Wie helpt mij aan een fenomenale 50ste verjaardag!

[Zeppe]

Ja,
Wie helpt mij een een fenomenale 50ste verjaardag?
Graag zou ik, speciaal voor deze gelegenheid (28/05/2010), eens een "echte" (of liefst wel meerdere) berg willen berijden.
Iets in het genre van Mont Ventoux (1912m), Galibier (2642m), Col de la Madelein (1543m, Col d'Aspin (1490m), om maar iets te noemen.
Het moge er ook andere en betere zijn. Ik heb nog niets concreet in gedachte.
Gelet op de periode, mei 2010, heb ik nog wel even, maar ik begin nu al te dromen en te plannen. Het moet(en) wel "echte" bergen zijn. Waar ik nog jaren later met genot aan kan terugdenken.
Ik hoop een weekje (5 tot max 7 dagen) van het jaarlijks familiaal verlof af te pitsen, om deze droomreis waar te maken.
Wie heeft suggestie's, tips, op- en bemerkingen, zowel qua te volgen route als overnachtingsplaatsen (low-budget).
Is mei een goede periode, of plan ik deze trip betere toch wat later?
Laat jullie maar eens goed gaan. Alles is welkom.

Alvast bedankt,

[PaulM]

Ik denk beter iets later (passen nog gesloten) Vergeet Stelvio niet, gepakt en gezakt en met duo en hele belevenis

[Hans]

La Route des Grandes Alpes : http://www.grande-traversee-alpes.com/index.php

Enkele jaren geleden hebben we die op 't gemakske gereden. Een geweldig mooie ervaring. 't Was wel in juli... 't Zou best kunnen dat sommige passen in mei nog gesloten zijn.

De Ventoux is veel minder mooi, toch vergeleken dan met de Alpen. De klim is wel een aparte ervaring omdat je vertrekt vanuit geurige Provence-landschappen, halverwege passeer je de boom-grens, om te eindigen op een kale top waar té veel wielertoeristen je voor de wielen rijden en lopen...

mvg
Hans

[Koppel!!]

YOO

Ventoux, en de andere Alpenpassen zijn perfect te combineren, heb 't al meermale gedaan.

Mei is vroeg op 't jaar, met wat geluk is alles open, daartegen, als je dit jaar in Mei naar de Alpen zou geweest zijn, dan had je op veel plaatsen voor een gesloten bergpas gestaan. Hangt dus af van de sneeuwval in de winter, en 't meest nog in de maandan februari en maart. Daarna mindert de sneeuwval, maar 't zijn die laatste maanden die 't verschil uitmaken.

Route des Grandes Alpen is de moeite waard, maar er zijn stukken waar je een véle beter alternatief voor kan kiezen.

Daarbij, de Alpen is meer dan alleen maar Frankrijk, alhoewel 't ook mijn voorkeur heeft

Grtz, Philip!

[Rafèrté]

Zonder nadenken: een weekje Dolomieten!

[leslie]

' k heb ook al een paar keren een een " bergritje " gedaan ( Alpen - Dolomieten - Pyreneën )
- afwisselend mei - juni of eind augustus - begin september ). De maand juli tot half augustus probeer ik te vermijden wegens te druk toerismeverkeer.

mijn voorkeur gaat uit naar de omgeving van het drielandenpunt Oostenrijk / Italiê / Zwitserland met als uitvalsbasis Serfaus en als pêriode half augustus - begin september.

Eind mei, zelfs juni kan je nog het probleem van gesloten passen hebben, maar als je erover kan / mag is het prachtige landschap met sneeuw en het rijden tussen de sneeuwmuren echt fantastisch.

daar wij ook 50+ zijn, neem ik de laatste jaren de moto ( R1100R ) mee op de aanhangwagen.
is wat makkelijker en comfortabeler reizen in de aanlooproute, je kan wat meer bagage meenemen ( madame ), en het voordeel ter plaatse is om ook nog je wagen bij de hand te hebben bij slecht weer of bij andere uitstapjes ....

[Zeppe]

Voila, waar we zolang hebben naar uitgekeken is ondertussen "geschiedenis".
9 dagen en 3000 km door 6 verschillende landen, hoofdzakelijk op de zijkanten van de banden.
Man, man, man. Wat een week!
De bergen van het Zwarte woud, Dolomieten, Alpen en Vogezen in combinatie met de meren van Bodensee, Caldonazzo, Como, Garda en Lausanne.
Een droom werd werkelijkheid.
Aan allen (Pvdk, Tazke, ...) die hieraan hebben meegewerkt door het geven van route's, overnachtingen, tips, ervaringen, ... nogmaals bedankt.
Een verslag met de nodige "pics" volgt nog.

grt

[Iron Gonzo]

ben benieuwd naar het verslag

[Tazke]

Aan allen (Pvdk, Tazke, ...) die hieraan hebben meegewerkt door het geven van route's, overnachtingen, tips, ervaringen, ... nogmaals bedankt.
Een verslag met de nodige "pics" volgt nog.

grt

Dat is met plezier gedaan ... als we mensen kunnen helpen waarom niet

We kijken ook al uit naar 't verslag. Gaat ge ons lang op onze honger laten zitten?

[Zeppe]

Aan allen (Pvdk, Tazke, ...) die hieraan hebben meegewerkt door het geven van route's, overnachtingen, tips, ervaringen, ... nogmaals bedankt.
Een verslag met de nodige "pics" volgt nog.

grt

Dat is met plezier gedaan ... als we mensen kunnen helpen waarom niet

We kijken ook al uit naar 't verslag. Gaat ge ons lang op onze honger laten zitten?

Met een beetje geluk start ik vanavond nu alles nog fris in 't kopje zit.

[Tazke]

Aan allen (Pvdk, Tazke, ...) die hieraan hebben meegewerkt door het geven van route's, overnachtingen, tips, ervaringen, ... nogmaals bedankt.
Een verslag met de nodige "pics" volgt nog.

grt

Dat is met plezier gedaan ... als we mensen kunnen helpen waarom niet

We kijken ook al uit naar 't verslag. Gaat ge ons lang op onze honger laten zitten?

Met een beetje geluk start ik vanavond nu alles nog fris in 't kopje zit.

Wulle hebben elke avond mooi op een papierke geschreven wat we gedaan hebben.
En ook wat we zeker moesten vermelden.

Dat helpt tegen dienen Alzheimer naar 't schijnt

[Zeppe]

Zoals beloofd, het verslag :

Dag 1 : zaterdag 04/09
Ik had de wekker op 07:00u gezet, maar deze had geen schijn van kans! Om 06:00u gingen mijn luikjes al open.
De spanning was groot, wij gingen op "expeditie Dolle miet".
08:00 Nog een dikke knuffel dito kus voor vrouw en kind, want vader gaat op stap!
Een stap die pas zou eindigen na 9 dagen, 3000 km en na 6 landen te hebben doorkruist! Schoon trippeke me dunkt!
08:20 sta ik bij mijn reiscompany in Halle/Zoersel. Vanaf nu begint de reis. We zetten koers Johanniskreuz.
Zo gelukkig als een kind op de kermismolen malen we kilometers langs de E313. Ik ben nooit zot geweest van autosnelweg-kilometers per moto, maar vandaag is de gedachte dat we een ganse week bergen gaan rijden zo groot dat het niet deert. De GS'en lijken het asfalt te strelen.
Na een tank- en plasstop bereiken we Johanniskreuz. We zijn niet alleen! Het lijkt of alle motards hier hebben afgesproken.
De namiddag gaat de rit over secundaire wegen. Dit is echt mijn ding. Terwijl ik kop trek, Truus Garmin haar bevelen secuur opvolgend, zie ik toch kans te genieten van de eerste glooiingen en mooie vergezichten.
Op advies van PVDK hebben we de overnachting gepland in Gasthof Krone - Fischerbach. Een aanrader! Geen woord gelogen noch overdreven.
De vriendelijke huis-dame ontvangt ons zeer hartelijk en tovert een brede lach op haar gezicht bij het horen van de naam Philippe (!)
De forel die ons werd voorgeschoteld verdiende zonder overdrijven een label "grand cru classé".
Dag 2 : zondag 05/09
Ook hier pakken we de wekker in snelheid. Te vroeg om al te ontbijten want beneden is alles nog stil. We keuren dan maar even het wagenpark waar oa een Italiaanse bolide van meer dan 100 000€ deel vanuit maakt.
Een uurtje later zitten we in ons zadel en koersen we richting Oberhöfen via de Bodensee.
Het is al goed te voelen dat we september zijn. De temperatuur scoort niet hoog en rijm bedekt onze Beemers.
Onze verwondering is dan ook groot als we de Bodensee bereiken bij een zwoele 31°C (!). We ploffen ons langs het water en blijven te lang zitten om het geplande reisschema verder af te handelen en te overnachten in Steineggerhof.
Een nachtje Oostenrijk. We melden ons aan een hotel waar juist een "Duitse wandelclub" te gast is. Indien we geen aanstoot nemen aan het "verplichte ritueel"
(verwelkomingswoord door de patron, een film en dia-show over de plaatselijke gebruiken en een groot buffet als avondmaal) hebben zij nog wel plaats voor 3 koene ridders.
Dag 3 : maandag 06/09
Vroeg uit de veren want we willen wel enkele kilometers van gisteren inhalen.
Het tempo zit er goed in en de bochten worden alsmaar snediger gerond. Het decor is adembenemend. De zon laat haar beste kant zien. Wij zijn gelukkig. Met een dag vertraging bereiken we Steineggerhof.
Ontgoocheling alom. Zelfs na het uitspreken van het magische woord "Philippe" kunnen we hier niet overnachten. De "fraulein", duidelijk zelf niet tevreden dat ze ons niet kan herbergen, schiet in actie. Een belletje links, een ringetje rechts, een slaapplaats werd gevonden. Echter, wij vinden ze niet (!)
Wij rijden wat rond en vallen als het ware op een echt "Bikerhome". Het contrast is groot, maar we hebben een bed en een ontbijt.
De uitbater doet overdreven zijn best om het gebrek aan comfort op te vangen met zijn "komische talenten". Na een uurtje hebben we het wel gehad en kruipen onder wol met de zalige gedachten dat we morgen zullen aanmeren aan het Caldonazzo-meer. Voor ons het verste punt van huis deze reis volgens het uitgestipelde schema. Maar schema's zijn er om van af te wijken.
Dag 4 : Dinsdag 07/09
Zachtjes tikt de regen tegen ons kamerraam. Een blik naar buiten geeft een grijs beeld. Denkende aan de "one-man-show" van gisterenavond is onze beslissing snel genomen : hier blijven is geen optie!. Afrekenen, regenpak aan en "abseilen".
Caldonazzo. Het meer is ook hier bedekt onder een grijze hemel met heel veel wolken die duidelijk bulken van het water.
In de voormiddag kuieren we wat rond het meer, doen een stapje in het stadje waar we onze portefeuille bijtanken aan een plaatselijke automaat. Ja reizen kost "pleuro's", ook al houden we het democratisch.
We lunchen wat uitgebreider in de pizza met zicht op het fenomenaal meer. De Servische dienster kan ons wel pruimen en serveert alles met een extra brede en charmante lach. Ze maakt wat tijd voor een babbeltje en we besluiten haar een wederdienst te doen, we reserveren meteen een tafel voor het avondmaal.
Het blijkt dat de regen nog wel eens een dag gaat aanhouden.
We duiken in onze note-book, waar ik nog wel enkele overnachtingsplaatsen heb in opgeslagen, en zoeken naar een hotel met "Sauna - Massage en Zwembad". Als het weer ons niet toelaat te rijden moeten we de tijd maar op een andere manier "aangenaam doden".
De GS'en worden weer geladen voor een tripje naar het iets verder gelegen Levico Terme. Hier boeken we ons 2 overnachtingen in een echt terme-hotel met alle faciliteiten en een overaanbod aan wellness-behandelingen waar wel flink voor moet worden bijbetaald !
Goed en wel geinstalleerd op de kamer hebben de weergoden de kaarten plots herschud. De zon breekt door en we zijn getuigen van een seizoenswisseling op één uur. Van een kille winterdag werd het plots weer zomer. Vergeet de (dure)wellness, on the road again.
We laden de GPS met een lokaal rondje (240km) bochten pikken en passen snijden. Yieha
Als we s'avond moe maar voldaan in het hotel komen, wippen we nog snel even in de Sauna. Dit leven is verslavend.
We zijn nog even getuigen van een echt bergen-onweer alvorens we in een diepe slaap vallen.
Dag 5 : Woensdag 08/09
De zon is al vroeg van de partij. De smaak om bergen te gaan veroveren zit er goed in na het tripje van gisteren. We laden dan ook een langere trip die ons ook langs het Como-meer zal voeren. On the road.
Een bochtje links, een bochtje rechts, zo gaat het bijna gans de rit. Het rubber slijt hier enkel langs de wangen van de banden. We leven in een droom.
Ook vandaag doen we ons nog even tegoed aan de sauna.
Dag 6 : Donderdag 09/09
Het ritueel van de vorige dag kan zich herhalen. We laden een programma vol met bochten, een paar mooie passen en een stop aan het Garda-meer.
Hier is het wel wat drukker maar we kunnen het begrijpen. Je moet het gezien hebben en dan kan je begrijpen waarom iedereen hier wil zijn.
Dag 7 : Vrijdag 10/09
Vandaag beginnen we stilletjesaan terug richting "home" te rijden. We willen doorsteken naar Zwitserland via het meer van Lausanne om vervolgens langs de Vogezen zo verder naar Belgie te rijden. 313km scheiden ons van de Zwitserse grens en er dienen nog flink wat heuveltjes, tunneltjes en bochtjes te worden getemd. Starten maar.
We houden er een flink tempo in, bochten worden steeds aan hogere snelheden gerond. Het bergen-rijden gaat ons steeds beter en beter af.
Omdat we morgen normaal een rit van 543 km op het programma hebben staan, besluiten we om vandaag misschien toch al iets van de rit van morgen af te pitsen. We laten ons dus niet ophouden aan de Zwitserse grens maar dringen er al 100km binnen. We laten ons bijna verrassen door het snel invallen van de avond. Om 19u zie je nog goed, om 19u15 is het pikke-donker. We leggen onze hoop volledig in Truus Garmin haar handen. Even POI intikken - overnachtingen. Hotel Post in Simplen dorf heeft prijs. Totaal uitgeput bereiken we het hotel. De GS'en mogen in de garage en wij krijgen nog een traditionele "Schnitsel mit kartoffelen". En dan slapen.
Dag 8 : Zaterdag 11/09
We ontwaken en kunnen ons pas nu een beeld vormen van waar we zijn gearriveerd.
Een sterke koffie later staan we weer paraat. 488 km scheiden ons van de Vogezen. De laatste stop. Het begint nu wel echt door te sijpelen, onze expeditie is bijna ten einde. Tot hier had Zwitersland ons niet echt kunnen bekoren (druk verkeer, smalle banen, weinig passen..). Ze moest dus haar eer nog even redden. En of ze dat deed? Met brio. Het slot was nog even 120% genieten. Links, rechts, omhoog, omlaag, een scherpe, een lange, eentje naast een duizelingwekkende afgrond, eentje die bleef doordraaien, het ganse gamma moest er nog eens door. Mooi.
In de Vogezen nog wat van dat. Man, man, man....
Ik had hier al eens even een 3 tal dagen komen "trainen" en wilde wel terug overnachten in het bekende hotel "Col du Bussang" bij Mark en Itske.
We bereikten zijn tent echt op het einde van onze krachten. Het was tijd voor een douche, wat avondeten en een bed. Maar blijkbaar waren er nog die dit gepland hadden... GEEN plaats meer voor ons ! Ik zag op de gezichten van mijn makkers dat ze echt niet ver meer wilden/konden rijden. Dat viel mee, slechts 500m verder vonden we wat we zochten. Het hotel was wel over zijn "topjaren", maar we konden het ermee doen.
Dag 9 : Zondag 12/09
Bussang - Aartselaar, of een nog een trip van goed 470 km. We besluiten deze volledig via autosnelweg af te haspelen want de roep naar onze vrouwtjes werd sterk. Heel sterk. Indien we de naald op 120km/u konden houden, zouden we in de late namiddag thuis zijn. Zo gezegd, zo gedaan.
Wanneer we de Belgische grens oversteken, krijgen we een ontvangst om U tegen te zeggen. Striemende regen, windvlagen en slechte wegen. Ja wij zijn thuis.

We hadden het slot anders gewild, maar verder kunnen we terugkijken op een zeer geslaagde vakantie. 3000km door 6 verschillende landen.

Ik wil hierbij mijn reisgenoten bedanken voor het gezelschap, de leden van het forum die ervaringen, route's en overnachtingen hebben aangeleverd, en onze vrouwtjes dat we dit avontuur hebben kunnen/mogen realiseren.

Voor foto's kan je terecht op onze site : http://dotje.smugmug.com" onclick="window.open(this.href);return false;

[Zeppe]

nog een paar foto's toegevoegd

[Tazke]

nog een paar foto's toegevoegd