Afgelopen weekend waren de condities ideaal voor een rijtest. Droog en zomers op zaterdag en vochtig Belgisch op zondag. Ik heb meteen ook alles voor zijn wielen gesmeten. Oost- en West-Vlaanderen heb ik doorkruist en aldus een dikke 700 km op de teller gezet. Autosnelweg, secundaire wegen filteren door de file en hotsebotsen op de Gentse kasseien. (daarvoor heeft Gent helaas prachtige teststroken. Voor testers in spé: probeer eens de Schouwburgstraat, het Gewad, de Posteernestraat, de Kantienberg en de Brabantdam)
Voor velen trap ik wellicht een open deur in maar wat een fantastisch apparaat! M'n zaterdagavond heb ik gewoon op de RT doorgebracht. Ik denk dat ik er meteen 4à5 uur mee heb rondgebold.
STUREN
Het eerste wat me opviel is dat hij veel makkelijker stuurt dan ik op het eerste zicht vermoedde. Eenmaal je aan het rijden bent doet niks je denken aan het feit dat je onderweg bent met een fameuze bak. Het is bijna een fiets. Mijn VFR is veel compacter en massiever. Zalig hoe wendbaar deze kolos is op de kleinere baantjes. Gewoon kijken en de RT rijdt ernaar toe. Ik stond soms versteld met welke hoeken je door snelle bochten gaat. (en ben er zeker van dat het nog verder kan
) Talrijke bochtcombinaties die ik op de VFR uiterst behoedzaam aanpak waren met de RT kinderspel. Wonderbaarlijk, zeker toen ik eigenlijk zag dat de achterband ondertussen zijn beste tijd heeft gehad.Rechtuit is de RT eveneens verbazingwekkend stabiel. Nogmaals de autosnelweg opgezocht. Met duo en de ruit in de hoogste stand. Cruise control op 140 km/h en je kan je handen van het stuur halen: als op rails loopt ie. Als ik er bij had kon ik terzelfdertijd waarschijnlijk nog eens een nieuwe CD opleggen.
Stapvoets stadsverkeer lukte me erg snel, al verraste me de snel opkomende instabiliteit als ik mijn voet aan de grond wil zetten. Op één of andere manier leek de RT me elke keer veel topzwaarder dan ik verwachtte. Niet dat ik vreesde om tegen de vlakte te kledderen aan het rode licht maar het is toch wennen als het gewicht in komt zetten.
MOTOR
Het was ook de eerste maal dat ik met een boxer reed, en dit viel reuzemee. Het gedaver en getril was niet zo erg als ik verwachtte en ook de reactie van het blok op een ferme draai aan de kraan is zeker aanvaardbaar. Je voelt dat het ding leeft. Op secundaire wegen werken de acceleraties echt verslavend. In ieder geval moet deze tweecilinder zich niet schamen, zeker als je zonder duo rijdt. Ik denk dat menig chauffeur verbaasd achter bleef toen het licht op groen sprong. De RT kan er echt als een speer vandoor als het moet...
Het motorkarakter is me erg bevallen. Daar was ik eerlijk gezegd nog het meeste om bevreesd. Veel power onderin vanaf 2000 tpm, en op 5000 tpm is het nog zeker niet gedaan. Of je nu in 2e of 4e rijdt, het maakt niet uit: trekken doet ie. Aan 120 km/h draait ie in zesde rustig 4000 tpm.
Ik moet ook toegeven dat dit blok niet slecht klinkt. Als zware V4-fanaat wil dit wel iets zeggen. Op weg naar 5000 tpm toe hoor je een aangename brom, nog even wat verder en je hoort muziek. Je kan echt genieten van de sound want door de goede bescherming had ik niet eens oordopjes nodig.
Zone 30 is nooit makkelijk geweest op de moto maar met deze RT is dat nog erger. Traag rijden rond 30 km/h nabij 3000 tpm was soms echt horten en stoten.
Nogal vervelend als je in opgestropt stadsverkeer terecht komt, want je kan niet veel doen dan geduldig meeschuiven. Misschien beeld ik me maar wat in, maar is dit het fameuze KFR? Ik heb er trouwens op gelet of het niet aan mijn hand lag.Misschien was deze RT nog te vers (net geen 10.000km) maar kruisraket-snelheden zoals ik met m'n VFR kan aanhouden zaten er niet in. Enfin, in deze tijden is dit mooi meegenomen. Aan 160 leek de fut er een beetje uit en uit respect voor deze nieuwe machine heb ik ook niet geprobeerd of zo'n RT even vlot aan 180 kruist als mijn VFR. (Daar draait het blokje aan 7000 tpm bij 160 km/h) Of dit nodig is laat ik hier in het midden maar de VFR kan het moeiteloos..en zonder olie te zuipen.
Zuinig is de RT wel want de boordcomputer kreeg ik niet boven 5.3 liter aan (of was dat ding gewoon kapot?
) Dat zie ik nu eens graag!VERSNELLINGSBAK
De versnellingsbak viel eigenlijk best mee. Had erger verwacht. Spijtig dat ie vaak moeilijk in eerste te leggen is waardoor ik steeds wat met de koppeling moest spelen.
REMMEN
En dan die remmen. Dat zijn nu eens remmen. Hiervoor alleen al bravo voor BMW.
Effe aan de hendel voelen en het spel staat stil waar je wil. Effe hard knijpen en je middageten ligt er bijna uit. Ook al was de baan nat op zondag, geen seconde vreesde ik voor een schuiver. Zoiets kan ik waarderen tussen de file. Gauw even met het voetje remmen terwijl je keert in de straat lukt ook prachtig. RUIT
Nog eens bravo! De ruit is verbazend efficient. Wat een verschil met wat ik gewoon ben. De traploze verstelling is een schot in de roos. Snel even die ruit omlaag om een betere blik te hebben op de baan net voor je. Op de autosnelweg die ruit omhoog en genieten maar. Geen geraas, gebulder of dansend hoofd. Met het zadel in de hoogste stand vond ik de ruit op de autosnelweg voor mijn lengte (1.86m) wel nog een cm of vijf te laag.
Toch zat ik echter vaak te spelen met de ruit. Ik kon niet direct uitmaken of ik nu beter door de ruit, of net erboven zou kijken. Wat me verder stoorde aan de ruit was de vertekening in de bovenhoeken. Op zich geen probleem, maar in een bocht ziet alles er anders uit en dan is het soms oppassen geblazen. Dat de ruit soms trilt heb ik ook opgemerkt, maar dat is meestal in ralenti en bij het wegrijden. Niks erg feitelijk.
Gelukkig voor mij begon het zondag ook te gieten. Qua bescherming is er niet veel op aan te merken. Nat wordt je eigenlijk niet. Het viel me wel op dat het dashboard nat werd onder de km-teller. Blijkbaar drijft één of andere luchtstroom het water onder de neus naar binnen.
ZADEL
Helaas.
Op één of andere manier vond ik de kromming van het zadel niet helemaal mijn ding. Het moet een combinatie zijn van mijn zithouding en het rare zadel. Schuiven deed ik wel niet maar eigenlijk zat ik vaak te ver naar achteren en voelde ik die rand. Als ik tegen de tank wou zitten raakten mijn knieen de kuiprand. Ik heb namelijk lange dijbenen. Ik dacht dat het aan de hoogte lag maar heb het zeker 10 keer versteld maar nooit vond ik de ideale positie.
Mettertijd liet ik het zadel in de hoogste positie want zo hoopte ik wat plaats te winnen voor mijn benen. Aldus kon ik de motor zo beter vasthouden met mijn knieen, maar dan was de ruit weer te laag...
Ik had dus pijn in mijn onderrug een paar uren op de RT. Op mijn VFR zijn mijn benen meer geplooid, zit ik wat meer voorover en wordt mijn rug dus op een andere manier belast..ofwel ben ik dat al gewoon... Ik hoop dat er aan hieraan iets kan worden gedaan want dat is het grootste minpunt waar ik niet mee zou kunnen leven. Daar ben ik dus nog niet uit
Misschien zit ik gewoon ook verkeerd.KOFFERS
De koffers in koetwerkkleur konder beter in zwart plastic zijn gebleven. Ze stonden al vol krassen en sporen van rubberzolen toen ik de RT ophaalde. Geen fraai zicht op een moto van een paar maand oud. Ook het grijze zadel was al merkbaar vuil. Zwart is dus beter.
VERLICHTING
De verlichting is zijn naam echt waard. Uit de koplamp komt fameus wat licht en naast de pinkers kan je bijna niet kijken. De autos gaan in de file vlot aan de kant als ze deze RT in hun spiegel zien opdoemen. "Zuu een lucht! Wat es me da. Ke zag 't van den ander kant van stroate. Joat, dat es een vree schuun machien" Zo sprak een oudere dame toen ik zondagmorgen vertrok.
OPTIES
Aangezien mijn testmoto van allerhande opties was voorzien heb ik de kans benut om alles te proberen. Aanvankelijk stond ik sceptisch tegen dergelijke gadgets want ze hebben meestal een te hoog prijskaartje.
Maar wonder boven wonder: die cruisecontrol is uitermate handig. Ook de radio heeft me verbaasd. Die boxen zijn goed geplaatst zodat je wel degelijk iets hoort. De voetgangers waarschijnlijk ook want ze keken meermaals om... Op de autosnelweg is het heel wat minder. Ik bemerkte verder dat de antenne wat los was getrilt. Moest ik dus even aandraaien.
Ook de handvatverwarming vond ik nuttig. Dat herinner ik me nog van mijn rijlessen op de 650GS in putteke winter.
De boordcomputer was er ook bij. Gemiddeld verbruik, resterende km, temperatuur en oliepeil. Handig, maar eigenlijk niet echt nodig voor mij. Om mijn gemiddeld verbruik te weten heb ik geen computer nodig. Verder stel ik me vragen bij de juistheid van de thermometer. Volgens mij duidt ie makkelijk 5° te weinig aan.
:?:Warm was het zondagavond ook niet echt. De zadelverwarming was de moeite en werkte erg snel. Het zijn dingen die het dagelijks gebruik van de motor in weer en wind mogelijk maken. En dat maakt vaak het verschil tussen de moto pakken of in het koekblik in de file te staan...
De kabelaansluitingen voor de zadelverwarming ogen een beetje iel. Ik weet niet hoelang die het gaan houden in het dagelijks gebruik.
DUO
Passagiers waren laaiend enthousiast over de duozit. Ben zowel gaan rijden met mijn zus (1m65) en mijn broer(1m86). Ze wilden er niet meer af! Toen ik m'n broer even meenam voor een blokje om zijn we 3h weggeweest. Hij wist de beenhoek, het zadel en het comfort heel erg te waarderen. Het zadel zit erg ruim en is lekker hoog geplaats. Dat de RT ook niet zo duikt bij het remmen is eveneens aangenaam overgekomen. Met de ruit in de hoogste stand is de passagier echt verwend.
DETAILS
Langs alle kanten hebben we de RT bekeken. We konden alleen maar concluderen dat de gasten bij BMW over alles goed hebben nagedacht. Het design is meer dan origineel en de details zijn vernuftig. De handgrepen voor de passagier, dat ventiel, de kuip of het koffersysteem. Al eens geluisterd hoe soepel en stil die ruit beweegt? Klasse!
Dit is trouwens een moto die een claxon heeft met de naam waardig. Geen piepje à la booster maar een echte toeter. Op de E40 in Oostkamp heb ik er een Duitser mee van langs gegeven. Die vond het blijkbaar normaal om de file door te komen via de pechstrook. Met een krachtige "peut" en een duidelijk handgebaar voegde hij direct weer in. Waarschijnlijk aanzag hij me voor een flik buiten de diensturen..
=>edit: Was ik nog vergeten. Het is jammer dat de zijstandaard geen uitsteeksel heeft of hem makkelijker uit te klappen.
NABESCHOUWING
Aangezien ik vandaag weer een dikke 150 km heb gedaan op de VFR kon ik goed vergelijken. Weerbescherming is hier duidelijk minder, net als de wendbaarheid en het comfort der gewrichten. Polsen worden meer belast aan lage snelheden en ook de hoek die mijn enkel maakt is veel ongemakkelijker. De afstand zadel-voetsteunen is maar 45.5 cm op de VFR. De zadelhoogte bij de VFR bedraagt 80 cm wat wellicht verklaart waarom stilstaan bij de RT om gewenning vroeg. Verder zijn de remmen tov een RT maar zwakke dingetjes.
En ja, bij dit pokkenweer ik miste de cruise control, de handvatverwarming, de ruit, de radio, de remmen, de grote tank, de wendbaarheid en het koppel.
Toch blijven er een aantal puntjes waar de RT op comfortvlak van de VFR kan leren. De kantelreacties van de motor zijn volledig afwezig en het moet gezegd dit was een aangename herontdekking. Ook het hogesnelheidscruisen is 'makkelijker' op de VFR. Rechtuit (zonder topcase) heeft de VFR altijd al als een trein gereden. Het windgeruis is natuurlijk feller dan op de RT en vereist zeker oordopjes, maar toch lijkt het me het minder dan een RT-ruit in de laagste stand. Aangezien dit eigen is aan de boxer zou ik daar wel mee kunnen leven. De talrijke pluspunten van de RT wegen uiteindelijk veel meer door.
Het Honda zadel is echter merkelijk beter. Het zadel heeft een vlakkere vorm waardoor ik beter kon verzitten. Een beetje naar achter of helemaal tegen de tank. De vulling lijkt me harder en omdat de VFR smaller is tussen de benen kan ik hem beter vastklemmen. Op de RT voelde ik de achterrand van het zadel en bij het stilstaan zat ik met mijn benen altijd tegen de onderkuip. Misschien moet er voor mij dan een ander zadel op?
In ieder geval rijd ik met deze RT met in één ruk naar het Zuiden. Hoe graag zou ik wat kleren en mijn toiletzak in de koffers proppen en meteen maar eens doorrijden tot Menton... morgen wordt het daar 25°
Van Harleys ken ik niet veel maar als er iemand de titel 'King of the Road' verdient dan is het wel deze RT. Verdikke ik ben verslaafd peis ik...en dan heb ik nog niet eens met de ST of GS gereden...
greetz en vuur maar af!
Xavier
BMW F800GS
Ik herinner mij ineens een artikel uit Bike van een paar jaar geleden over de geometrie van stuur-zadel-voetsteunen. Ik zal eens in mijn stapel gaan rommelen.
