Hier ons reisverslag IJsland Juni 2012
Dit jaar samen met Shulty (KTM690 enduro) Yves en mezelf beide op(BMW G650 X Challenge)naar IJsland. Voor Shulty en Yves hun eerste maal en voor mezelf de derde maal naar IJsland. De motoren werden weer verscheept via de Rotterdamse haven naar Reykjavik, deze keer niet los maar in Yves zijn bestelwagen waar we onze bagage konden in achterlaten zodat we zonder bagage offroad konden rijden. Eerst Yves zijn bestelwagen netjes inladen
En dan alles achterlaten in de Rotterdamse haven.
Dag1 Met de trein van thuis uit vertrokken samen met Shulty naar Zaventem waar we hadden afgesproken met Yves. Alles verliep vlotjes op schema en een drie uur durende vlucht bracht ons naar Keflavik. Daar nog een bustrip naar Reykjavik waar onze eerste overnachting was geboekt omdat het toch al te laat was om langs de douanen aan onze motoren te geraken. Eens we onze slaapplaats wisten voor de eerste nacht gingen we eerst iets eten en daarna natuurlijk iets drinken. Het was al laat maar het blijft in Juni dag en nacht licht, voor Shulty en Yves was dat even wennen ze hadden dit nog niet meegemaakt en gingen even een nachtfoto maken.
Dan het café in waar er Leffe op de kaart stond maar niet meer voorradig was, gelukkig hadden ze nog wel iets anders.
Eerst probeerden we een paar IJslandse biertjes, maar die viel niet in de smaak. Shulty en Yves namen corona bier maar ik vond dat ze daar wat raar van deden.
Ik had ondertussen al lang mijn zin gevonden, namelijk de plaatselijke Brennivin maar door dat die twee zo traag dronken kreeg ik ze per twee. Hun spreuk is dan ook na twee Brennivin spreek je vlot IJslands.
Zelfs hoe later en hoe meer we dronken het bleef licht, en ze gingen toch nog maar eens een nacht foto nemen.
Uiteindelijk werd er afgerekend en de rekening daar moesten ze met twee eens goed naar kijken.
Daarna de twee maar wat ondersteuning gegeven terug naar onze slaapplaats.
Toen kon iedereen rustig gaan slapen.
Dag2Iedereen rustig geslapen Shulty?
Blijkbaar snurk ik een beetje, maar heb hen gerust gesteld ik snurk enkel wanneer ik heb gedronken (lees dus alle dagen ) Yves zorgde voor het ontbijt en Samskip werd al gewaarschuwd van onze komst en door het al van tevoren de papieren online in te vullen moesten we niet meer langs de douanen en hadden we snel de bestelwagen met de motoren en onze iets meer dan toegelaten drank. Onze bedoeling was om naar het zuiden te rijden maar we hadden gezien dat het daar slecht weer was en werd onze toer andersom gereden. De westfjorden lieten we links liggen en via de ring 1 reden we naar camping Dæli http://www.centrum.is/~daeli/english/index.html" onclick="window.open(this.href);return false;
De westfjorden was de bedoeling als we langs het zuiden reden en na onze toer nog tijd over hadden om die te rijden maar nu dus niet. Eens onze tentjes op de camping stonden was al duidelijk wie de kok van de drie ging zijn.
Bij enkele biertjes werd de route besproken voor morgen en konden we in onze tentje kruipen.
Dag3De volgende morgen bleek voor Shulty de nachtrust omgeving weer veel te luid te zijn, en was de nacht voor hem ook veel te koud. (ik weet er zelf niets van) en voor Yves was het ook ok met zijn extra binnenslaapzak. Na ons ontbijt was het eerste werk de motoren vol tanken.
En we reden via de 715 gelijk het binnenland in.
Al snel kwam onze eerste kleine doorwatering.
Gevolgd door onze eerste sneeuwplekje.
En we konden elkaar van ver goed zien aankomen.
De afwisselingen bleven maar komen water,sneeuw,stof…..
De fun was zo groot dat de eerste al eens een splitsing miste en moest terug keren.
Tijd om even te rusten.
De sneeuw werd al wat dieper en groter, geen risico ofwel te voet er door, of wel al ganzen rijdend erdoor.
De juiste weg zoeken werd al wat moeilijker.
Ook al waren we soms niet bij elkaar we konden goed aan de vorige zijn sporen zien langs waar het moest.
Of bij sneeuw kwamen we elkaar ook terug tegen.
Af en toe werd de ondergrond iets zachter.
En op een bepaald ogenblik zakt Shulty zijn KTM wat weg maar hij kan zich door de gas open te trekken nog net uit rijden, Yves had dit gezien en nam een ander spoor maar reed zich vast, ik veranderde ook van spoor en reed me ook vast.
Op foto ziet het er nog niet zo erg uit, en dat dachten we op dit moment zelf ook nog maar bij het afstappen zakten we zelf al tot onze knieën in het slip. We waren een eind van de weg af door een ijsplek en op deze plaats was het wat aan het smelten met deze gevolgen.
Mijn X zat iets minder ver dus begonnen we eerst met deze het is ook de zwaarste de lichtere X trekken er we daarna wel even uit. Maar wat bleek de moto verzette zich voor geen centimeter.
De koord er rond en vast aan Shulty zijn KTM , maar de KTM reed zich ook vast dit lukte ook niet. De moto trekken hielp ook niet de ketting zat zo vast als iets deze draaide niet meer, het slip gaf een wegzakkend beton gevoel. Dan zakte de moto op zijn linker kant en dit had ik liever niet de kant van het schakel pedaaltje. Nog net naar de andere kan kunnen kantelen en de koord er terug rond, en met drie trekken maar door dat de ketting niet mee wilde trokken we de moto bijna overkop. Dan centimeter per centimeter de moto proberen te draaien wat uiteindelijk toch lukte en zo de moto na lang zwoegen op het droge gekregen. Ketting vrij kloppen, klein tandwiel beschermer eraf deze zat vol, moto starte niet meer doordat de startknop ook volledig vol zat dus alles uit elkaar halen en proper spuiten met wd40 en contactspray.
Noodschakelaar mag ik niet meer gebruiken deze heeft een trek gekregen, maar voor de rest starte hij weer.
Nu gingen we de lichtere X van Yves er uit halen.
Deze zakte al snel op zijn kant.
Maar we zagen het nog altijd wel zitten omdat deze lichter is gaat dat ook wel lukken.
Ook de koord er rond en op dezelfde manier naar het drogen trekken, maar deze bewoog tot ieders verbazing geen millimeter meer. Waarschijnlijk doordat op Yves zijn X geen dikke touratech tank op staat is deze iets dieper gezakt en trek het slip de moto meer vast. Er zat echt niets anders op de hulp te gaan halen maar we zaten hier wel een paar uur van de bewoonde wereld af. De dichtstbijzijnde bewoonde plek was Kjolur maar dat was nog wel even rijden en hopelijk vinden we daar hulp. We besloten om Yves achter te laten en dat ik samen met Shulty hulp ging halen.
Maar wat we iets verder tegen kwamen was het ergste wat ik ooit al heb gereden, verharde lava blokken die hoog en laag en stijl op elkaar waren gegooid was onze weg. Soms zeer ver rond de sneeuw rijden om zeker niet terug vast te rijden. Af en toe moesten we wel door de sneeuw maar dan was er geen doorkomen meer aan, hoge sneeuw met daaronder stromend water waar we niet konden rond rijden. Er zat niets anders op dan terug naar Yves te rijden, wat dus ook wilde zeggen terug over de moeilijke lava stukken. De vermoeidheid was al zeer groot en als we op de gps zagen was er na al dat rijden nog niet teveel opgeschoven. Op het moeilijk stuk lava liep het bij mezelf dan ook nog eens mis, boenk daar lag ik gelukkig zonder veel erg en net op een heup beschermstuk. Ik voelde al gelijk dit gaat een mooi blauw purper kunstwerk worden. Hier kreeg Shulty ook een bang gevoel het moest maar eens erger geweest zijn er is hier echt niemand meer om te komen helpen. Uiteindelijk geraakten we met slecht nieuws terug bij Yves, Yves was om zich warm te houden wat gaan wandelen en op een paar meter reden we langs hem maar Shulty had hem zelfs niet zien staan. Iedereen moe gingen we nog maar eens aan de X proberen, maar deze gaf het gevoel dat hij in beton was gegoten. Yves hier achter laten en terug naar de camping was enkel minsten vier uur rijden dus dat was geen optie, nog eens proberen de X uit te graven maar elk stukje slip dat je weg haalde liep eens zo snel terug en dit maakte het precies nog erger. Benzine uit Yves zijn X gehaald anders geraakten we zeker met de KTM niet terug en uit mijn X was al wel wat uitgelopen met daar te liggen. Nummerplaat van Yves zijn X gehaald niet dat ze hem hier kunnen komen weg halen maar beter dat je dit zelf bij hebt. En er zat niets anders op om achterop bij Shulty te zitten en zo terug offroad naar de camping te rijden. Maar voor dit kon was er nog een extra probleem, Shulty was hier zijn licht vergeten af te zetten met als gevolg platte batterij. De batterij uit Yves zijn X gebruiken om te starten was minder werk dan de touratech tank er af te halen bij mij. Uiteindelijk ging Shulty dit proberen om met duo terug te rijden tot de camping. Niet simpel zonder duo steuntjes en weinig plaats voor twee maar het lukte hem wel.
Rustig lukte het beter en beter, en gelukkig staan er op Shulty zijn KTM paddockstand toppen op zodat Yves nog iets had om zijn voeten op te zetten maar bij elke steen schoof hij hier af.
Waypoint gezet op de gps waar de moto stak, maar ook aan de eerste borden even een herkenningfoto genomen.
Bij sneeuw werd er van de moto gestapt maar door krampen lukt dit al zeer moeilijk, en de vermoeidheid deed er nog een schepje boven op een simpele doorwatering bleef ik achter een steen steken en boenk neer volledig van boven tot onder het water in en Shulty had dit niet gezien dus die was weg. Met de laatste krachten de moto recht gekregen en klets nat terug weg, Shulty was al terug gekeerd en toen hij me zag en het verhaal hoorde kon er natuurlijk weer een grote glimlach af. Nu bij koude temperatuur kreeg ik het nu ook redelijk fris. Nog wat verder moesten we afstappen om een poort te openen en het lukte bij niemand meer zonder hulp, Yves liet zich er af vallen, Shulty helpen om er af te stappen en bij mij ook en er nog eens krampen boven op. Uiteindelijk zijn we als drie zombies rond middernacht terug op onze camping geraakt, moe zeer moe.
Iedereen was toe aan een warme douche, wat eten en met wat geluk ging er nog net één biertje in en ging iedereen doodop slapen.
De rest doen we morgen wel om hulp te gaan halen voor de moto, nu slaapt iedereen hier toch.
Dag4Na een onrustige nacht met krampen en het avontuur van gisteren stond er niet veel motorrijden op het programma. Eerst iets eten en dan gaan informeren wie Yves zijn moto kon gaan halen. Via de campinguitbaatster kregen we het telefoonnummer van de rescue van deze regio, maar veel konden we daar vandaag niet mee doen het was zondag 17 Juni en nog eens Nationale feestdag in IJsland dus werd het een rustige dag. De twee andere motoren in orde gezet voor de volgende dag, eens gaan eten op de camping en voor de rest rusten en de route maken voor morgen met of zonder Yves dat zien we morgen wel.
Dag5Vandaag een veel betere nacht dan gisteren alhoewel het voor Shulty nog steeds te koud is en te luid gesnurk is. Shulty sliep met oorstoppen en Yves sliep met oorstoppen en koptelefoon, ik heb geen last van al die geluid makende diertjes. Na het eten gelijk de rescue gebeld en na het vragen van het waypoint ging die ons terug bellen. Bijna twee uur later was het de IJslandse politie die ons terug belde met het nieuws dat die plek niet bereikbaar was met hun jeeps en dat er op beter weer moest gewacht worden om er ter plaatsen te kunnen geraken. Slecht nieuws en Yves ziet het even niet meer zitten en ging een trip met de bestelwagen maken terwijl ik met Shulty de geplande route gingen rijden. Misschien eerst even een gebedje maken op de goede afloop.
Na een beetje regen werd het al snel mooi weer.
Even het hekje open maken, we verstonden het toch niet wat erop stond.
Wel wat de gevolgen kunnen zijn van naast de weg te gaan rijden.
Het werd al snel een mooie route.
Deze route was in vergelijking met de vorige route een simpele route, en op een bepaald ogenblik zagen we het waypoint op onze gps staan waar Yves zijn moto staat. We moesten daar niet zijn maar de weg was zo goed berijdbaar dat we zegden gaan we eens zien of we er langs hier kunnen geraken.
En we geraakten op amper een twee a drie kilometen van Yves zijn moto en dan moesten we terug draaien omdat er hier weer een grote ijsplek was en nu iets vroeger gestopt bleek dat we tevoet al konden zien dat we weer vast gingen zitten. Voor de rescue is dit wel een betere route als de nog te rijden kilometers natuurlijk niet slechter zijn. Terug naar onze uitgetekende route was het tijd voor onze picknick onder deze brug.
Later maakte Shulty het hier een kak brug van.
De volgende weg was ook mooi vol met schapen en weg ging door de tuin van een boerderij naar een waterval en los lopende paarden beschermd door een niet al te rustige hengst.
Shulty liet zien dat hij deze hengst wel te baas kan.
Voor het uitzicht moest er wat gewandeld worden.
De volgende afslag was weer gelijk mooi en weer een volledig ander uitzicht.
Onderweg moest de KTM nog eens voorzien worden van benzine, ik met de dikke tank was de waterdrager (benzinedrager) en door de snelkoppelingen aan de tank was dit snel gebeurt.
Op deze snelle baantjes had Shulty nog geluk door een schaap die net voor zijn wiel even wilde gaan zien of het gras niet groener is aan de overkant, voorwiel schoof weg gelukkig zonder gevolg en schaap kon er mee bleeeeeeeeeeeeeten.
Nog een bezoekje langs last execution in iceland 1830
Om nog verder te rijden langs de rots in hvitserkur was het al wat laat en aan de camping was nog een mooie waterval die we eens gingen bekijken.
Daarna zorgde Shulty weer voor het eten.
We waren nog de enige op heel de camping, en Shulty rende met al zijn slaapgrief om zich binnen aan de verwarming te instaleren.
R80Gs
