Als je dan iedereen ziet vertrekken en terugkomen terwijl je zelf nog aan het werk bent... 't is eens wat anders.
Maar goed, 24 augustus was het eindelijk zover.
Tegen een uur of 10, nadat we de honden hadden afgezet aan hun vakantieverblijf, konden we eraan beginnen. Zoals gewoonlijk op dag één een heel deel snelweg... deze keer een dikke 450km. Tot Baden-Baden waar we de "Schwarzwaldhochstrasse" aka B500 oprijden.
Lang geleden dat we deze nog eens onder onze wielen kregen.. Een mooie start, smaakmaker voor wat komen moet. We houden halt aan onze eerste slaapplaats. Gasthof Zum Hirschen in Strittmatt. http://zum-hirschen-strittmatt.de/
Motoren mochten in de garage en lekker gegeten. Aanrader....
Dag 2
Vandaag rijden we richting het Comomeer. De eerste dagen van onze vakantie zijn 50-50 verdeeld tussen het motorrijden en ontspanning.
Omdat we altijd wanneer we in de buurt zijn naar het Gardameer neigen af te buigen hebben we deze keer eens beslist om iets anders te doen.. Het zal bij deze ene keer blijven. Niets mis met het Comomeer, maar ons hart hebben we verloren aan dat andere meer in Italië.
Onderweg maar twee hoogtepunten op de planning deze dag. Ik had de rit al klaar toen ik een paar dagen voor ons vertrek een foto'tje op Instagram zag verschijnen van de Kunkelspass. Die zat in de buurt dus die moest erbij... Helaas moesten we terugkeren voor we aan deze onverharde pas konden beginnen... Verboden voor gemotoriseerd verkeer en om geen ruzie te krijgen met de vele wandelaars en mountainbikers hebben we toch maar voor de veilige optie gekozen. We zitten ook in Zwitserland en hier wil ik niet tegengehouden worden door de Polizei.
De Splugenpass niet veel later maakte dan weer veel goed. :duim:
Slapen doen we in Hotel Vischi in Domaso. https://www.hotelvischi.it/
Een wat luxueuzer hotel met leuk zwembad, motoren staan veilig op de binnenkoer. Spijtig genoeg geen bar aan dat zwembad... dus voor den aperitief moesten we richting het meer zelf.
Dag 3
Na een heel uitgebreid ontbijt dat spijtig genoeg pas vanaf 08u30 mogelijk was konden we richting Piemonte. Vrienden van ons hebben daar een favoriet verblijf waar ze meerdere keren per jaar eens op bezoek gaan. En aangezien de rit naar de kust anders toch wel wat te lang zou zijn vonden we het de ideale moment om zelf eens te gaan ervaren hoe goed het daar moet zijn.
De rit zelf stelde niet veel voor.... Eerst heel het Comomeer zuidwaarts afgereden. Onderweg toch een paar wel heel statige en poepchique hotels gezien... De eerste Ferrari's en Lambo's beginnen ook tevoorschijn te komen.
We blijven ten westen van het drukke Milaan en het wordt alleen maar rustiger op de baan...
Kort bij Alba komen we aan bij Casa Nicolini https://casanicolini.it/
Een hotel/restaurant op een prachtige locatie... vanaf het terras kijk je over de wijngaarden heen en zie je het dorpje Barbaresco liggen. Wijnliefhebbers hebben al in de smiezen dat we hier de lekkerste wijn van heel onze vakantie gedronken hebben.
Korte rit, goed op tijd dus nog even genieten van de zon en het zwembad en ruim op tijd aan den aperitief. Avondeten doen we met zicht op de wijngaarden en een ondergaande zon. Of hoe een motorvakantie ook romantisch kan zijn.
Dag 4
Nog steeds niet toe aan het echte werk, vandaag een korte rit naar de kust. 160km.
We rijden van wijngaarden naar olijfbomen. De wegen worden kleiner en de temperatuur loopt aardig op... we komen niet meer onder de 30° vandaag.
Onze jaarlijkse tussenstop aan de kust komt deze keer wat vroeg, maar het is nu eenmaal zo. We verblijven twee nachten in San Bartolomeo al Mare. In hotel Bergamo. Een wat ouder, maar piekfijn hotel. Motoren mochten gratis in de ondergrondse garage.
http://www.hotelbergamomare.it/l-hotel.php
Dag 5
Vandaag staan de motoren stil... en wij genieten van de zon.
Gelukkig niet veel volk in het hotel, de enige twee ligbedden aan het zwembad die heel de dag zon hebben konden wij gelukkig gebruiken. Snap niet goed wie er zo'n grote boom net naast het zwembad plaatst...
Genoeg gerust, gegeten en gedronken hier... vanaf dag 6 gaat er gewerkt worden...
Dag 6
Een bewogen dag.
Met deze rit had ik op voorhand al de meeste moeite. Het plan was dat ik via de Italiaanse kust richting Franse grens zou rijden om daar de LGKS van zuid naar noord te rijden. Dan via Fort Central en Col de Tende Frankrijk binnenrijden om zo naar Rimplas te rijden. We hebben daar een overnachting geboekt bij Hostellerie du Randonneur. https://www.hostellerie-rimplas.fr/
Hier verbleven we in 2016 al een keer en ik vond het er best ok.
Omdat ik niet erg bekend was met de LGKS en omdat het toch een redelijke afstand zou zijn had ik op voorhand al 3 verschillende routes in mijn GPS geladen.
Net op dag 5 kreeg ik een bericht van een maat van mij met de melding dat de Col dell'Assietta ook net voor een deel afgesloten is...(later meer hierover)
Omdat ik toch met hem aan het chatten was vroeg ik nog een laatste advies ivm de LGKS. Volgens hem was het wel te doen in combinatie met de overige kilometers, maar ik zou weinig tijd hebben om ervan te genieten. Omdat ik niet alleen reis heb ik dan maar besloten om de LGKS te laten schieten dit jaar... Haalde m'n laptop boven en aan het zwembad werd een 4de versie gemaakt. Deze keer veel kleine wegen en vooral veel bochten...
Achteraf zie ik de foto's van mijne maat op de LGKS, hij vertrok een week later... en natuurlijk heb ik spijt. Maar goed, dan gaan we volgend jaar nog maar eens terug zeker?
Dus nu rijden we vooral over kleinere wegen, in Sospel houden we halt voor een snelle hap. Hier spot ik een gecamoufleerde BMW en de bestuurder lijkt het niet zo fijn te vinden dat ik er een foto van neem...
Voor de kenners, welk model zou dit zijn? De nieuwe 2 gran coupé of toch iets anders? :denk:
Onderweg lijken we niet de enige te zijn die deze wegen kiezen, een groepje met een paar Lotus Elise's komen we meer dan één keer tegen...
Tegen dat we dichterbij Rimplas komen begint de onweersdreiging feller te worden en we rijden eigenlijk net op tijd binnen...
Bij onze aankomst staat er nog een motorrijder op de parking... het is 16u.
Blijkt dat je hier dus pas aan bier geraakt vanaf 17u30. Het is een hotel/restaurant en ze hebben er geen vergunning om alchohol te serveren buiten de "etensuren"
Dan eerst maar op 't gemak een douche zeker...
Motoren staan hier buiten, maar geen probleem in dit kleine dorpje.
Dag 7
In 2016 verbleven we nog eens in Rimplas, toen reden we via de Col de La Cayolle en Col de Couillole. De Col de La Bonette stond dus nog op de wishlist.
Dat wordt dus de eerste col van de dag.
Mooi weer en een prachtige col. Ik had gehoopt enkele marmotten te kunnen spotten en dat is gelukt. Op de foto krijgen is iets anders.
Na de Bonette rijden we naar onze eerst offroad-uitdaging van deze reis. De Parpaillon.
Niet wetende wat ik moest verwachten laat ik mijn vrouw voorop rijden op deze onverharde pas. In het begin stelde het niet veel voor, maar hoe hoger we reden, hoe steviger deze pas werd. Ik heb ervan genoten, voor mijn vrouw hoefde het niet steviger te zijn. De offroad cursus die we begin dit jaar volgden bij http://www.motokhana.be/ kwam van pas.
Aangekomen aan de tunnel enkele foto's genomen en doorgereden, we zaten net onder een regenwolk..
Eenmaal door de tunnel blijkt dat wij langs de juiste kant omhooggereden zijn... de noordzijde van de pas is minder uitdagend en beter geschikt om af te dalen.
Even een kleine aanmoediging voor wat komen moet en een foto'tje nemen van m'n eigen motor ... (zo'n Gopro in "timelapse modus" levert soms wel fijne foto's op)
De volgende pas vandaag is de Col d'Izoard. Kan me nog herinneren hoe mooi ik 'm in 2016 al vond en dat is nog steeds zo. Wat mij betreft qua uitzicht één van de mooiste bergpassen die je kan rijden.
Na de Col d'Izoard houden we even halt in Briancon om iets te drinken en zeggen we Frankrijk even vaarwel. We krijgen een bui te verwerken op de grensovergang naar Italië maar veel stelt het niet voor. Weer geluk vandaag.
Omdat mijne maat me had verwittigd dat de Col dell'Assietta sinds deze week niet volledig te rijden is had ik dus ook deze route moeten aanpassen. Van en naar Sestriere is deze pas dus niet meer te rijden. We rijden via Sauze d'Oulx. Achteraf gezien begrijp ik niet goed wat ik gemist zou moeten hebben... naar mijn gevoel heb ik een heel mooie onverharde pas kunnen rijden...
Genieten (en stof vreten) van begin tot eind... Al was het voor mijn vrouw meer dan genoeg geweest voor vandaag...
Na de Assietta nemen we de Finestre om uiteindelijk halt te houden in Susa… Hotel Napoleon geboekt hier.. Ik had de foto's gezien van hun garage en was benieuwd...
Qua garage heb ik dus nog nooit beter gezeten, de kamer heb ik minder goed gekozen... de luxe kamers lijken mij hier wel in orde. Onze basic kamer was wat minder. Voor de rest dik ok dit motorvriendelijke hotel.
https://hotelnapoleon.it/
Ondanks de dreigende wolken houden we het vandaag droog. We zoeken een goede pizzeria en genieten van onze welverdiende rust...
Zou de populariteit en bijhorende drukte van de TET hiermee te maken hebben? :denk:
