C'è ancora acqua? - Scrat & Sophie aan het Gardameer

[Nascar]

Hey, wij zijn Scrat en Sophie en we vertellen je het verhaal van de mooie reis die we met onze baasjes maakten. We mochten dit jaar mee naar het Gardameer.


Dag 1 (11/09) - Thuis -> Dusseldorf Haubtbahnhof - 210 km

We staan vol ongeduld te wachten in de garage. Vandaag is de grote dag
We gaan naar het Gardameer ... Onze baasjes zijn niet te vroeg opgestaan omdat er een relatief kleine rit gepland is.
We wachten in spanning het vertrek af want vanavond mogen we voor de eerste maal op de trein. Rond 10u30 worden we de sporen gegeven en gaan eerst nog eens langs een benzinepomp om gevuld te worden. Dan stoppen we nog aan een bakker voor onze baasjes.

Van hier worden we langs kleinere baantjes door het vlaamse land geloodsd. Tegen de middag komen we door Zichem gesnord. Hier beslissen de baasjes om te stoppen en een hapje te eten. We krijgen een plaatsje in de zon en zien onze baasjes naar een taverne wandelen en van een terrasje genieten.

Na de uitgebreide lunch wordt de weg verder gezet langs kleinere banen door het mooie limburg. We verlaten België en komen bij onze noorderburen aan een mooie plas water.

De mooie wegjes brengen ons in Duitsland. De streek verandert en wordt minder mooi, ook het weer gaat verder achteruit. Onze baasjes zoeken achter een terrasje, maar die zijn er niet veel. Door het mindere weer komt Dusseldorf wel heel kort bij. Net ervoor wordt er van de route afgeweken om naar een dorpskern te rijden. We komen in het wondermooie Kaarst terecht, een gerzellig dorpje. Om de juiste stemming te vinden voor Italië gaan onze baasjes een ijsje eten in de plaatselijke Gelateria. Wij kunnen ondertussen genieten van de zon die zich terug een weg zoekt door het dikke wolkendek.

De laatste kilometers naar het centrum van Dusseldorf worden afgelegd en we komen rond 17u30 toe in het station. We mogen al binnen en krijgen te horen dat onze baasjes niet weg mogen.

Joepie !! Het laden gaat direct beginnen. Eerst rijden er een aantal wagens op de trein en dan krijgen de motards teken van zich gereed te maken. Scrat mag er als eerste op en Sophie volgt met wat tussenruimte. De trein geeft niet veel speelruimte tussen het windscherm en de bovenkant. Naar de juiste plaats rijden is dus niet gemakkelijk. Ook moet het baasje verkeerd afstappen want aan de goede kant is er geen ruimte meer over. De baasjes laten ons in goede handen van het personeel van de DB. We worden vastgesjord zodat we de nachtelijke reis op de trein overleven.

We worden in het station nog een paar keer van plaats verzet. De trein gaat naar 2 verschillende bestemmingen en zal morgen gesplitst worden. Om het laden te versnellen worden we nog een keer van spoor verzet vooraleer de reis echt begint. De nachtelijke reis op de trein was leuk !

Alle foto's van de dag


Dag 2 (12/09) - München Ostbahnhof -> Lazise - 403 km

Het is nog donker als we het station van München binnen rijden, er is nog geen personeel en moeten dus wachten totdat we van de trein af kunnen.
Een half uurtje later komen onze baasjes er aan en worden we van de trein gereden. Er wordt nog eventjes bagage verstoken, een babbeltje gemaakt terwijl de dag komt piepen.

We rijden de stad uit in de richting van Grünwald. Duidelijk de betere buurt, grote kassen van villa's met toegangspoorten en bewakingscamera's. De auto's die er geparkeerd staan zijn ook al niet van de minste
We vervolgen onze weg naar de oostenrijkse grens. Onderweg passeren we de Kochelsee en de Walchensee, 2 mooie meren en tussen de 2 krijgen we een eerste pasje te verwerken.

We gaan de grens met Oostenrijk over aan Scharnitz en de mooie slingerbaan brengt ons tot in Seefeld. Hier beslissen onze baasjes om een koffie te drinken in het centrum. Wij verwarmen ons ondertussen aan het lekkere ochtendzonnetje.
Daaarna wordt de reis verder gezet richting Innsbruck. We worden dorstig en in het centrum van Innsbruck wordt dat opgelost. Nu beginnen we aan de Brennerpass.

Een grote slingerbaan brengt ons boven op de Brenner. En een grote baan voert ons de ander kant naar beneden. Niet helemaal want halverwege moeten we rechtsweg. Deze baan geeft een mooi zicht over de valei en brengt ons in sneltempo tot aan een andere pas.
Boven op de Passo Pennes (en volgens onze baasjes kan je er geen pensen krijgen ) beslissen onze baasjes om te genieten van het middagmaal. Het is redelijk fris en onze baasjes gaan dan ook binnen zitten. Wij genieten van het machtige uitzicht.

De andere kant naar beneden brengt ons in Bolzano. Hier is het snikheet en verkeerschaos zorgt ervoor dat Sophie de ventilator aansteekt. Helaas de afkoeling komt niet echt. De slingerbanen voeren ons nu langs Laives en Trento naar de bovenkant van het Gardameer. Ondanks dat we voelen dat we in de buurt komen, het wordt drukker op de baan, krijgen we het meer maar niet in zicht. Het duurt dan ook tot Riva vooraleer we langs het water geraken. De laatste stop wordt gedaan in Torbole.

Hier volgen we de oostkant van het meer tot in Lazise. Op camping Du Parc krijgen we een mooie stelplaats tussen 2 staancaravans in. Scrat heeft wel wat last van de reis want er is een metaalachtig geluid te horen tijdens het rijden op de camping.

Alle foto's van de dag


Dag 3 (13/09) - Rustdag - Camping Du Parc

Vandaag houden onze baasjes het rustig. Er wordt niet van de camping gegaan en dus krijgen wij ook een rustdag. Vandaag genieten van de zon en de warmte

[Nascar]

Dag 4 (14/09) - Rustdag - De markt van Lazise

Nog een dagje rust voor ons. We genieten volop van de zon en zien hoe onze baasjes vandaag tot in het nabijgelegen dorpje naar de markt gaan.

Ze hebben in het dorp enkele foto's getrokken en die kan je vinden op onderstaande link

Alle foto's van de dag


Dag 5 (15/09) - Rond het Gardameer -> Monte Baldo - 235 km

Vandaag op de planning de toer van het meer. We gaan deze rijden met de klok mee, zo blijven we lekker kort bij het water. Dit houdt in dat we eerst de zuidkant van het meer moeten afrijden.
Dit is zeer toeristisch en het gaat dus van geen kanten vooruit. moeizaam bereiken we colombare waar we even het schiereiland van Sirmione oprijden.

Langs de andere kant rijden we het schiereiland weer af en vervolgen in een grote drukte de weg naar Desenzano. Nu beginnen we terug naar het noorden van het meer te rijden. We blijven kort bij het water en genieten van de mooie uitzichten.
In Salo is het weer tijd voor een korte pauze. Ietsje voorbij Salo rijden we de berg naar boven naar een paar mooie uitzichtpunten. Het eerste is Montecastello. Een plaats die te bereiken is via een smalle toegangspoort.

Van hier rijden we door de bergen verder naar een stuk dat gebruikt werd in een "James Bond"-film. Een kronkelende weg die de bergwand we heel goed volgt. We hebben niet veel breedte om te kruisen, maar gelukkig is er niet zoveel verkeer. Een achtervolging zoals in de film ... Neen dat gaat echt niet

Deze baan brengt ons wel weer bij het meer, hier vervolgen we de weg naar Riva helemaal in het noorden. In Torbole rijden we weer van het meer weg op zoek naar de Monte Baldo. De aangeraden weg neemt ons eerst mee naar de Monte Velo. Gelukkig zit er bij ons een motortje in want het zou anders afzien zijn. Maar opnieuw worden we getrakteerd op de mooiste uitzichten.

Nu beginnen we aan de route van de Monte Baldo, een mooi, kronkelend baantje dat ons helemaal niet tot op de bergtop brengt. Het gaat wel volledig door het skigebied van de Monte Baldo. Aan een berghut die open is beslissen onze baasjes om iets te drinken. Zij maken er kennis met de baasjes van 2 andere belgische motoren.

De baan vervolgt nog verder, wat opvalt dit jaar is dat Scrat verdomd goed in het wiel blijft hangen. Zo komen we in torri Del Benaco terug aan het meer en rijden we terug naar de camping.
Vanochtend was er vastgesteld dat Scrat last had van een slepend achterwiel. Dit kon misschien wel verholpen worden door het terug te rechten. Onze baasjes hebben geen goesting meer, iets waar morgen naar gekeken moet worden.

Alle foto's van de dag


Dag 6 (16/09) - Monte Bondone -> Lago di Molveno - 267 km

Dat gesleep bij Scrat moet maar eens gedaan zijn ...
Dus wordt er al vroeg een achterwiel gerecht en de ketting terug op spanning gezet. Maar het schijnt niet te helpen. Iedere keer als het wiel recht zit dan sleept het terug tegen het frame. Er zit niets anders op dan een garage te zoeken in de buurt. Onze baasjes bellen de assistance op en krijgen een adresje in Peschiera, een 10km verderop.
Vol goede moed rijden we naar ginder maar het is een nieuwe straat en de GPS kan het baasje niet op de juiste plaats brengen. Een local die ook eens met de garage belt kan dit wel. Scrat wordt op de brug gezet en het achterwiel wordt er volledig uitgehaald. De hamer lost het probleem tijdelijk op. De goede oplossing wordt volgende week afgehandeld.
De warmte en slijtage hebben ervoor gezorgd dat het tandwiel en een afstandsbus over elkaar gegleden waren. De hamer heeft ze uit elkaar gehaald maar de slijtage zorgt dat het opnieuw kan voorkomen.
Door het bezoekje aan de garage beslissen onze baasjes om een "kleine" toer te rijden. Hiervoor moeten we terug naar het noordelijke deel van het meer en de GPS krijgt kuren
We rijden de camping voorbij en rijden de rit van de eerste keer langs het meer omgekeerd tot in Torbole. Daar verlaten we het Gardameer en beginnen aan de beklimming van de Monte Bondone. Bijna boven wordt er gestopt om te eten, dit betekent eventjes rust.

Met nog een paar mooie uitzichten bereiken we de top van de Monte Bondone. Boven krijgen we nog een stukje "Comedia del Arte" te zien. De afdaling gebeurd door het skigebied. Een zeer mooie bergpas die nog een beetje opgefleurd wordt door kruisende old-timers.
Eens beneden gaan we door trento terug in de richting van Bolzano. De GPS heeft nu echt wel kuren en zorgt ervoor dat we een paar keer misrijden voor we de weg terug kunnen vervolgen naar de Lago di Molveno. We rijden hiervoor door een uitlopertje van de Dolomieten en dit brengt alleen maar leuke baantjes met zich mee. Onze baasjes nemen nog een pauze in Spormaggiore, een dorpje waar niet veel te beleven is, maar we wel de volle aandacht krijgen van de lokale bevolking.

De weg loopt nog langs een aantal plasjes water. Het eerste dat we tegenkomen is de Lago di Molveno. De volgende zijn kleiner en minder beduidend maar zeker niet minder mooi.

Ook in Italië kent men iets van wegenwerken ... De verkeersborden zijn niet echt duidelijk en hierdoor rijden we nog maar eens verkeerd. Maakt echter allemaal niet zoveel uit maar de GPS heeft weer kuren. De baantjes zijn nog steeds mooi en de uitzichten nog mooier.
Via Ponte Arche en Favrio keren we terug naar het Gardameer. In Deva krijgen we een prachtig zicht op het meer.

Het laatste is terug de gekende weg langs Riva, torbole en Garda tot op de Camping.

Alle foto's van de dag

[Nascar]

Dag 7 (17/09) - Rustdag - Onweer op komst

De dag begint rustig en zonnig. Maar tegen de middag overtrekt het en begint het te regenen. Het beloofde onweer komt er echter niet. Het blijft wel de rest van de dag regenen. Onze baasjes gaan tegen de avond nog uit eten. Wij blijven achter, het weer klaart wel weer op en het regenen stopt.
In de late avond komt de wind opzetten. Het beloofde onweer komt dan toch. De ganse nacht zien we hoe onze baasjes ongerust zijn, want ze komen regelmatig piepen om te zien of we ons tegen de wind kunnen verweren. Maar dankzij een goede plank onder onze middenbok houden we trots stand

Dag 8 (18/09) - Rustdag - Zondag voor iedereen

De wind van de nacht is wat gaan liggen maar het is ondertussen weer beginnen regenen. Het lijkt wel Belgisch regen, zo eentje waar er nooit einde aan komt.
In de loop van de voormiddag klaart het uit, maar de wind wil maar niet gaan liggen. Regelmatig zijn er hevige stoten. In de namiddag wordt alles wel weer rustiger. Het ergste lijkt voorbij en maar best ook want morgen staat er een grote, lange rit op de planning.


Dag 9 (19/09) - Lago d'Idro -> Lago d'Iseo -> Lago di Ledro - 333 km

Vandaag een grote rit met 5 meren op de planning. De eerste ligt er alvast zeer ontstuimig bij. Het onrustig weer is nog niet helemaal voorbij.
We worden iets van het meer weggeloodst om snel Salo te kunnen bereiken en dit lukt ook vrij goed. Wat opvalt is dat in de dorpjes groene en oranje paddestoelen uit de grond gekomen zijn. Automatische flitspalen die vanop 1 kant van de weg, beide rijrichtingen kunnen flitsen.
Aan Maderno verlaten we het Gardameer. Enkele mooie vergezichten nog en dan beginnen we aan een pas in de richting van de Lago di Valvestino. Eerst nog een paar smalle straatjes door en dan plots ... Geen weg meer maar een verharde baan. Onze baasjes vinden het te doen en we zijn vertrokken off-road.

Wat later splitst de weg. De GPS is niet helemaal duidelijk maar de beste optie zou rechts zijn, maar er staat een bordje "Strada Chuisa". Zodus wordt er links over een brugje gegaan en het off-road avontuur zet zich verder. Een paar haarspeldbochten en lichte schuivers later komen we aan een berghhut waar de weg doodloopt.
Veel later dan voorzien geraken onze baasjes dan toch terug op de goede weg en bereiken de mooie Lago di Valvestino, een stuwmeer waar op deze moment niet veel water in staat.

Nu is het een mooie kronkelbaan tot aan de volgende plas water de Lago d'Idro. Hier stoppen onze baasjes voor een hapje te eten. Ondertussen is de zon er goed doorgekomen en de temperatuur gaat weer vlot de hoogte in.

Vanwege de "verloren" tijd is de middagpauze eerder kort en wordt de weg verdergezet naar de volgende plas water : Lago d'Iseo. Vlotte banen brengen ons er vrij snel naar toe. De toeristische route langsheen de kant van het meer brengt ons van onderaan tot bovenaan het meer. Van hier wordt er weer naar de dolomieten gereden.

De toegang om terug naar de Lago d'Idro te rijden zit een beetje verstopt. We rijden schijnbaar in rondjes om het begin van de Passo Croce Domini te vinden. Eens gevonden beginnen we aan de mooie tocht naar boven. Onze baasjes moeten al vlug stoppen want een grote hoop koeien komt de berg naar beneden langs de weg. Ondanks ze ons aan de kant van de weg gezet hebben kruisen ze langs links en rechts. Sommige zijn geïnteresseerd en loeien eens anderen proeven eens
De mooie pas eindigt boven een kruis, waar nu zelfs een beetje sneeuw bijligt.

Een wondermooie afdaling volgt, regelmatig worden we getrakteerd op mooie uitzichten. We komen terug aan de Lago d'Idro en de weg brengt ons nu in de richting van het Gardameer. De weg passeert nog langs de Lago di Ledro. Voor de laatste maal wordt er gestopt vandaag want onze baasjes moeten redelijk op tijd terug op de camping geraken.

Wat verder komen we oude bekenden tegen. De belgen vanop de Monte Baldo komen ons voorbijgereden en zijn wat verder gestopt. Onze baasjes maken nog een babbeltje en beginnen aan de laatste kilometers langs het Gardameer.
Met grote vertraging rijden we de Camping op en het weer ... Dat ziet er weer stralend uit.

Alle foto's van de dag

[edargpu]

Mooi,mooi mooi
Edargpu

[patrick k100]

prachtig , en met een ouder kaatje op de foto's ,ben blij dat ik hier nie zo alleen zit met mijn ouw kaatje tussen al die schuune nieuwe dingen hier

[Nascar]

Dag 10 (20/09) - Lago di Ponte Pia -> Montagne -> Lago d'Idro - 266 km

Vandaag mogen we nog eens de baan op. De baantjes in de buurt zijn meestal al bereden. Daarom vandaag een groot stuk dat al afgereden was. We rijden langs het meer tot in torbole en verlaten daar het meer de bergen in. De moeizeame rit langs het meer zorgt ervoor dat onze baasjes al een rustpauze willen als we het meer net verlaten hebben.

De route gaat nu verder naar Dro en Sarche. Op de weg naar Tione di Trento komen we opnieuw voorbij de werken aan Ponte Arche en wat verder komt er een mooi zicht op Stenico. We duiken een tunnel in en na de tunnel komen we langs de Lago di Ponte Pia.

De kleur van het water is bruin, een gevolg van de storm van de voorbije dagen. Het weer is echter goed en onze baasjes hebben er zin in. Wat verder verlaten we dan ook de grote weg voor een aantal kleinere baantjes.
De tijd gaat snel en zo komen we in Montagne boven op een kleine pas. duidelijk een uitvalsbasis voor de ferwente wandelaar. Hier wordt gestopt om een hapje te eten. Wij nemen ondertussen een zonnebadje

In de namiddag houden de Italianen een siesta. dit is duidelijk merkbaar als we terug vertrekken. De rit gaat langs de andere kant naar beneden en dan in een rechte lijn naar de Lago d'Idro. Aan Roncone ligt er nog een plasje water en onze baasjes besluiten nog even de benen te strekken en een kiekje te nemen.

We rijden langs de Lago d'Idro en gaan nog naar een mooi uitzichtpunt. Daarna terug over de gekende weg naar het Gardameer. De gekende weg zorgt ervoor dat er eens goed aan de gashendel van Sophie gedraaid wordt. eenmaal de Lago di Valvestino voorbij wordt er terug op elkaar gewacht en wordt er nog een actiefoto van Scrat genomen.

We vervolgen daarna de weg tot aan het meer. In Salo worden we tussen een hele rij andere motoren geplaatst. Dit omdat onze baasjes nog goesting hebben in Gelato.
Daarna rijden we langs de onderkant van het meer terug naar de camping.

Alle foto's van de dag


Dag 11 (21/09) - Rustdag - Voorziene herstelling Scrat

Een dagje rust op de planning. Vandaag is de dag dat Scrat volledig in orde moet worden gezet. Maar als onze baasjes bellen naar de garage blijken nog niet alle stukken aangekomen te zijn.
Alles wordt dan ook met een dagje verhuisd. Onze baasjes genieten, net zoals wij, van een dagje zon, zee en strand.


Dag 12 (22/09) - Rustdag - Herstelling Scrat

Vandaag is wel alles toegekomen in de garage en Scrat kan volledig hersteld worden. De volledige kettingset wordt erafgegooid en vervangen door een nieuwe. Dit gaat als een trein en op een dik half uur is het klusje geklaard.
De lamp van het voorlicht wordt vervangen en een testrit moet de hersteller het vertrouwen geven dat alles weer goed is. Bij terugkomst wordt het koppelingshendel nog wat bijgeregeld en de herstelling zit erop. Net geen uur
Scrat kan er weer tegen.

[Nascar]

Dag 13 (23/09) - Lago di Caldonazzo -> Sant'Antonio -> Sant'andrea -> Verona - 318 km

Vandaag een grote rit met 5 meren op de planning. Neen geen kopie van Dag 9 maar een andere 5 merenroute. eerst dorst ...

via de gekende weg en in Italiaanse stijl loodsen onze baasjes ons naar Torbole. We verlaten het Gardameer en nemen een andere afslag dan 3 dagen geleden. Dit brengt ons naar een plasje water : Lago di Cavedino. Lijkt een gezellig vijvertje met goede wandelmogelijkheden.

De route gaat dan verder naar Trento. Even wordt er in de stad gezocht naar het juiste baantje om ons naar de Lago di Caldonazzo te rijden. Hier rijden we van de een werken naar de andere. uiteindelijk geraken we toch aan het wondermooie meer. Onze baasjes krijgen honger en zoeken een rustige plek uit waar er gegeten kan worden.

Na de pauze worden we langs het nabij gelegen Lago di Levico gestuurd. De baan ernaartoe is spectaculair, maar grind. vind sophie niet altijd even leuk en Scrat houdt daar wel van maar het baasje dan weer niet. Het was in elk geval wel de moeite want het veel kleinere meer is zeer pitoresque.

We verlaten de meren en gaan op zoek naar Verona. Hiervoor moeten we de Riserva Naturale di Campobrun doorkruisen. Een aaneenschakeling van bochtige wegen en kleinere passen. Echt stuurplezier
We zijn ook uit het toeristische weg geraakt wat maakt dat we veel eenzaam onder weg zijn. En dan plots kruisen we een F800Gs (30 Year edition) met 4 pinkers aan. Deze keert en is dus iets verloren onder de baan.
Blijkt dat zijn gezel afgeleid was en dus een stuurfout maakte en tegen dek was gegaan. Bijna geen schade enkel een deuk in het ego en een sterk verhaal voor thuis te vertellen. Onze baasjes helpen even om alles veilig te laten verlopen en de 2 bestuurders te laten bekomen. Daarna Verona here we come
We naderen deze grote stad en dat laat zich merken aan drukker wordend verkeer. Ook de temperatuur gaat weer de hoogte in.

In de binnenstad wordt nog even gepauzeerd en dan is het rechtstreeks naar de Camping. De zon gaat onder als we terug aan het Gardameer komen. Dit geeft echt een speciale sfeer. Onze baasjes verfrissen zich en gaan in het dorp nog een hapje eten. wij mijmeren nog even na over deze heerlijke dag.

Alle foto's van de dag


Dag 14 (24/09) - Rustdag - Laatste Dag Camping

Onze baasjes zijn vandaag gespannen. De vakantie loopt op zijn einde en de valiezenkoorts begint toe te slaan. De voormiddag worden valiezen gepakt en in de namiddag trekken ze erop uit voor een wandeling.
Van de prachtige zonsondergang wordt nog een fotootje genomen. Morgen begint de grote terugreis naar België.

Alle foto's van de dag


Dag 15 (25/09) - Treviso Bresciano -> Passo Croce Domini -> Tirano -> Samnaun - 335 km

De terugreis begint ... Eerste etape loopt tot in Zwitserland : het hotelletje van verleden jaar is ons doel. De route vertrekt langs de onderkant van het meer naar de Lago d'Idro. Maar deze keer via een andere weg. Vrij vlug geraken we uit de drukte en begint de mooie route naar Treviso Bresciano. We rijden door een diepe kloof naar Eno, eren heel klein dorpje in de bergen. Daar beslissen onze baasjes om even halt te houden en wat water te drinken.

Wat verder op de weg horen we getoeter van auto's. We worden benieuwd wat er ons te wachten staat. Het blijkt gewoon te zijn omdat auto's hier moeilijk kunnen kruisen. Het wordt ons ook duidelijk dat het jachtseizoen begonnen is. Op vele plaatsen komen we veel jachthonden tegen vergezeld van hun baasjes met geweren.
We krijgen terug een mooi zicht op Lago d'Idro, nog maar eens van een andere kant en gaan langs het meer naar de baan voor de passo Croce Domini.

Ondertussen begint duidelijk te worden dat zondag de motordag is in Italië. Het is goed weer en regelmatig komen we kleine en grote groepjes motoren tegen. De aanloop naar de pas begint met wegenwerken. Die waren er laatste keer nog niet.
Drie Cabrio's laten ons passeren en net voor de haarspeldbochten beginnen sluiten er 2 Ducati's aan bij ons groepje. Onze baasjes dachten die te laten passeren maar ze wouden niet. Dan wordt de gaskraan maar opengedraaid. Bij elke haarspeld hetzelfde tafereel : Ze komen korter bij er net voor en bij het uitrijden zijn ze niet meer te bespeuren. En zo gaat het door tot bijna boven. Net voor de top moet sophie kruisen met een auto maar de bocht was niet te overzien. Het baasje verschiet maar de bestuurder van de wagen nog harder. Het scheelde geen stuk van 2 euro maar niets aan de hand.
Boven op de Croce Domini wordt er nog wat kledij gewisseld en dan krijgen de 2 achtervolgers Scrats baasje is het vizier. Duidelijk niet wat ze verwacht hadden en hun Italiaans macho-ego kreeg een ferme dreun
Nu gaan we de grote verbindingsweg op richting Edolo. We zijn weer uit het toeristische en dat laat zich merken. Het verkeer wordt minder druk en we schieten goed op. Net voor Edolo vinden onze baasjes een mooie pick-nick plek langs de weg. Gelukkig is er nog een tafeltje vrij want zondag is hier blijkbaar ook pick-nick dag.

Na wat rust en een zonnebadje wordt er verder gereden tot in Edolo. Van Edolo gaan we verder naar Tirano. Deze keer niet over een stuk van de Mortirolo maar via de grote baan. Net voor Tirano komen we de Carabinieri tegen. Ze hebben het gemunt op de auto voor Sophie. Best want de baan bleek te vallen onder een snelheidsbeperking van 50 km/uur en daar zitten we net boven
Bij het binnenrijden van Tirano niets anders dan last. Het is braderijzondag en de hoofdbaan is volledig afgesloten. Via de kleine wegen parkeren we ons aan het station van de Rhätische baan.

Onze baasjes gaan op zoek naar een lekker ijsje en een tasje koffie. De laatste op Italiaanse bodem want nu rijden we Zwitserland binnen. Dit via de Berninapas. Deze maal scheuren we niet over de Brennerpas maar over de Berninapas. In een mum van tijd staan we aan de Ospizio.

De afdaling naar Samedan en de grote baan naar Samnaun zijn zeer gekend terein. Het voelt steeds als thuiskomen. Onze baasjes houden het tempo hoog en net voor de avond valt komen we op onze bestemming aan.
Onze baasjes zijn de enigste gasten in het hotel en worden dan ook in de watten gelegd.


Alle foto's van de dag

[Nascar]

Dag 16 (26/09) - Samnaun -> Arlberg -> Rorschach -> Aischfeld - 353 km

Eerste werk is de pas naar beneden rijden. En dan de grote baan op naar Landeck. Een eerste stop voor shopping in Pianz. Onze baasjes zijn verlekkerd op Tiroler Schinken. Wij moeten het niet meesleuren dat wordt opgeborgen in een ander voertuig.

We staan hier aan de voet van de Arlberg en deze hebben onze baasjes nog nooit gereden. een uitgelezen moment en we worden met onze neus in die richting geduwd. Eerst de mooie Arlberg naar boven en halfweg het Lechtal binnen langs de Flexenpas. Onze baasjes dachten even Sven gespot te hebben maar nee hoor.

We snorren het Lechtal door en gaan op zoek naar de Zwitserse grens. De tijd gaat echter snel en onze baasjes spotten een pick-nick stop met een "view". Wij genieten van een heerlijk zonnebad terwijl onze baasjes genieten van de Brötchen mit Schinken.

En dan komt de Zwitserse grens terug in het vizier. De grensovergang stelt niets meer voor. We draaien op de baan die langs de onderkant van de Bodendee loopt. We rijden langs het meer en krijgen af en toe een glimp te zien maar dit is eerder beperkt. Onze baasjes nemen nog snel een foto in rorchach en maar goed ook want verder krijgen we het meer bijna niet meer te zien.

Grote verbindingswegen brengen ons nu in sneltempo van de Bodensee in het Zwarte Woud. We rijden langs Rottweil tot in Aischfeld tot aan Gasthof Sonne. Een gezellig motorhotelletje, we krijgen een plaatsje in de stal voor de nacht.


Alle foto's van de dag


Dag 17 (27/09) - Aischfeld -> Rastatt -> Pirmassens -> Saarlouis -> La Belle Etoile -> Thuis - 541 km

Aardig wat kilometertjes voor de boeg vandaag en het begint slecht. We moesten de baan normaal terugkeren en dan richting Lossburg, maar onze baasjes hadden gisteren al gezien dat dit niet mogelijk was door wegenwerken. Het hotel ligt echter op de wegomlegging en zodus wordt deze al gevolgd. In Duitsland kijkt men niet op een extra kilometertje. Gelukkig is het wel een toffe baan.
In Lossburg wordt aan onze dorst nog iets gedaan en dan gaan we op weg naar de Duits-Franse grens. Net voor de grens komen we nog een plas water tegen. een mooie plaats om even te pauzeren.

We rijden een stukje over de Franse wegen. Dicht tegen de grens valt dit zeer goed mee en er is weinig verkeer. dus er wordt goed doorgegeven. Het hoekje Frankrijk is niet echt groot en we gaan terug de grens over met Duitsland op weg naar Pirmasens. Een mooi landschap en een toffe baan. De lunch komt korterbij en onze baasjes gaan op zoek naar een schikte plaats om een stukje te eten. Bij gebrek aan pick-nick wordt er uitgekeken naar een toffe eetgelegenheid. In Contwig zien ze een mooi terrasje bij een Italiaan

Via Saarbrücken en Saarlouis wordt een weg gezocht naar Luxemburg. De weg is niet echt interessant : veel verkeer en redelijk saai. De kilometers worden dan ook alleen maar afgemaald. In de hoop in Luxemburg nog wat leuke stuurweggetjes te vinden wordt er dan ook lange tijd gereden. In de buurt van Remich is de pret er af en wordt er toch even gepauzeerd.

Nu gaat de route door Luxemburg stad op weg naar Mamer. Hier ligt nog een cactus voor enkele inkopen en het broodnodige vocht om verder te kunnen rijden.

De laatste etappe wordt ingezet. Recht naar huis is wat onze baasjes ons vertellen. De autostrade lijkt ze te ééntonig dus wordt er langs de N4 gereden. Ook redelijk saai maar toch af en toe afwisseling. Rond namur wordt het echter goed donker en rijden we een paar keer verkeerd. Een korte pauze dringt zich op voor de laatste kilometers tot in Brussel.

Alle foto's van de dag

Wij hebben genoten van deze reis en onze baasjes ook. We staan nu al vol spanning en ongeduld in de garage om te zien wat het volgende is dat onze baasjes voor ons in petto hebben

[RBee]

Wij hebben genoten van deze reis en onze baasjes ook. We staan nu al vol spanning en ongeduld in de garage om te zien wat het volgende is dat onze baasjes voor ons in petto hebben

Sophie zal nogal verschoten zijn.