Omdat we dit jaar ,door allerlei drukke bezigheden ,eigenlijk geen motorvakantie gepland hadden kwam mijn echtgenote op het idee eens met Thomas Cook motorreizen te boeken. Iets wat ik met gemengde gevoelens tegemoet zag. De clubreizen waren geen alternatief voor mij omdat ofwel volgeboekt ofwel in een periode waarin ik onmogelijk verlof krijg. Dus maar eens internet afgestruind en enkele positieve en evenveel negatieve kritieken gelezen. Enfin , we zullen wel zien zei de blinde. Nu alleen nog de vraag naar waar. Na lang door de brochure gebladerd te hebben wou Anne naar Italie namelijk de Dolomieten. Aanvankelijk wou ze naar Toscane maar dit heb ik gelukkig uit haar hoofd kunnen praten . Als ik naar Toscane ga ,zal het niet met de motor zijn .
Ik mag er niet aan denken om ganse dagen steden als Firenze en musea te bezoeken in een bloedheet motorpak geladen met helm en toestanden.
Wij dus naar een reisbureau van Thomas Cook in Gent om nog enkele bijkomende inlichtingen en eventuele beschikbaarheid in onze verlofperiode te checken. Zeer goede info , zowel over hotels als programma etc.
Dus maar geboekt voor de Dolomieten in Levico Terme met een extra nacht voor de heenreis en eentje voor de terugreis te Nördlingen. Voor de prijs moet je het niet laten en we kregen zelfs nog een laatboekers korting.
Enkele dagen later ,2 om, just te zijn , kreeg ik al een mailtje met daarin de routes voor Garmin GPS.
Eens een voorsmaakje genomen en de routes al eens in detail bekeken , dat zag er niet slecht uit.
’s Anderendaags een telefoontje van de dame van het reisbureau dat al onze documenten zoals roadbooks, hotelvouchers ,documenten voor de reisverzekering etc klaar lagen.
1° dag van Gent naar Nördlingen:
De roadbook vangt aan op de AB 3 richting Frankurt ten zuiden van Keulen.
Dus Gent-Brussel – Luik - Aken – Keulen en daar de route aangevangen. Na een kleine 24kmverlaten we de snelweg om richting Altenkirchen te rijden , weinig spectaculairs te melden ,en grote doorgangsweg met zeer druk verkeer. Zo gaat dat een tijdje door verbindingsweg afgewisseld met snelweg. Voordeel is dat het redelijk opschiet maar er is weinig vermeldenswaardig te zien. In principe kan je beter de route van de eerste dag op de snelweg rijden tot iets voor Heidingfeld en zo naar Schwabisch Hall . Aldaar pik je aan op de Romantische Strasse. Op zich nog altijd niks speciaal ,maarer is nu toch al een en ander te zien onderweg zoals de typische dorpjes met peperkoeken huisjes . En af en toe een kasteelruine. De route passeert ook bij Rothenburg ob der Tauber. Jaren terug hebben we daar eens gelogeerd in een van de beste hotels van Romantik hotels. Dus een bezoekje aan het stadje was mooi meegenomen. Eventjes met de motor door de poorten van de stadswallen en zo door de horden Japanse toeristen die er met hele bussen tegelijk gedropt worden. Achteraf gezien dat de bordjes Romantische Strasse ook een Japanse opschrift hebben. De prijzen in de winkels zijn ook aangeduid in Euro’s en Yen. Van een toeristen val gesproken.
Enkele foto’s genomen van het marktpleintje en een winkeltje waar we 20 jaar terug een teddy kochten voor onze kleinen
Vlug terug de motor op , het was te warm om lang rond te dralen in motorkledij. Trouwens die motorkledij ,dat was een ferme misrekening. De dagen voor ons vertrek zagen de voorspellingen er niet te fraai uit 14 tot 16 graden in de Dolomieten met kans op buien. Reden voor ons om de zomerpakjes thuis te laten en te kiezen voor het Atlantis pak met bijhorende goretexen en eventuele warme kledij voor ’s avonds een wandelingetje te maken.
Amai , nog geen kleine flater. Gedurende de hele reis zijn we letterlijk gekookt geweest in onze motorpakken.
Nog een 80km te gaan tot het hotel. Een mooie slingerende route met afwisselend bossen en open velden met hier en daar de passage van een dorpje. Die dorpspassages doen trouwens het tempo geen goed . De Duitsers rijden in de steden en de dorpen consequent 30 of 50 en geen km meer. Dit in tegenstelling tot de snelwegen waar men op vele stukken de boxer nog eens ferm aan zijn oor kan draaien om te kijken of alle paarden wel mee vertrokken zijn op reis.
De eindstop van de eerste dag nadert en om 19u15 checken we in Hotel Klosterle te Nördlingen in .Na 709 km en een totale reistijd van 11 uur ,met de nodige koffiestops en eetstop onderweg mogen we niet klagen.
Prima geregeld allemaal
, voucher afgeven hotelfiche even vervolledigen met paspoortnummer en sleutel in ontvangst nemen. De motor mag onder het oog van de receptioniste aan de ingang blijven staan. Eventueel is er ook een parkeergarage ondergronds beschikbaar maar die gebruik ik toch niet. Vlug alles uit de koffers en een verfrissende douche genomen om dan even het stadje in te wandelen. Mooie gevels een aantrekkelijk marktplein met een fameuze klokkentoren en een nachtwacht die om 22 en 23 uur vanop de toren roept om iedereen een veilige nacht te wensen .
Ons op een terrasje neergevleid om iets te eten , het restaurant van het hotel was ook een mogelijkheid , maar afgekeurd vanwege het warme weer .
2° dag van Nördlingen naar Levico Terme
Na een deugddoende nachtrust , genoten van een vorstelijk ontbijtbuffet met zowel Englisch breakfast als een buffet met verschillende broodjes, koeken , toespijs 5 soorten vruchtesap etc.
Vlug alles terug in de moto geladen . De route geimporteerd voor de rit van vandaag en en route voor 455 km die ons naar het hotel Ambassador in Levico Terme brengen
Vandaag gaan we richting Augsburg langs mooie glooiende wegen met lange slingers die een zeer vlot tempo mogelijk maken. Na een 150km rijden we door Garmisch Partenkirchen , Ober Ammergau , etc om in Leutasch de Oostenrijkse grens te passeren op een onooglijk klein ,smalmaar zeer mooi bergpasje . en zo in Seefeld te belanden op een terrasje.
Het is ondertussen weer bloedheet ,zo’n 30 graden en een beetje afkoeling is meegenomen.Daarna gaat het via kleine weggetjes richting Axams , Mutters om zo naar de Brennerpas te rijden.
Dit is een misser van formaat ,zowat iedereen wil die dag naar Italie met een gigantische file tot gevolg .
De gehele Brenner rijden we na de eerste 10km zowat in de file met stilstand tot stapvoets rijden. Uiteindelijk gekozen voor de niet zo katholieke manier om ons een weg te banen tussen de files. Staat daar toch wel ene oom agent zeker die onze actie gezien heeft . Langs de kant en een hele Oostenrijkse uitleg dat we over de witte lijn gereden zijn etc. Ons van den domme gebaart , daar zijn we ondertussen straf in geworden 
en na een donderpreek weer verder gemogen zonder bekeuring. OEF , enkele km later zijn we in Italie en daar passen we maar ineens the Italian way of driving toe. Met veel getoeter en spectaculaire inhaalbewegingen komen we daar op ons gemak tussen de files door . 
Na 3 lange uren door de files rijden krijgen we eindelijk de open ruimte en kunnen we onze eerste echte bergpas op nl de Passo Penne ofte de Penserjoch . Met 2211meter al geen doetje maar zeer vlot en in een goed tempo te rijden. 
Ideaal als opwarmertje en om de zijkanten van de Tourance EXP bandjes eens op te kuisen.
Eenmaal boven zijn we daar echt niet alleen .
De Italianen komen daar met alles naar boven gescheurd , gaande van oude Guzzi’s tot Ferrari en Lambo’s die met huilende motoren de bochtjes doorgaan.
Na de PassoPenne gaat het richting Bolzano , Trento via doorgaande wegen die door een gigantisch appelboomgaard lopen. De apples hangen hier zomaar langs de weg. De verleiding om zo een appel te proeven is dan ook zeer groot ; Eventjes gestopt bij een fruitboer die in zijn boomgaard aan het werken was en gevraagd of we enkele appelen konden kopen. De man was waarschijnlijk zo van zijn melk dat we er 2 voor niks kregen.
Dat we in de fruitstreek waren zullen we geweten hebben , Tientallen kleine tractortjes met een aanhanger torenhoog geladen met fruitkisten zorgden voor rijdende chicanes op de weg . Ook spectaculair zijn de Vespa Ape driewielers , een soortement van trike met een laadbakje waarop de meest onwaarschijnlijke vrachten geladen worden. Dat en de Fiat Panda 4X4 zijn daar waarschijnlijk gratis bij een pak speculooskoeken.
Na nog een mooie rit boven en langs het meer van Levico nadert onze bestemming
Vandaag 460km gereden en in totaal inclusief stops een 11 uur onderweg geweest bij terug een bloedhete 31 graden. De motor heeft zich goed gehouden , geen olieverbruik dankzij de 10W60 full-synthetische olie die er op is bij een aanvaardbare 7 liter verbruik. Ook niet slecht geladen met 2 personen en bagage ,waaronder mevrouw haar kleerkast.
Enfin, eindelijk het hotel in zicht ,
inchecken ,motor afladen en in de garage en in ’t zwembad voor een beetje afkoeling te zoeken .
Foto’s van mij in ’t zwembad publiceer ik hier liever niet in ’t kader van de dierenbescherming en de jacht op walvissen.
Na het nodige geplons een fantastisch avondmaal met wat dacht je als voorgerecht , just pasta , we waren niet voor niks in Italie. Lekker gegeten met een fantastisch ijsje als afsluiter . Later op de avond nog een wandelingtje richting meer , amper 200m ver , maar voor wie mij kent is dat en hele prestatie als wandelaar.
Dag 3 Dagtocht kleine Dolomieten.
Vandaag een eerste toerrit van ca 315km in de Dolomieten met een perfecte GPS route en verduidelijkend roadbook als leidraad. Na een degelijk ontbijt , voldoende en genoeg keuze besluiten we om voor de verandering maar eens een beetje met de moto te rijden
Zoals we de vorige avond in het weerbericht gezien hadden was het om 9 uur al een 25 graden warm. Voor het eerst in mijn leven mijn Atlantis pak vervloekt. Zonder rijden is geen optie voor mij . Mijn rijstijl kan maar moeilijk als toeristisch flanerend omschreven worden vandaar.
Vandaag staan er al een heel hoopje passen op het programma . We verlaten Levico richting Padova om zo via Strigno naar de Passo Brocon te rijden .
Met zijn 1616m een ideaal opwarmertje om de dag te starten en de bandjes een goed te kuisen aan de zijkant.De smalle weg vergt redelijk wat aandacht vooral omdat we steeds afgeleid worden door de mooie uitzichten.
Het rijden gaat al heel wat vlotter , de bagage was in het hotel gebleven ,alleen madam zat er nog op achteraan.
Maar eerst moesten we nog over de Passo Forcella met 910m amper zouden we hem haast vergeten.Van de Brocon gaat het naar de Passo Gobbera 988m . daar zoeken we tevergeefs naar een bord met de naam en de hoogte . Terwijl Anne ,gewapend met mini kodakske op zoek gaat in het bijhorende dorpje , Komen 2 kleuters belangstellend naar de motor kijken. De twee apen amper 3 of 4 jaar oud beginnen als een mitrailette vragen af te vuren in een ratelend Italiaans. Waarschijnlijk 2 politiekerkes in spe. Na enkele keren schouderophalend geluisterd te hebben geef ik het op . De kleine gaat dan maar zijn oma halen om het allemaal nog eens over te doen. Mijn Italiaans is bijna even goed en vloeiend als mijn Portugees dus komen we geen stap verder . Oma vraagt argwanend of ik Hollander ben en na zeer degelijk ontkennend geantwoord te hebben verschijnt op dat mens haar gezicht een uitdrukking van opluchting als ze begrijpt dat ik uit Belgie kom . Paola en Albert komen ook nog de revue voorbij en uiteindelijk kom ik via die sprache von Goethe aan de weet dat er geen plakkat bestaat daar . Anne is ondertussen terug met een foto van een opschrift op de gevel van een estaminet.
Na uitgebreid naar de kleuters gezwaaid te hebben zetten we onze rit verder , een mooie vlotte afdaling En dan naar de Passo Rolle 1984m. Deze biedt een hele mooie klim , tussen de bomen zie je regelmatig de kale bergtoppen verschijnen.
Eenmaal boven stoppen we voor de obligate foto van ’t plakkaat voor het passenfotocollectiealbum.
Toeme ,dat een woord; zeker 3maal woordwaarde. Tijdens de afdaling moeten we de Italianen zien te passeren die bezig zijn aan hun nationale sport. Eigenlijk hebben ze er 2 namelijk fietsen en met een zo groot mogelijke mobilhome een passo opsukkelen. Richting Falcade wordt aangehouden om de Passo Valles te bestijgen met 2032m een mooie klim en dito afdaling.
Daar kan je eventueel de route inkorten via Agordo maar dat is niet aan ons besteed . We zijn hier om passen te rijden en passen rijden gaan we zo veel mogelijk doen ook. Ons achterste lichaamsdeel zal ’t geweten hebben. Allez op naar de volgende , de Passo Staulanza 1773m , zeer vlot en snel te rijden met prachtige uitzichten op het bergmassief.
Vandaar gaat het naar de Passo Duran 1605m
en de molshoop ,Passo Cereda 1369m.
Stoppen deden we alleen voor de foto van ’t plakkaat . Onze route liep via Arsie een kleine nederzetting met zeer lekkere expresso hebben we ondervonden. Na nog een 45 tal km met een stuk vierbaans weg om het stof uit de uitlaat te blazen komen we om 5 uur terug aan in het hotel. Ruim op tijd voor onze dagelijkse plonspartij en bijhorende Cafe Americano (grote expresso) . Wederom lekker gegeten met als voorgerecht overheerlijke Lasagne op mediterrane wijze, hoofdgerecht was ‘k weet niet meer ( ook zeer lekker)
En als toetje een overheerlijke artisanale ijs als afsluiter van een mooie dag
4° Dag maandag 23/8/10 dagtocht naar het Brenta massief
Vandaag gaan we richting Trento dwars door de boomgaarden
via piepkleine sluipweggetjes om na een 30 tal km’s in Sardegna een aanval te doen op Monte Bondone .
Voor mij totaal onbekend , de andere passen had ik meestal al eens gereden enkele jaren terug tijdens de BMW-clubreizen met de Passenparade. Maar onbekend maakt niet onbemind . Als je er in de buurt vertoeft is deze zeker een aanrader .
Met zijn 1650meter niet de hoogste , maar wel een van de meest technische met zeer nauwe haarspelden die elkaar in een zeer kort tempo opvolgen. De afdaling daarentegen is zeer snel met lange vloeiende slingers die je naar Ponte Olivetti voeren.
Vandaar naar Stenico en zo naar Madonna di Campiglio om de klim naar Campo Carlo Magno 1682meter te doen. Op weg daar naar toe passeren we Pinzalo , daar staat net buiten het dorpje een Romaans kerkje met enkele prachtige fresco’s uit de 15de eeuw en merkwaardige altaren . Omdat het rond de middag draaide een prima stopplaats om even uit te blazen.
Daarna , het wordt eentonig,van uit Fondo naar de Passo Mendola 1363m . De toeristenval bij uitstek eender welk terras je uitpikt gestroopt ben je toch . 10 euro voor twee Cappucino's is niet van de poes. Maar alez ze waren lekker en dat is ook al iets voor die prijs.
Een mooie klim die vlot onder de wielen doorgaat. De afdaling is er eentje van de meer gecompliceerde soort . Zeer bochtig en een groot hoogteverschil in de haarspelden.
In Caldaro aangekomen staat ons nog een hele rit te wachten. Deze keer door een uitgestrekt wijndruiven gebied . Het moeten niet altijd appels zijn. Zo komen we via enkele omzwervingen veroorzaakt door een opgebroken brug in Val di Cembra . Een zeer mooie snelle route door bossen en dalen met kastanje bomen.
Opeens de opmerking gekregen van madam van “zit er iemand achter U te jagen misschien?”
Teken van het wat kalmer aan te doen . Allez na een kleine 330 km terug in het hotel voor onze dagelijkse frisse afkoelingsduik.
5°dag De Grote Dolomieten.
Vandaag staat de koninginnerit van de reis op het programma. Deze ochtend iets vroeger dan normaal ontbeten kwestie van de 310km van vandaag vlotjes af te haspelen. Het is een stevige rit met de nodige passen om U tegen te zeggen . De rit gaat naar Cavalese waar enkele jaren terug het ongeval met de kabellift plaats had.
In Varena vangen we direct de klim aan naar de Passo Lavaze 1808m .
Een goede boogscheut verder zitten we al op de Paso Costalunga 1752 m hoog en dan naar de Passo Sella met 2244m hoogte , waar we een belg ontmoeten die onderweg was naar Sicilie met een Honda Deauville.
Na een flinke scheut gas staan we boven op 2137m hoogte van de Passo Gardena . Om de sleur te doorbreken rijden we nog even de Passo Valparola met zijn 2192m omhoog en omlaag .
Van daaruit ,omdat we toch bezig zijn naar de Passo Pordoi.2239m Een beklimming van 33 haarspeldbochten bemoeilijkt door een Nederlandse bus die zich had klem gereden . De afdaling had ook 27 haarspelden, een concurrent voor de Stelvio en persoonlijk geniet deze ook mijn voorkeur vanwege het perfecte asfalt. Iets wat men niet van de Stelvio kan zeggen.
Als kers op de taart doen we vandaag als laatste de Passo Manghen met 2042m van Molina naar Telve.
Verdomd smal door de donkere bossen met onoverzichtelijke bochten en soms steile hellingen. Over het loslopend vee zwijgen we evenals van de sporen die ze achterlaten op de weg . Eenmaal boven moeten we flink in de remmen of we zijn al weer naar beneden aan het rijden. Raar ,een zeer kort plateauke met een magnifiek uitzicht en een kruis op de top.
Allez nog ne keer goed gas geven en we staan terug in het hotel.
Moto geparkeerd naast een Fiat 500 bolleke in de garage en de rest van ons ritueel afgewerkt.
Dag 6 de Zuidelijke Dolomieten.
Vandaag staat een ogenschijnlijk zeer gemakkelijke rit van amper 220km op het programma. Dus ruim de tijd genomen om te ontbijten . Eventjes door het stadje gereden en daarna de rit aangevangen. Deze brengt ons zuidwaarts richting Breganze de voormalige geboorteplaats van de roemruchte Laverda’s. Later meer daarover.
Eertst gaan we over de Passo Vezzena en daarna de wonder mooie Monte Rovere over . Die begint zeer mooi om over te gaan in zeer smal met onoverzichtelijke bochten . Bij het oprijden heb je mooie panoramische zichten over het meer van Levico en Lago di Caldonazzo.
De Monte Rovere ofte Kaiserjagdweg is zeer mooi
langs de ene zijde een loodrechte rotswand , ander kant een kloof om U tegen te zeggen en af entoe en tunneltje maar een echte aanrader. Gaandeweg komen we in opener gebied met mooie lange bochten ,een raceparcours over een lengte van zo’n 22 km . Het is dan ook moeilijk om niet aan te pikken bij die Italianen die goed gas geven als ze voelen dat ze op de hielen gezeten worden .
Uiteindelijk rijden we door Asiago een mooie provinciestadje dat de indruk geeft een flink stuk zuidelijker te liggen. Van daaruit slingert de route door een landelijk gebied om een beetje de indruk op te doen van het landschap af en toe onderbroken door een steile klim of een lange afdaling.
Net voor Marostica stoppen weevenin een dorpje om iets te drinken. We zitten amper neer of ik hoor het geluid van een BMW tweeklepper naderen . Een nagelnieuwe R80 G/S passeert . ik Veer recht en de bestuurder maakt rechtsomkeer. We maken een praatje met hem en blijkt dat Paolo een echte BMW fanaat is met meerdere klasiekers in perfect gerestaureerde toestand in de garage .
Adressen worden uitgewisseld . Paolo informeerd terloops waar we naar toe rijden . Ik leg hem uit dat de route viaMarostica , Breganze, Schio,… loopt en zeg dat ik van de gelegenheid wil profiteren om in Breganze eens rond te neuzen naar restanten van de LAVERDA fabriek. Die blijken er niet meer te zijn , het hele terrein is platgegooid om plaats te maken voor nieuwbouw .
Na afscheid genomen te hebben rijden we via het wondermooie Marostica . Een ommuurd middeleeuws stadje met authentieke gevels en huizen, een kort ritje door de stad om een indruk op te doen moet helaas volstaan want het is er marktdag en zeer druk.
Via Pian de Fugazze een mooie vallei met bovenop een hoogvlakte zorgt voor het nodige stuurwerk die namiddag . De bekimming naar de Passo Xomo hebben we moeten staken onderweg .
De weg was totaal onberijdbaar en noodzaakte ons tot rechtsomkeer. Deze afsteker stond dan ook niet in het roadbook. Onderweg zagen we een overwoekerd bordje en een steil weggetje naar de Xomo. Dit leek ons aanvankelijk te doen doch…
Na een mooie rit door piepkleine dorpjes waar de mensen verwonderd opkijken als ze een motor zien langskomen komen we uiteindelijk in Levico terug . We hebben nog uitgebreid de tijd zodus gaan we eens in het stadje flaneren en een terrasje meepikken voor het diner served is
Dag 7 rustdag
Alhoewel er vandaag een rit voorzien was richting Gardameer passen we . De grote hitte doet ons besluiten om eens een dagje te luieren aan het zwembad met een boek en een drankje.
Uiteindelijk s ochtend s toch nog een klein tripje gedaan naar de Monte Panarotta een skigebied net boven Levico.
Van daaruit even tot in Pergine en de Passo de Redebus oprijden om zo via de val de Piné door de bossen terug naar Pergine te rijden .
De rest van de dag al luierend aan het zwembad doorgebracht al kijkend naar enkele Italiaanse schonen die er ronddobberden en de bagagetassen gevuld om de terugweg morgen aan te vatten. Die Italiaanse schone heb ik moeten ginder laten ze mocht niet mee als souvenierke van mijn vrouw
Dag 8 Terugreis Levico – Nördlingen.
Deze ochtend de terugreis aangevat via De Passo Palade naar Merano
en van daaruit via de Timmelsjoch naar de geboorteplaats van Anton aus Tirol nl Otztal . Gemakkelijker gezegd dan gedaan allemaal.
De Palado zorgde voor veel oponthoud door druk vrachtverkeer en de Timmelsjoch was echt op het kantje van berijdbaar . Een potdichte mist zorgde vanaf een1000m hoogte voor een maximale zichtbaarheid van amper enkele meters. Levensgevaarlijk met al die loslopende wielertoeristen die over de weg zwalpen .
Uiteindelijk boven de obligate foto van ’t plakkaat genomen om beneden in Oostenrijk in de gietende regen uit te komen . Via de Fernpass naar Duitsland .De regen hield aan tot aan Schongau waar we even de route verlieten om langs de Koningkastelen te rijden.
Langs mooie snelle wegen kwamen we via Kaufbeuren , mindelheim etc terug aan in Hotel Klosterle te Nôrdlingen. Onderweg in Pfaffenheim nog even een stop gemaakt bij RUF een vermaarde tuner van snelle Porsches
Dag 9 Nördlingen – HOME
Vandaag vangen we met lood in de schoenen de terugtocht naar huis aan . Aan alle mooie liedjes komt een eind
Ik heb besloten om het roadbook niet te volgen omdat ik via Stuttgart wil rijden.
Anne wou even via het Porsche Museum passeren en dan via de snelweg naar Zuhause.
Achtereenvolgens passeren we Stuttgart , Darmstadt , Saarbrucken , Mondorf –les Bains , Wellin ,E411 tot thuis
rond 20u30 reed mijn grijs paard de poort naar zijn stal in .
Moe maar voldaan waren we weer thuis .
De algemene balans is zeer positief en zeker voor herhaling vatbaar .
de routes zaten goed in elkaar met voldoende afwisseling en voor de mensen die er tegen op zien om een hele dag op de motor te zitten is er in elke route een of twee mogelijkheden om in te korten.
Prijs kwaliteit is dik in orde , zeker geen klagen Propere hotels met ale comfort , lekker eten, mogelijkheid om de motor binnen te plaatsen , goed voorziene propere kamers met lles erop en er aan,...
Ons ga je zeker niet horen klagen , voor ons is dit zeker voor herhaling vatbaar
De ideale oplossing om er zonder veel voorbereiding op uit te trekken
en zoals de Wim al aanhaalde.Nen mens zou direct weer willen vertrekken 
Just winter ! Wij gaan nogal ne schok krijgen ginder 
. Komen zeker op een aantal punten waar jullie ook zijn geweest.
!