K1200GT, je slaat de nagel op de kop in je alinea ;
[i][color=#4000FF]“ Ik overdrijf nu misschien een beetje (en ga zelfs een beetje off topic ), maar ik moest bij de opening van dit topic denken aan wat je de laatste tijd vaker hoort wanneer er iets verkeerd gaat: "'t is nooit mijn fout, maar altijd de fout van de anderen". Iedereen klaagt over regeltjes en betutteling, maar tegelijkertijd wordt er gesmeekt om regels en andere vangnetten, om toch maar niet verantwoordelijk te worden gehouden in case of. Binnenkort moet je ipv je beschermengel, misschien beter een advocaat op de duo zetten om op alles voorbereid te zijn? “[/color][/i]
…en waaruit de zin ‘onder de paraplu van de club’ een evenement in te richten blijkt.
Na enkele tientalle jaren ritten te hebben gemaakt heb ik de ervaring dat in meer dan 95% van de gevallen de oorzaak bij het slachtoffer zelf ligt… te snel… te vermoeid… te weinig ervaring… eigen kunnen verkeerd inschatten… ook ik heb het zelf ervaren of gezien. En toch schuift men de verantwoordelijkheid graag op een ander af al is het maar om zelf niet met rode oortjes te moeten rondlopen...
De mooiste ritten gaan steeds door de streken waar men kleine, kronkelende baantjes aantreft, al dan niet omgeven door weilanden, akkers of bossen en steeds is het voor iedereen prachtig… tot er iets gebeurd.. maar dat men, tegen de clubregeltjes in, zondigt door elkaar nog eventjes in te halen of veel te snel rijdt gezien de weersomstandigheden of plaatsgesteldheid daar wordt helemaal niet over gesproken en men schiet dan wat eens graag op de inrichter.
Bij vertrek weet je steeds naar welke omgeving je rijdt en hoe de weersomstandigheden zijn, dus… hou het veilig voor iedereen. Het is niet heus de eerste maal dat iemand een schuiver maakt waardoor een onschuldige (mee)rijder met de stukken achterblijft. Waarom haken er zoveel ‘Hartrijders’ af denk je? Gewoon omdat enkele mensen hun kunnen denken te mogen tonen in een omgeving en moment dat dit alles helemaal niet veilig mogelijk is… daar zijn nu eenmaal de circuits allerhande voor voorzien.
Door organisatoren in onze club worden wel degelijk de dagritten gecontroleerd tot zelfs in de laatste week. Het blijft echter nog steeds een vrijwilliger die zijn vrije tijd in de organisatie steekt om voor andere, dikwijls voor hem onbekende clubgenoten, een aangename dag in het vooruitzicht te stellen. Het blijft echter de rijder zelf die beslist hoe hij met de gegevens omgaat en hij is steeds zelf vrij te bepalen of hij al dan niet door een verharde weg met slijk of over kasseistroken wil rijden, en ja, hij kan zelfs stapvoets rijden of indien hij er over beschikt via zijn GPS verderdoor op het roadboek terechtkomen en zijn genot verder zetten. ’t Is maar hoe je het bekijkt, mijns inziens kan je de organisator nooit in twijfel trekken…
Wim, ik kan je zeggen dat tijdens de vergaderingen betreffende de inrichtingen de organisatoren wel degelijk vanuit het bestuur gebrieft worden over wat wel en niet kan... Dat niet steeds alles tot op de kleinste puntjes klopt komt in de beste gezinnen voor en daar heeft de club zijn leden voor ingedekt. Stel de vraag maar aan Bosse, ik ben er zeker van dat hij graag zal antwoorden en je tot in de details op de hoogte brengt. Misschien ooit wel tot op je eigen inrichting
?
Met vriendelijke motorgroeten,
Wilfried
, (E36/8; F25), Lid BMW MCVL
... Er is bovendien ook nog zoiets als brute pech, waar niemand (en zeker niet de organisator van een rit) iets aan kan doen.
We zitten hier niet in’t beemercafé Hé 
)
