Een vriend van mij heeft een Suzuki garage en hij nodigde mij uit om de laatste VStorm eens te gaan testrijden. Hij koestert niet echt de hoop om mij die machine te verkopen aangezien ik steeds benadruk dat mijn 1150GS voor mij de ultieme motor is.
Maar ik wilde toch eens van die Japanse GS evenknie proeven. Wel, globaal is het een positieve kennismaking geweest.
De zithoogte is regelbaar door van zadel te wisselen. Jammer dat ze enkel de hoogste zadels hadden en met mijn meter 76 kon ik juist met de tippen aan de grond. Maar dat liet me niet afschrikken. De VStorm is ook 30 Kg lichter dan de GS en het zwaartepunt is lager.
Die V-twin aangezet en ik de baan op. Vanaf de eerste meters voelde ik dat het goed was. Veel koppel, geleidelijke koppeling, vanzelfsprekende rembediening, klingklongklakloze v-bak.
Mijn zithouding was echter niet goed. Ik zat te hoog en het stuur was te laag, maar dat kan allemaal aangepast worden. Het stuur is niet van het enduro-type en geeft de indruk van niet stijf te zijn, maar dat is een detail.
Op de ring van Tienen heb ik dan de gaskraan wat kunnen opendraaien. Fenomenaal gasrespons vanaf de lage toeren. Wel wat een rauwe klank in de lagere regionen. Net zoals bij een boxer draai je tussen de 3000 en 5000 tpm in het gewone verkeer. Dit is geen Japanse mixer.
Wat wel opvalt is dat je de motor minder gemakkelijk in de bocht kan leggen. Wellicht door de dwarsliggende motor en (of) een andere geometrie. De GS stuur je gemakkelijker vanuit de lenden. Wat ik vervelend vind bij de boxer is dat "kronkelen" tussen versnellingen. Door het veranderen van het toerental bij het schakelen gaat de boxer links en rechts trekken. Dat voel je uiteraard niet bij de VStorm.
Het regelbaar windschem geef een bescherming equivalent aan die van mijn MRA varioscreen. Dus acceptabel.
Geen rücklen (KFR) waargenomen. Ik heb er nochtans goed op gelet. Het is ook een injectie met slechts 2 (grote) cilinders. Verbruik is 6 liter (volgens mijn vriend) wat aanvaardbaar is.
De vering was een beetje stug naar mijn goesting en ik weet niet wat dat geeft op onverhard. De veerwegen lijken ook korter... Maar met mijn korte beentjes heb ik mij niet op het onverharde gewaagd.
Ik ben teruggekeerd via het centrum van Tienen en had de indruk dat ik 30.000Km met die motor had gereden. Helemaal geadopteerd !
Toch was ik blij om mijn GS terug te vinden. Die onbeschijflijke uitstraling van een kleine ambachtelijke Beierse motobouwer
Ik ben naar huis gekeerd via een kronkelweg naar Bevekom, mijn GS sturend vanuit mijn lenden. Het was net alsof ik aan het skiën was. Maar ik wil geen slecht woord horen over de VStorm
Heeft met karakter, of het ontbreken daarvan te maken....Mijn jappen was ik altijd direct beu na een paar maanden, mijn Bmw's ben ik nog nooit beu geweest, enkel en alleen van moto veranderd voor afschrijving, anders reed ik nog altijd met mijne GS1100...
