond mijn laatste sollicitatie ronde positief afgerond en bericht gekregen dat ik daar mag beginnen, werk naast de deur, 300m verder.
Ik kan met dit verhaal alleen maar onderstrepen dat overzicht en afstand van levensbelang zijn, dat een goede uitrusting je leven kan redden of op zijn minst de lichamelijke schade tot een minimum kan herleiden en dat moto rijden ondanks alles de max is. Misschien zijn er wel enkel die uit dit verhaal zaken kunnen uithalen en die in een komende gelijkaardige gevaarlijke situatie dit herkennen en tijdig kunnen anticiperen. Dat zou mijn geluk nu dan ook kunnen rechtvaardigen.
Ik heb nu echter andere prioriteiten die bovenaan mijn lijst staan. Ik zeg nooit nooit maar voorlopig wordt het de koekeblik maar dan wel ne coole koekeblik!
T

[Chris Wils]

Thompy
Alleen jij kan beslissen wat te doen nu,na zo,n klap,en een goede engelbewaarder. Als je er niet meer goed op voelt op een motor,blijft ge er inderdaad beter af,want elke keer opstappen met een idee van,wat gaat er vandaag weer gebeuren, da,s niet goed. Dus ik steun jouw beslissing,ook al ligt het niet aan u,maar aan het steeds drukker wordend verkeer. Het ga je goed,maar ik hoop dat je nog wel eens zwaait als ge een BMW motor tegenkomt,want dan weten wij dat er ook motorliefhebbers in auto,s zitten.
Het ga je goed.
Salu.
Chris.
P.S. In September 2008, gietende regen van Gent naar Antwerpen,ik hou afstand want ik heb geen ABS,(met de Harley) komt er net voor de Kennedy Tunnel ene tussen gevrongen met een Mercedes S klasse en die heeft wel ABS en gooit alles dicht,dus ik dan ook maar alles dichtgooien,en ik voel de motor achteraan van links naar rechts schuiven(in de plassen water) ik ben tot op 10cm van een Duitse vrachtwagen z,n deur geweest en ben toch nog kunnen stoppen(t,was file en mister Mercedes wou nog snel 2 meter opschuiven zeker?)maar ik kan U verzekeren,toen ging mij hart ook aan 200/min;Ik heb toen veel geluk gehad dat ik daat niet onderuit ben gegaan,en dat heeft niks te maken met ervaring (30 jaar op de motor) maar puur geluk.Zo zie je maar.

[jovdt]

Kan de beslissing van thompy best begrijpen...Herken de situatie dagelijks. Ondanks alle opleidingen voc Brugge tot slipcursus toe rij ik elk jaar minder zeker rond (dit komt natuurlijk ook met het ouder worden en de risico's beter in te schatten...)Dit minder zeker zijn is niet zozeer het twijfelen aan mezelf of aan mijn gs maar aan de staat van de weg en de overvolle wegen.De druk en de stress bij de meeste mensen neemt alleen maar toe waar door ontspannen rijden reeds tot een lang verleden behoort...Een bocht op een vlotte manier nemen bij regenweer kan reeds verkeerd uitdraaien want welke rotzooi wacht je op in de bocht...En ga zo maar door.Defensief rijden en zowat op alles voorbereid zijn is de enige mogelijkheid om winter en zomer veilig door te raken en dan nog...En toch zie ik ze nog te vaak collega's motorrijders die overal doorflitsen en bij het volgende licht alles mogen dichtgooien om dan samen met mij als het groen wordt terug te vertrekken ...Voor mezelf ook uitgemaakt om bij donker en regenweer de motor meer en meer thuis te laten.Had laatst in deze omstandigheden nog een minder leuke ontmoeting met een strobal die van een traktor was gedonderd op een slecht verlichte baan .Gelukkig was er nog wat uitwijkruimte en de doorgedreven trainig van het voc...Zelfs na meer dan 20jaar motorrijden voel jeje na zo'n situatie niet erg happy.Ondanks deze soms moeilijke omstandigheden blijft de motor mijn enige mogelijkheid om op een degelijk uur in Brussel te geraken zonder ontzettend vroeg te moeten vertrekken 's morgens.Veel sterkte en defensieve intenties collega's doorrijders .

[Raketman]

Het kan ook anders...11 jaar geleden heb ik op 2 jaar tijd 4 ongevallen gehad met de motor. Geen enkele in fout, de eerste op de E40 (wagen die van rijstrook veranderd, in de flank), de twee volgende op hetzelfde kruispunt in Wolvertem (2x achteraan aangereden) en het vierde was een klapper alweer op de E40 met 2,5 jaar revalidatie tot gevolg en blijvend lichamelijk letsel voor de rest van mijn dagen.
Pas daarna is motorrijden voor mij echt begonnen, tot en met er mijn beroep van maken...
't Is idd heel persoonlijk hoe je daarmee omgaat, maar ik zou nooit iemand scheef bekijken omdat die voor zichzelf beslist om ermee te kappen.

[Wiedewa]

Thompy

Bedankt voor het 2de bericht.
Laat het gewoon 'n tijdje rusten, en zie gewoon of ge er weer intresse in krijgt.
Ga u zelf niet forceren in het nemen van 'n beslissing, dat kan in het voorjaar ook nog wel.

Voor mezelf heb ik uit uw bericht de lering getrokken dat de afstand toch wel belangrijk is.
Maar op die drukke baan wil iedereen zo snel mogelijk erngens naar toe, en dan heb je afstand te weinig.
Vind ut erg a-sociaal van diene mens in dat busje om er tussen te smijten, maar hij/zij is niet de enige helaas.
En dan, net op dat moment is de afstand te klein om zelf nog enige kans te hebben te ontwijken, ik begrijp uw standpunt.

Wens U veel sterkte en snelle genezing toe, en ja hopelijk tot ziens

mvg Nico

[MOTOBLOG]

Zulks is nooit fijn om te horen. Heb sinds ik professioneel op de motor zit (als motorjournalist en freelancer) twee collega's verloren, eentje in het prille begin en eentje een aantal dagen geleden in Gent. Hoe meer km's je maakt, des te meer ervaring je opdoet, maar des te meer je jezelf blootstelt aan iets wat altijd gaat komen... de valpartij of schuiver of aanrijding.

In 2007 werd ik door een demente dame zelf van de weg gemaaid. Lang gerevalideerd. Toch is de passie en microbe zo sterk aanwezig dat ik desondanks nog steeds met de motor rijd. Dat moet iedereen voor zichzelf uitmaken. Ik geef toe dat met de alsmaar drukkere en overvolle wegen, een falend beleid en een bevolking van weggebruikers waar moraal en kennis steeds verder zoek is, het er niet beter op wordt.

Desalniettemin is motorrijden voor mij een deel des levens. Ik ga er van uit dat er ook andere gevaren achter de hoek loeren, zonder dat er een motor bij te pas komt. Succes met de blutsen en builen, beterschap, waarbij ik eenieders mening en standpunt respecteer, ook al betekent dit dat jij de motor definitief aan de kant zet.

[kadee2]

Spoedig herstel Thompy, en zeker alle begrip voor je redenering ivm met je ge(-verantwoordelijks)zin.

En "be aware", bloed kruipt toch waar het niet kan gaan, heb zelf zo'n 20 j geleden een ferme koek gezet ==> motor perte total en ik bijna, gelukkig geen blijvende schade(allee toch ni zichtbaar ), maar heb dan eindelijk vorig jaar toch terug moeten toegeven aan de reeds vermelde microbe (en inderdaad; de koters zijn inmiddels al wat ouder, want je argumenten kloppen als een zwerende vinger, dat is ook de reden waarom mijn wederhelft nooit duo wil gaan: als het echt misgaat zijn er direct 2 nieuwe wezen... )

En inderdaad, als ge passeert met uw ferme koekedoos (met spotter? ) effe zwaaien

Grtz,

Dirk.

[jupke]

Thompy,

ook van mijn kant uit een spoedig herstel!
Ik heb ook al 2 "per totalen" op mijn op mijn archief staan.
gelukkig in verschillende jaren tijd.
ik begrijp je beslissing dan ook volkomen om te stoppen met rijden.
ieder moet dat voor zijn eigen uitmaken.
doch, ik kon en kan het niet laten om te rijden.

misschien alles een tijdje laten bezinken.
en wie weet in de lente.... .

gr rob.