Mijn baas is voorzitter van ADCA (Antwerpse Delta Club Albatros) en ik beloof hem al bijna 2 jaar lang dat ik eens zou langskomen om foto’s te maken als ze gingen vliegen. Afhankelijk van de omstandigheden vliegen zij in Zoutelande (NL), Sept Meuses (B), Neumagen (D) en nog een paar andere plaatsen. Deze keer was het dus Duitsland (vanwege de noordoostenwind) en aangezien belofte schuld maakt … Bovendien zit mijn detachering er het einde van dit jaar op en ga ik vanaf 3 januari terug naar Antwerpen werken (als ze mij niet ergens anders heen sturen). Dus was het één van de laatste kansen om de grote kanonnen (lenzen) boven te halen en de “deltisten” in actie mee te maken.
Dus zondagmorgen om 7 uur vertrokken om via de autostrade naar Weiswampach in Luxemburg te rijden. Daar het bakske volgegooid aan 1,008 EUR/l (super 95), en verder binnendoor naar Neumagen. Prachtige kleine baantjes, maar het was oppassen voor de bladeren op een soms toch redelijk vochtige baan.

Sommige baantjes en banen waren zo plezant dat ik een paar keer vergeten afslagen ben
Onderweg waren er heel wat mistbanken die het landschap soms een sprookjesachtig uitzicht gaven:

Eenmaal op de startplaats aangekomen waren de omstandigheden om te fotograferen verre van ideaal: mistig en wolken waar af en toe de zon eens doorkwam. Dit heeft echter ook zijn charmes:

De rivier op de foto is de Moesel. De druivenoogst is daar in de streek volop aan de gang.
Toch waren er al heel wat “deltisten" die zich aan het voorbreiden waren:

Mijn baas:

Eén van de eerste starters:

En nog een reeks andere:



Dit is mijn baas bij de start en in volle vlucht. (Je moet het maar durven, zo’n berg aflopen, hangend aan een paar buizen die zijn overspannen met wat stof)



Net na de middag begon de mist weg te trekken en de zon kwam meer en meer tevoorschijn, maar er bleef een waas hangen:

Het is daar wel een prachtige streek met mooie baantjes. Kijk maar links op de volgende foto:

Onderweg eigenlijk zo goed als geen foto’s genomen. Ten eerste omdat de omstandigheden niet bijzonder waren, en ten tweede omdat de baantjes veel te plezant waren om te stoppen.

Normaal is het zo’n 590 Km heen en terug, maar door de route binnendoor en het “vergeten afslagen” (ik had het weer een paar keer zitten op de terugweg
Wie meer van de vliegers wil zien kan hier eens kijken: http://gspep.smugmug.com/gallery/2017196




