soms vinden wij van die rare wegbedekkingen zoals deze betonplaten.
Natuurlijk, wat moest gebeuren, gebeurd ook: wij geraken uiteindelijk op een pad.
Eerst redelijk aanvaardbaar
alhoewel...
en dan beginnen de obstakels
steeds moeilijker, en onmogelijk rechtsomkeer te maken.
Vanaf daar denk ik het moeilijkste doorgemaakt te hebben.
Toch zullen wij het klaarkrijgen het achterwiel te zien wegglijden met de motor op zijn kant als gevolg. Gelukkig zonder de minste schade.
Beu van deze weg die maar geen einde krijgt vertrek ik te voet op zoek naar de kortste uitweg
die ik ook vind
Wat verder zijn wij wij gestopt in een cafeetje om er nog hartelijk van na te lachen.
De motor draagt weinig sporen
die nu reeds mooi opgekuist zijn.
Wel, nu kan ik zeggen dat de RT gedoopt is en dat il hem in de hand heb.
Toekomstige manoeuvres zullen met een rustiger hart verlopen.
Toch vraag ik mij af of ik niet beter een GS gekozen had.
In de toekomst zal ik best die paden vermijden...
Maar ook bij ons uiteindelijk schadevrij afgelopen 
.
