Daar onze dochter op bosklassen ging, waren wij kinderloos. Het ideale moment om er met de moto op uit te trekken.
De locatie was snel gevonden en na 2 mailtjes geboekt : Gourmet & Relax Hotel de la Sûre, Rue du pont 1, in Esch-sur-Sûre.
Omdat mijn vrouwtje voorlopig nog motorloos is, haar oude F650GS mono is verkocht na 6 jaar trouwe en onberispelijke dienst. De nieuwe F650GS twin-800cc zal pas geleverd worden in de eerste week van juli. Daarom dienden we beroep te doen op een vervangmoto van AMS (waarvoor dank). Het werd een F800R, met nog geen 4000km op de teller. Deze konden we op woensdag 23/06 om 09.00u ophalen en dienden we terug in te leveren vrijdag 25/06 voor sluitingstijd en met een volle benzinetank. Duidelijke afspraken maken goede vrienden.
Via OnRoute, mijn geliefkoosde routeplanner werd de weg uitgestippeld. Wij zouden haast geen meter autosnelwegen of hoofdbanen nemen.
We hadden een zee aan tijd om de 296 km's af te haspelen en tijdig te arriveren voor het diner. We konden dus regelmatig een stopje inlassen en genieten van "zalig-niets-doen". Van Aartselaar ging het richting Boom via de wereldberoemde de A12, maar terhoogte van Boom gebood Truus Garmin ons uit te voegen. Vandaar ging het langs velden door Willebroek en Meise tot aan de rand van Brussel. Daar gingen we los door het hart van onze hoofdstad. Rond 11u hebben we dan onze eerste koffie-stop ingelast. Een prachtige manege net voorbij Brussel wist ons ruiterlijk te ontvangen
Van hieruit reden we richting Tienen om daarna af te dalen naar Namen. Hier begon het landschap al danig te golven en mooie vergezichten volgden elkaar in snel tempo op.
In Jauche, namen we de lunch in een pittoresk restaurantje "le bout en Train" in de rue de la gare. De dagschotel sprak ons aan. Licht verteerbare vis met heerlijke pasta. Dit alles vergezeld van een fris glaasje witte wijn. Meer moest dat voor ons niet zijn.
Na de koffie werden de motoren herstart. In één ruk rolden de kilometers onder het rubber door van Jauche, naar Namen, langs Marche-en-Famenne en Ciney. Het is daar dat mijn oog een terrasje vangt met veel schaduw. Gezien de huidige temperaturen een goede keuze, ware het niet dat dit de laatste werkdag van het café was! Het vat was af en men wilde er geen nieuwe meer aansteken. De garçon deed zijn best mij een Kriek te verkopen. Vandaag had hij geluk, ik liet me overhalen, al was het voornamelijk van de grote dorst. Het bier was zalig fris en kon me toch nog bekoren. Echter bij het lezen van het etiket kreeg ik een weemoedig gevoel. Hopelijk mag ik het niet zo letterlijk vertalen en halen we de eindbestemming alsnog.
We reden rustig, toeristisch met af en toe een versnelling als een serie bochten zich in slingervorm aanboden. Hierdoor konden we gemakkelijk met onze volle tank tot over de landsgrens, om in Luxemburg fiscaal-vriendelijk bij te vullen. De boordcomputer gaf een gemiddeld verbruik van 3.9liter.
Aangekomen op de eindbestemming werden we zeer vriendelijk, door de patron "himself" ingeboekt en wegwijs gemaakt in zijn etablissement.
De kamer kon ons bekoren met TV, 2 degelijke bedden en een kleerkast, badkamer met massage-douche en een "special painted WC-bril !
De douche heb ik onmiddellijk uitgetest, en die bleek inderdaad verfrissend en verkwikkend met al zijn massage-sproei-koppen.
Een rondje Esch-sur-Sûre, maar nu te voet dan, en we waren klaar voor het diner.
Dag 2 : Thuis had ik Truus Garmin voorgeladen met een rondje Luxemburg. Een tripje van ongeveer 300km met wat toeristische locatie's en bezienswaardigheden. Dit feestje ging echter niet door. Mijn vrouwtje had de nacht niet goed doorgebracht door pijn aan haar polsen. Ja, de zithouding van de F800R is niet vergelijkbaar met die van een F650GS.
Daarom wijzigen we het plan en gaan wat rondbollen naar enkele bekende plaatsjes in de korte omgeving :
Echternach
Diekirch
Clerveaux
en Wiltz. Daarna hielden we het voor bekeken en zakten terug af naar Esch-sur-Sûre.
Daar we nu van de ander kant kwamen, werden we onderweg nog getracteerd op een fenomenaal zicht op het stuwmeer.
Hier kan je niet zomaar voorbij rijden. Een stopje en 5min genieten van het zicht, de sfeer en de stilte
Het avondeten van dag 2 was niet onmiddellijk ons "magje", en we besluiten enkel voor- en nagerecht met een fles pinot-blanc te nemen.
Genieten kan ook sober!
Dag 3 : het agenda : ontbijten, inpakken en uitboeken, en "abfahren".
We willen tijdig in Kontich zijn om onze "bosklasser" op te vangen bij aankomst.
Uitboeken ging niet zo vlot als inboeken. De patron, gelukkig "himself", had onze rekening al "gedeleted"
Gelukkig was de puzzel makkelijk terug te herleggen : 2 overnachtingen in half-pension, een fles spa-blauw en 2 flessen wijn. De koffie werd ons aangeboden.
En wij terug "on the road". Het idee bestond uit secundaire weg tot in Namen en vandaar autosnelweg naar huis om zeker tijdig aan het schooltje van dochter-lief te zijn. We waren nog niet goed uit Esch-sur-Sûre of Truus Garmin loodst ons de snelweg op. Geen probleem, een plan is er altijd om .... uiteindelijk iets anders te doen. Dus draaien we het programma om, eerst autosnelweg tot in Namen, daarna secundair tot thuis. Later zou dit de verkeerde keuze blijken.
Het eerste stuk haspelen we vlot af. Geen druk verkeer en het ging vooruit. In Namen verlaten we de snelweg en concentreren ons op het eerste het beste terrasje voor een drankje en een plasje. Truus nog een beetje gecorrigeerd en klaar voor onze laatste kilometers. En toen .....
In Perwijs rijden we in een vijs !
Bij het opdraaien van de Avenue Wilmart, klinkt er achter mij fel hoorngeschal. Ik kijk in mijn achterruitkijkspiegel en zie de F800R nog net de pechstrook op rijden. Platte-tube !
Even BMW-assistance bellen. Hallo, welke moto? Geef de nummerplaat en het chassisnummer nog eens even door.
Helaas, pindakaas, die staat bij ons niet ingeschreven
Hallo AMS, wat krijgen we nu? Geen paniek! Wij komen onmiddellijk zelf depanneren. Maak het u gemakkelijk en tot .....
2 maal de volle 60 minuten maken we vol in een god vergeten gat, op een baan waar niets te zien of te beleven is, onder een brandende zon.
Harald, ik kom zeker langs voor die beloofde cursus "tapje steken".
En net als we de moed beginnen op te geven, komt 't busje ! Chris is even nat van het zweet als wij. Hij heeft 1u30 in de fille gestaan op de ring van Brussel.
We helpen Chris nog even de F800R in te laden en nemen dan afscheid om tussen de fille door naar huis te flitsen.
Ondertussen werd de school via SMS op de hoogte gebracht.
Iedereen is goed en wel terug thuis geraakt.
AMS, en Chris nogmaals bedankt voor de goede zorgen en onze verontschuldigingen voor de "platte-tube".
