Motorbedevaart Lourdes

[adjuvo]

Enkele jeugdige en ook wat minder jeugdige motorfanaten spelen met de gedachte om in 2009 een motorbedevaart naar Lourdes te organiseren , wellicht in een beperkte oplage .

Heeft er iemand hier enige tips of aanwijzingen welke hij vanuit zijn persoonlijke belevenis kan delen ?

Of zijn er mensen die weet hebben van clubs welke een dergelijk trip reeds in het verleden organiseerden ?

Alle info is welkom

Merci ... begot.

[Jo De Paepe]

Yep,
Was er welis waar niet op bedevaart , maar op reis in de Pyreneen
hotels in Lourdes zelf zijn te vermijden , zeer duur in vergelijking met het gebodene.
Beter is om een 30 tal km verder in de streek te logeren .
Zal eens kijken ,heb nog wel enkele adresjes uit de streek ginder.

[johnnyke]

http://www.hotel-larotonde.com
heb ik over 2 jaar terug 3 dagen verbleven
met garage
prijs / kwaliteit zeer goed ongeveer 200 m van het heiligdom
gr. johnny

[UpJohn]

Nog iemand GOEDE adresje's voor overnachting in de streek van Lourdes ?
Bij Belgen ... ????

[Van Neste Philip]

Nog iemand GOEDE adresje's voor overnachting in de streek van Lourdes ?
Bij Belgen ... ????

http://pagesperso-orange.fr/hotel.panoramic/indexnl.htm

[one-one]

the Blue Knights gaan met een priester die per moto rijdt naar Lourdes dit jaar
er was een artikel in passe partout

[adjuvo]

the Blue Knights gaan met een priester die per moto rijdt naar Lourdes dit jaar
er was een artikel in passe partout

Inderdaad en ook in enkele andere kranten vermeld gisteren :

http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail ... D=0A26GTUM

P.S. Er zijn nog plaatsen vrij voor wie er zin in heeft !

[adjuvo]

En ja hoor , het is er eindelijk van gekomen !

30 deelnemers en 24 motoren zullen effectief deelnemen aan de motorbedevaart naar Lourdes dit jaar .

Vorig weekend reeds aangekondigd op Radio 1 ... en binnenkort allemaal en helemaal live de baan op !

http://www.braambos.be/radio/date/2009/ ... 0090705-A/

[moh_fan]

Ik ben benieuwd naar je verslag Rudi!
In mijn planning voor 2010 staat: deelnemen aan de militaire motor-bedevaart naar Lourdes...

[adjuvo]

Bij deze zoals beloofd een kort overzicht van de eerste motorbedevaart naar Lourdes .

30 deelnemers op 21 motoren , een mixed edition waarbij nederlandstaligen , franstaligen en brusselaars gedurende 8 dagen en pakweg 3000 km samen onderweg waren zonder dat er één scheef woord is gevallen . Waar een wil is , is een weg , zo blijkt ... !

Heel wat deelnemers kenden elkaar niet voor de aanvang van de reis , maar de banden welke gedurende deze 8 unieke dagen werden gesmeed zijn voor het leven .

De onderstaande reisverslagen van enkele der deelnemers spreken voor zichzelf :

Impressie van een motorbedevaart; Jette Lourdes

Wat aanvankelijk een dromerig idee was van pastoor Dirk is
uitgedraaid op een tastbaar en concreet gebeuren.
"Ooit eens met de moto op reis naar Lourdes." Het leek wel een
utopie. Motards en Lourdes? Valt dat wel met elkaar te rijmen? En laat
ons maar toegeven; er leven nogal wat vooroordelen bij de mensen over
motorrijders. "Zware jongens die motards!"
En toch, daar heb je al een eerste rijmpje met Lourdes. Want kan
"Lourdes" niet vertaald worden met "zware"? Ja, Lourdes weegt bij veel
mensen, eens ze er geweest zijn, zwaar door. Het drukt 'iets' op je
hart. En velen hebben dat al mogen ervaren.
En ik kan er van meespreken want ik ga al voor de achtste keer op rij
naar ginder maar wel voor de eerste keer met de moto en dan nog eens
met een dertigtal 'zware' jongens. En meisjes!


Het weerbericht beloofde veel goeds en 't is ook uitgekomen. De hele
week van ons verblijf kregen we schitterend weer! Zelfs de
Eucharistieviering om 10u in de St Pieters kerk te Jette, net voor ons
vertrek, wekte door het mooie weer het zonnetje in ons hart op. Een
paar oudjes lieten hun enigszins argwanende blikken van de motards,
daar in 'hun' kerk, naar de pastoor gaan en van de pastoor weer naar
de motards, maar een scheef glimlachje op hun mond verried dat ze
zagen dat het goed was, en zeker als hunne pastoor één van hen was.
Al spoedig werd de kerkstoel geruild voor het zadel van het ijzeren ros.
Het werd een ware feestelijke uittocht. Met veel toeters en bellen,
gelukwensen van hier en daar, met gauw nog een paar gebedsintenties
erbij, gewuif en gejuich, en zelfs kleurrijke ballonnetjes die aan
onze tweewielers vastgebonden werden en die zelfs één motard achteraf
tot mooie poëtische ontboezemingen voerde.
Ook het escorte van de politie van Jette maakte duidelijk dat er iets
speciaals aan het gebeuren was. En zelfs de hemel leek ons al wat
tegemoet te treden door een helikopter te sturen.
Eens de politie ons uitgewuifd had en wij hen, begon het tijdens de rit
stilaan tot me door te dringen dat de sprong in het onbekende een
aanvang genomen had. Zelfs bij mij kwam het vooroordeel even de kop
opsteken. Zullen deze brullende leeuwen op twee wielen de stilte en de
rust van Lourdes daar niet overstemmen? Gaan ze het Heiligdom daar
niet op hun grondvesten doen daveren en het bronwater doen schuimen?
Dit gevoel werd nog versterkt tijdens het eerste verblijf in ons eerste hotel
waar de luidruchtigheid en de feestdrang van zich lieten horen met een
steeds weerkerend groepsliedje met een luid schallende "SCHOLL!" kreet.
De reis verliep voorspoedig, en voor sommigen zelfs met een onvoorzien
bezoekje aan de Eifeltoren, en zo kwamen we dan op de derde dag aan op
onze bestemming. Moe, maar blij en dankbaar omdat we het gehaald
hadden zonder problemen, kwetsbaar als we zijn op dat meer dan 200kg
zware stalen ding.
Onze eerste deelname aan de kaarskensprocessie was nog maar net
begonnen of het werd al meteen duidelijk; velen werden 'geraakt'. Het
beeld van de stoere en getatoeëerde motard met een kaarsje in de hand
en een traan in de ogen werd in m'n geheugen gegrift. De eerst zo
luidruchtige kreten maakten plaats voor ingetogen stilte, voeling met
het onbegrijpelijke, emoties die boven kwamen en sommigen verkozen
zelfs zich terug te trekken in het verborgene om hun tranen de vrije
loop te laten.
De Ave Maria's galmden over het Heiligdom maar zinderden ook in
ontelbare harten en zullen daar ongetwijfeld lang blijven nazinderen.
Zelfs het brullende geluid van de Harley's werd overstemd door de
sacrale stilte die deze liederen veroorzaken.
De volgende dag mochten we deelnemen aan de Eucharistieviering in de
grot van Massabielle waar onze pastoor Dirk de H.Mis opdroeg om kwart
voor zeven in de ochtend. Een bijzondere ervaring want niet iedereen
krijgt die kans om met hun eigen pastoor daar naast de bron de H. Mis
te beleven.
De daarop volgende dagen was eenieder natuurlijk vrij zijn eigen weg
te gaan, en sommigen maakten kleine groepjes om de prachtige
Pyreneeën, die daar pronkend in het gouden zonlicht baadden, te gaan
berijden. Weer anderen bleven liever in het Heiligdom om de meegenomen
intenties op te dragen. Zoals die ene motard die, tijdens ons bezoek
aan de kathedraal te Chartres op de heenreis, op straat een vrouwke
aansprak dat vol ontzag naar onze brommende monsters aan het kijken was, haar
naam vroeg (Denise!) en beloofde dat hij voor haar daar te Lourdes zou
bidden! Eens te meer bleek het zo te zijn dat de kleine dingen de
grootste impact hebben op onze emoties want het moederke was met
al haar zintuigen op slag in de allerhoogste Hemel.
Ook de organisatie van deze reis mag wel eens onder de spotlights
geplaatst worden want alles was werkelijk tot in de kleinste puntjes
uitgestippeld om ons verblijf aldaar zo aangenaam mogelijk te maken.
En het mag gezegd; het was zeer geslaagd! Dank aan Nolle, Stèphanie,
Dirk,......!!


Ik herinner mij dat tijdens de initiatievergadering Nolle ons
aanraadde om een "Plaatje" mee te nemen om onder onze uitklapbare poot
te plaatsen in geval we op onstabiele grond zouden moet stoppen.
Onwillekeurig moest ik daaraan terugdenken toen ik het witte
vierkantige 'plaatje' onder pastoor Dirk z'n kin zag.
Het gaf een geruststellend gevoel; we hadden een 'plaatje' bij, een
soort 'geestelijk plaatje' om ons te steunen waar nodig wanneer we ons
op onstabiele grond bevonden. En ja, laat ons maar eerlijk zijn, daar
te Lourdes beseft men gemakkelijk dat we maar al te vaak dagelijks op
zo' n onstabiele grond leven. Dirk heeft op de hem kenmerkende, en met
kwinkslagen gekruide uitspraken velen onder ons pastoraal gesteund
waar nodig. Vooral ik ben hem daarvoor dankbaar want ik mocht bijna
een hele dag met hem optrekken, o.a. naar Bartrès, waar Bernadette
ooit de schapen mocht hoeden. We werden daar zelfs door drie
engelachtige witte nonnetjes zomaar getrakteerd op een muzikaal intermezzo
en gezongen gebeden.


Ook de laatste avond was een bijzondere belevenis: Onze motorrijders ruilden
namelijk de handvaten van hun zware machines met die van de rolstoelgbruikers
van de Antwerpse ziekenzorg om hen de hele kaarskensprocessie lang, en niet zonder
enige trots, te sturen. Het was een verbroederende en emotionele bedoening
waar menigeen een smeltend hart aan overhield.


Tenslotte nog heel even in spanning doorbijten opdat de terugreis
voorspoedig zou mogen verlopen en dat is wonderwel gelukt.
Zeker nadat onze pastoor iedereen een H. Christoffel had aangeboden met een persoonlijke gegraveerde inscriptie op de achterkant van het medaillon.
Bedankt Dirk! We zullen hem blijven koesteren bij al onze volgende trips.
Ook bij thuiskomst kregen de politiemensen die ons uitgeleide deden zo 'n sacrale reisgenoot, want zij zijn toch ook voortdurend onder weg.


Bij het afscheid aan de laatste halte zijn duidelijke vriendschapsbanden komen
boven drijven.
Beladen met verrijkte zelfkennis en vreugde in het hart om zovele
gaven kunnen we nu vanuit onze luie stoel terugblikken naar een
steunpunt in ons leven. En hopelijk kunnen we dat later aan onze
kleinkinderen en achterkleinkinderen navertellen opdat ze zouden
beseffen dat de motor van ons leven (onze geest) af en toe zo een
steunpunten nodig heeft, met of zonder "Wit plaatje" . Maar als je't
mij vraagt; liefst mèt!


luc


Ps; Jammer genoeg is er ook een domper gekomen op dit alles met het onverwachte overlijden van de vader van een van onze mannen.
Maar dit leed zal dankzij deze reis toch verlicht worden. Zeker weten!

* * * * * *

St- Pieter Jette - Lourdes 6-9-2009 13-9-2009


Uitgewuifd snorren we door de stad.
Kleurrijke, feestelijke luchtballonnen op onze moto’s vastgebonden.
Al snel springen de luchtballonnen één voor één uiteen.
Zo smelt de inhoud van ieders luchtballon samen tot één grote virtuele luchtbel.

Zwevend over onze hoofden, kleurloos, zonder inhoud.

De luchtbel voert ons via Parijs naar Chartres, Angouléme.
Dansend zweeft de luchtbel verder over de mooie streek van Bordeaux vol wijngaarden,
waar wij hebben geproefd van de heerlijkste druiven.
Om daarna door bochtige bossen
naar links en rechts te zwenken via Pau naar Lourdes.

Zwevend over onze hoofden, beschermend, pastelkleurig, zwetend.

Blij aangekomen
hangt de luchtbel vier dagen boven “hotel de Rome”.
Afwisselend
in volle actie met de moto in prachtige bergen
en bezinnen aan bedevaartsoord.

Zwevend over onze hoofden, tintelend, kleurijker, glanzender.

Tijd om terug te keren.
Verlangend naar huis
in 2 dagen.

Zwevend over onze hoofden, rood van gloed.

Tijd om op de parking afscheid te nemen.
Spat de luchtbel uiteen in 33 zilveren luchtbelletjes.
Om dan zich te kunnen nestelen in onze harten.
Op de bovenste plank.

Zwevend in onze hart, goud.


Hartelijk dank aan iedereen!!!
Pol ( Intruder ) Baert

Tx Padre Dirk , Tx Nolle , Steph en al die anderen die achter de schermen elke dag weer opnieuw in de weer waren om alles telkens weer opnieuw in goede banen te leiden .

Zet ons maar op de lijst voor de volgende editie !

Vertrek te Jette :

http://www.youtube.com/watch?v=cceVQ5fi ... -main-area[/video]

Reportage op Kerkjette (Update voorzien vanaf 28/09/2009 :

http://www.kerknet.be/federatie/6513/ni ... wsID=87439

Link naar Facebook :

http://www.facebook.com/event.php?eid=5 ... 349&ref=ts


Grtz ,

Rudi

[edargpu]

Rudi,

heb daar maar één woord voor "GEWELDIG" tof initiatief en jammer van die domper.

Edargpu

[moh_fan]

Mooi...
Een reis waarbij het woord genieten vele dimensies kent.