Je moet je steeds kunnen verwachten aan het onverwachte. Maar dat is niet alleen voor de voorrijder zo natuurlijk.
Het beste voorbeeld heb ik gisteren meegemaakt.
Net voor een bocht naar rechts op een smal baantje, aan de rechterkant een hoge heg en vlak in de bocht rechts een betonnen verlichtingspaal. Dus geen zicht op het verloop van de bocht. Ik zie een kat in de linker graskant omhoog springen om vervolgens, naar mijn vermoeden (defensief weet je wel)
, de straat over te lopen. Ik denk, die betonnen paal zullen de mannen achter mij wel zien staan. Dus ik geef aan dat er langs de linkerkant een rëeel gevaar bestaat. het gaat soms sneller dan verwacht, want een meter of tien door de bocht staat een wat ouder koppeltje, aan de rechterkant, met een Labrador aan de leiband.Waar dacht je dat de mensenvriend stond ... juist, een stuk op de rijbaan.
En het beestje had ook poeslief in de graskant aan de overzijde in de mot.
Dus, teken voor dat mogelijke gevaar langs rechts.
Nog eens een meter of dertig verder, aan de rechterzijde een zwarte en loslopende hond. Deze had ik, voor mij persoonlijk, eigenlijk te laat opgemerkt. Maar op dat moment is het dacht ik toch belangrijk dat ik de volgers nog kan verwittigen dat er gevaar is aan de rechter kant.
Als voorrijder van een groep draag je gewild of ongewild een grotere verantwoordelijkheid, zonder echter jezelf bloot te stellen aan gevaar.
En als je deze regel niet kan/wil volgen dan ga je idd beter alleen rijden.
maar da's ieder zijn goesting natuurlijk.
Hou het vooral veilig en plezant.
Je spreekt af van tevoren, en als iemand in de groep met iets een probleem heeft, dan moet dat in de groep gezegd worden en moet er in de mate van het mogelijke rekening mee gehouden worden.
)
.