Het prutswerk van ons KMI en de nakende stressy werkweek joegen me vandaag naar het Noorden. Daar bleek de zon immers te schijnen en lagen de banen droog. Kortom, ideaal om mijn nieuwe banden en remblokken deftig in te rijden.
Vreemdklinkende slogans langs de weg à la "Gordel om, dat is goochem"

kunnen me echter niet afschrikken. Benieuwd naar 'meer van dat'. Aan de Oosterschelde nabij Oostdijk stuurt mijn GPS me recht een gravelweg in. Wandelaars kijken verbaasd op... Ik klem mijn RT-ke tussen de benen, kies mijn spoor en laat het voorwiel rustig zoeken. Ik moet denken aan JP en ga dus met de banaan. Zonder kleurscheuren raak ik verderop weer op begane grond.
In Krabbendijke laat ik een wachtende fietster oversteken, beeldschoon blijkt de griet... en vriendelijk bovendien want even later zwaait ze vrolijk als ze mij weer herkent. Zulke dingen zijn gevaarlijk voor motards...
Steeds verder ga ik Noordwaarts om uiteindelijk in Delft een terraske te doen.
Eigenlijk valt best mee bij hen. Met plezier heb ik de tol van de Westerscheldetunnel alsook mijn bezine aan onze Noorderburen betaald.
Elke motard heeft naar mij gewuifd, zelfs op de snelweg. Mijn RT heeft er evenveel van genoten als ikzelf! Fijne stuurweggetjes, biljartstrakke asfalt, schone vergezichten en leuke huisjes.
Eenmaal terug in België vallen het slechte wegdek en de overdreven straatbelichting meteen op. Waarom kan dat hier verdomme ook niet beter? In mijn achterhoofd zit ergens nog een Nederlandstalige song "Als ik weg wil zijn, dan ga ik naar Vlaanderen." Eigenlijk is het andersom. Zeeland heeft er sinds vandaag een fan bij... al dat moois begint al op amper 20 minuten van Gent! De 450 km van vandaag waren het dik waard!