wat doen jullie als ....

[Francis]

Joe de bikers

Tword weer een beetje beter weer en nu wilt het vrouwke best wel is achterop terug, anders ist te koud zegt ze

Nu plannen we (enfin, ik ) een trip naar de vogezen en de provence en de mont ventoux voor tegen het verlof.

Maar ze is dus ontzettend benauwd daarvan.
Ze heeft, en das echt geen grap en zeker nie op mee te lachen, ze heeft dus heel veel last van hoogtevrees.

Hoe kan ik daar rekening mee houden denken jullie en toch over de ventoux en een paar paskes rijden ???????

En nu aub niks antwoorden als haar ne blindoek voorbinden of thuislaten , ok ???
Want ik zit er wel behoorlijk mee over mijn theewater...
Want kzou graag hebben dat we samen een mooi verlof hebben, snappen jullie ??

Reactie van dames zijn hier dus zeeeeer welkom

Alvast nijg mercikes,

[JH.]

ga erheen met een pocketbike... Harald heeft er voor het ogenblik een in aanbieding... dan zit je zowieso al dichter bij de grond?

[Francis]

Bedankt voor de info JH.

[@Mathé]

Hallo Francis,
Ik ben afgekeurd voor 'vrouw', maar antwoord dus als iemand die normaal zelf óók last heeft van hoogtevrees.
Het gekke is, dat ik dus niet een ladder durf te beklimmen, of op zo'n open-gaten-brug durf te lopen, maar mijn hoogtevrees is 'weg' als ik in de bergen ben
Zelf denk ik, dat het er mee te maken heeft, dat je in de bergen toch vaste-grond onder de voeten hebt, ten op zichte van een 'open ladder' o.i.d.
Nu weet ik de ernst van de hoogtevrees van jouw vrouw niet, maar misschien kan je voorzichtig alvast wat proberen, in jullie 'achtertuin' de Ardennen- of de Eifel?
Let wel: ik heb dit echt als een serieuze posting gezet, Francis, en wens je veel succes, en mogelijk veel vakantie-plezier in de bergen?
Hou ons op de 'hoogte'?!
Greetz,
Mathé

[Stoffel]

Francis, een ding is zeker. Een angst moet je niet proberen te overwinnen door ze te verplichten om mee te gaan. Dat loopt regelrecht op een ramp uit. Wat je wel kan doen, een expert ben ik niet, is gewoon om haar geleidelijk aan kleine heuveltjes en hellingen proberen te overwinnen. Kom eens naar het Heuvelland en rij eens de Kemmelberg een paar keer op en af. De lange kant is niet te vergelijken met de Ventoux maar wie het kleine niet eert is het grote niet weert. De korte (scherpste kant) is kort maar krachtig. Mijn vrouwke heeft ook een beetje last van hoogtevrees en de Alpen heb ik met haar nog niet aangedaan maar door geleidelijk aan de schrik proberen te overwinnen, is ze al verscheidene keren mee het laaggebergte in getrokken. Haar voor een dilemma zetten en zeggen dat ze er wel zal overgeraken is niet echt de goede leerschool. Voor de stoere kerels onder ons misschien wel maar die durven het misschien niet toegeven dat ze soms hoogtevrees hebben

[Francis]

Reuze bedankt voor je reactie Mathé , en Stoffel
Wel ze heeft dus erg veel last, en zeggen dat ze zelf graag naar de provence zou gaan, denk dat ik de ventoux mag afschrijven ..
Zelfs in de wagen he, als we door de ardennen of in de buurt van wunderlich rijden (vant weekend nog) dan ligt haar kop meer op mijn schoot als ik achter het stuur zit dan wa anders (en nie om wat de plezanterikken hier denken hé )
Tzal vrees ik try en error worden, en alst nie gaat, rechtsomkeer doen vrees ik ...
Of bestaan er trukskes voor , da vroeg ik me eigenlijk af.
Ik zeg wel " kijk alleen maar naar men vest of kijk naar de grond", mor niks lijkt te helpen...
Toch reuze bedankt voor je antwoord,
Francis,

[JH.]

http://www.luiemotorfiets.nl/tips/bergen/
http://www.allesoverhoogtevrees.nl


hopelijk heb je hier iets aan...?

[Iron Gonzo]

gewoon daarheen rijden
aangezien je op de weg bent (en blijft) denk ik niet dat ze daar veel last zal van hebben.
probeer zo ver mogelijk van de (afgrond te rijden) zodanig dat het zicht naar beneden wordt belemmerd.
suc6 en hopelijk durft ze haar angst overwinnen

[GVN]

Maak je garage leeg, zet in het midden een stoel.
Koop een nest muizen en laat ze los.
Haal vervolgens je vrouw van die stoel en klink op de overwinning van haar hoogtevrees.
...
Indien ze de muizen begint de aaien, probeer het dan met spinnen.

Veel succes.

Alle gekheid op een stokje : echte hoogtevrees geraak je niet kwijt, je kunt er enkel leren mee leven. Ik zou in elk geval met een vrouw verstijfd van schrik geen bochtjes gaan pikken in de bergen. Is noch voor haar, noch voor hem leutig. De raad van Stoffel vind ik erg pertinent.

Ter info : wist je dat in de jaren '20 en '30, toen de hoogbouw in New York zijn glorie kende, de bouwvakkers voor de hoogbouw vooral indianen van een bepaalde stam waren? Zij kennen namelijk geen hoogtevrees en wandelenden fluitend over smalle dwarsliggers tientallen meters boven de grond terwijl de blanken om hun mama lagen te roepen.

[jakke]

Francis,

Mischien zeggen dat ze haar zicht niet op het dal moet richten maar vooruit of naar de bergkant.
Klinkt mischien stom maar, al vier jaar na elkaar gaan wij in de winter in hetzelfde gebied skiën.
Daar is ook steeds een dame die het skiën niet aankon omdat ze hoogtevrees had.
Nu in het vierde jaar durft zij het al heel goed door zich te concentreren op het horizontale zicht of het zicht naar de bergkant. Met die verstande dat het zicht naar de diepte zoveel mogelijk vermeden wordt.
Er blijft dan hoe dan ook nog de psychologische kant van de zaak.
In ieder geval is hoogtevrees dikwijls een niet te onderschatten probleem.
Ik hoop in ieder geval dat je geplande trip kan doorgaan.

Succes en groeten, Ironjakke.

[Relax]

...dan ligt haar kop meer op mijn schoot als ik achter het stuur zit dan wa anders (en nie om wat de plezanterikken hier denken hé )

Huh? Snap ik ni.



Als je al gaat proberen, laat haar dan niet naar je vest of zo kijken, daar wordt je echt wel ziek van (zonder iets over de toestand van je vest te zeggen). De horizon aanhouden lijkt me gezonder, dus verder wegkijken. Maar als't ni lukt, forceer dan niks en ga later alleen terug.

De eerste keer dat ik de Mt. Ventoux opreed, 'k reed toen 1 maand (4.000 km) met de motor, en ik kwam boven de bomengrens aan de achterkant, leek m'n pak wel een deel van m'n ingewanden. Ben aan de linkerkant van de weg gaan rijden, tegen de berg. Na 4 à 500 meter kwam het vertrouwen en de gewenning. Sindsdien geen problemen meer.

[Koppel!!]

YOO

Zeg Cis, ge zegt er niet bij of uw vrouw al in de Alpen (of andere bergregio's) is geweest, ik ken nml. ook iemand met een erge vorm van hoogtevrees en de uitleg die ge dan direct krijgt is: "Ja maar, zie nekeer op al die [uiterst spectaculaire] foto's, links is er direct een gapende kloof, en rechts een rotswand, dus da's véél te benauwelijk!!".

Da's zo een beetje 't gedacht dat iedere doemdenker heeft van de bergen (en hoogtevrees zet 't doemdenken in overdrive), net daarom lijkt de Mt. Ventoux me wel 't proberen waard, kloven en rotswanden heb je hier absoluut niet, 't is eigenlijk gewoon (simplistisch gezien dan) de aarde die een klein bultje heeft. Ik kan mij duizenden plekjes in onze Ardennen voorstellen die véle indrukwekender zijn dan de baantjes op de Ventoux, zeker langs de kant van Malaucène, da's bijna een autostrade tot boven
Moest ge diene weg oprijden, zonder haar iets te zeggen, ge zou al quasi boven zijn alvorens ze 't zou doorhebben (maar toch beter voor de huiselijke vrede te bewaren niet doen )

Heb je er met je vrouwke al over gesproken, of is 't paniek vanaf 't woord "berg" ter sprake komt? Indien zij een rationele benadering toelaat kan je er misschien is over spreken, een kwestie van al wat info en foto's te bekijken, en dan zal je (en hopelijk je vrouw ook) zien dat de Ventoux eigenlijk niets speciaals is

Hopelijk heb je hier wat aan

Grtz, Philip!

[Scarto]

leek m'n pak wel een deel van m'n ingewanden.

Als de Polise me tegenhoudt krijg ik ook dat gevoel! Zou dat ook met hoogtevrees te maken hebben?

[Hans]

@Francis : je kiest zo een beetje de weg die mijn vrouwtje en ik vorig jaar hebben genomen.

Het voordeel van de Ventoux is dat je hem niet "moet" nemen om in de Provence te geraken. Die berg staat er als het ware alleen.
Dus ik zou mijn route zo uitstippellen dat je ergens een overnachting plant in de buurt, eventueel op de terugweg, nadat je de rest van die prachtige regio hebt doorkruist. En er ZIJN daar schitterende baantjes : Gorges de la Nasque, de streek van Sault, .... allemaal rond de Ventoux. En dan kan je ter plekke nog beslissen of je die col opgaat. Trouwens, je zal erg moeten uitkijken voor roekeloze wielertoeristen die met oogkleppen op de berg afsuizen, zodat echt genieten van de beklimming en de afdaling er niet echt inzit, althans toch niet in juli.

mvg
Hans

[Francis]

Reuze bedankt voor al deze warme reacties en sympathie , de jongens
Ben idd zo iets van plan dus he, eerst de buurt van de Ventoux en de gorges, en die ventoux zelf, wel dat zien we dan nog wel.
Vrees dat er niks anders op zal zitten als ik geen slaag wil krijgen
En idd, die wielertoeristen, daar heb ik het ook niet mee op zenne .... sorry voor de liefhebbers hier !
En ja, koppel, ze is ne keer in Wenen geweest voor ik haar kende, met de bus, en zoals ze zegt tegen mij heeft ze nooit zo lang tussen de stoelen op de grond in het midden van de bus gezeten als toen ... zonder zever zenne
Maar we gaan het dus geleidelijk aanpakken en zien.
Als ik die Ventoux uitstel, zal het zeker geen afstel worden. Want ben der wel vree kerjeus naar

Heel erg bedankt voor de reacties mijn heren
@Relax : da van die schoot da snapte wel zenne

[Harald]

Begin met een intercom,
communicatie tijdens het rijden is zéér belangrijk.
Begin dan met een paar ritjes naar de ardennen, rij enkele bruggen over , zoals het viaduct in Beez, of in Luik en langs de E25 Luik - Luxemburg; ( zelfs het viaduct in Vilvooorde op de ring of aan't sportpaleis in Antwerpen zijn goed van hoogte)
Bouw vervolgens de intensiteit van kleine wegen op en zoek achter grote hoogteverschillen.
Gaat het niet voor je vrouw, dan ben je nooit te ver van huis.
Zoek dan een alternatief, de Bretoense kust of nederland.
Ook mooi, maar véél vlakker

[markpeeters]

Mijn echtgenote zou NOOIT op een moto meerijden, durft nauwelijks 3 treden een ladder op en toch... Rijden we nu al 4 jaar een dikke 15.000 km per jaar samen. In de bergen geen enkel probleem. Heel geleidelijk wennen zou ik zeggen, zo hebben we het ook gedaan, eerst Adrennen, Eifel, Vogezen enz. Pas zo nodig je rijstijl aan. Wij hadden het voordeel dat we eigenlijk samen hebben leren motorijden. Na een 3.000 km solo zijn we er steeds samen op uit getrokken. 't is ook zo dat je in de bergen niet constant met je neus over een ravijn hangt, op de meeste cols heb je niet eens het gevoel zo hoog te zitten. In sommige "gorges" heb je dat gevoel zelfs meer. Hierbij enkele plaatjes van vorig jaar, bij het zien van al dat moois zal ze wel zin krijgen. http://homepage.mac.com/markpeeters/PhotoAlbum22.html

[Francis]

Bedankt voor de reacties en goede raad iedereen
Knappe fotoos Mark !

[brit]

wat is de oorzaak van haar hoogtevrees?

zoek het antwoord / de antwoorden en je hebt de sleutel tot de oplossing.

it's all in the mind...

[Relax]

leek m'n pak wel een deel van m'n ingewanden.

Als de Polise me tegenhoudt krijg ik ook dat gevoel! Zou dat ook met hoogtevrees te maken hebben?

Dat hangt van de hoogte van het bedrag af.

[Relax]

@Relax : da van die schoot da snapte wel zenne

Ow. Allé dan.



Veel geluk alleszins.