Sinds gisterennacht ben ik terug van mij 13 daagse reis met einddoel Toscane en Umbrië.
Ik reed achtereenvolgens door Luxemburg, Frankrijk, Zwitserland en Italie. Het weer viel wat tegen in Toscane zodat ik de laatste dagen mijn 'reisplan' heb gewijzigd. En nog 3 dagen Côte d'Azur, Var, Jura en opnieuw Zwitserland heb bij gepakt.
Het was mijn eerste motorreis ooit en is op vele vlakken een onvergetelijke en verrijkende ervaring geweest. Omdat het verlof erop zit wordt mijn tijd weer schaarser. Ik zal stukje bij beetje dingen toevoegen aan deze topic.
Om een idee te geven alvast volgende details:
- Gemiddeld verbruik tussen 5.67 en 7.40 lit/100 km
- Aantal tankbeurten: 19 (totaal 352 liter)
- Reisduur: 13 dagen
- Afgelegde afstand: zie GPS shot.
- BMW teller wijkt 5.5% af van de GPS afstand
- De dagettappes heb ik niet allemaal bijgehouden. Eerste dag was 791 km, terugreis gisteren circa 1020 à 1100 km in 12 uur.
Dag 1: richting Genève
Op de eerste dag wil ik meteen doorsteken en eventueel wat bochtjes pikken in de Vogezen. De eerste tank gaat er door als ik Luxemburg nader rond 13h00. Tijdens het zoeken naar een benzinepomp gaan de hemelsluizen wagenwijd open en raak ik net op tijd onder het afdakje alwaar ik meteen twee andere chopper-bikers aantref. Gauw ga ik op zoek naar mijn regenbroek, maar helaas: ik heb hem niet bij
Begint al goed denk ik. Ik gooi de tank vol tot aan het randje (1.22 de liter 
) en bedenk dat het goedkoper is om op reis te gaan dan naar het werk te rijden 
Soit, in afwachting van een opklaring ga ik een praatje maken met de twee andere motards, die Polen blijken te zijn. Eén van hen is een knappe twintigster die voortreffelijk Engels praat. Ze rijdt met een Virago en is met haar schoonbroer (shit) op stap door Luxemburg. De kerel rijdt met de HD V-Rod die naar aloude traditie is voorzien van deftige 'Screaming Eagle' pijpen. Het stopt met regenen en zo scheiden ook onze wegen...Tijdens een plaspauze tussen Luxemburg en de Vogezen stuit ik op volgend enthousiast beemer-stel. Vader en zoon (lid van BMW Club Luxemburg!) gingen een weekje sjezen rond de Vogezen. De vader reed met de zeldzame witte Adventure. Prachtig en slechts 1500km op de teller. Bemerk ook de unieke nummerplaat
Zijn vorige GS, die rood-witte 1100 had meer dan 80.000 km en enkel maar een probleempje gehad met een joint op de v-bak. Nu rijdt de zoon ermee rond. De vader was verbaasd over mij leeftijd als RT-rijder... tja 
De gas gaat erop en urenlang glijdt het asfalt onder mijn wielen.
Ik besluit de laatste 100 km binnendoor te doen en nabij verzeil in een miezerige regen. Het uitzicht wordt nu echter voor het eerst de moeite...
Hier en daar duiken ook mistbanken op en zet de handvatverwarming op. De radio ontvangst is pover en de kilte begint me danig te frusteren. Stoppen zit er niet echt in want ik wordt verwacht in de buurt van Genève, aan de overkant van de bergen.
Later wordt het met de invallende duisternis steeds lastiger. Ik raak over de Col de la Faucille en de haarspeldbochten op de N5 in volle schemer. De afdaling is nog erger want, het regent nu onophoudelijk en van wegverlichting is geen sprake. Aandachtig tuur ik op mijn GPS schermpje met de range op 80 of 120m want het is de enige manier om de bochten in te schatten. Helaas verlies ik in de bossen regelmatig de ontvangst en zo ook elk besef van de situatie. Ik bemerk dat de 2610 niet in staat is om de gekozen zoomgrootte te onthouden, bijgevolg zit er niets anders op dan bliksemsnel in te zoomen op de kleine stukjes rechtdoor wanneer hij de route opnieuw herberekent...
In de loop van mijn reis wordt het een techniek die ik perfectioneer. De tijd verstrijkt langzaam en ik ontmoet nog nauwelijks andere weggebruikers. Tijdens de afdaling botst ik nog op een douaneversperring die mij echter gewoon laten passeren. Wat kilometers verder is de baan plots droog en ontwaar ik af en toe een glimp van de lichtjes rond Lac Léman. Eindelijk leven, denk ik, en in een versneld tempo rijd ik in één stuk door naar mijn onderdak voor de komende nacht. Eenmaal aangekomen staan 791 km op de teller en verhuist de meegebrachte Grimbergen en Leffe van topcase naar de frigo
De motokleren gaan uit en met mijn maat ga ik acclimatiseren in de lokale bar. Tegen middernacht eten we nog een steak en wordt het welletjes. Wanneer ik rond 01h30 onder de wol kruip duurt het geen minuut voor ik slaap. Het is een ferm dagske geweest.Dag 2: de buurt rond Genève
Zondagmorgen en na de lange dag van gisteren doe ik het aanvankelijk rustig aan. De RT blijft op stal en we verkennen de Franse kant van de grens waar we vanuit de Juravoet recht Zwitserland binnenkijken. Het is hier rustig kuieren want volk zie je hier niet in deze periode van het jaar. In de verte hoor ik crossmotoren rondhossen en ziedaar duiken ze af en toe op. Het is moeilijk te zien maar de 2e biker is een klein jongetje. Jong geleerd is ook hier oud gedaan
De wegen zijn hier niet altijd even proper, onderstaande foto toont eerder iets voor de GS.
Omdat ik graag eens een kijkje wil nemen in Genève city dalen we via een omwegske richting Zwitserland. We duikelen het dorp Ferney-Voltaire binnen, genoemd naar de gelijknamige grote Franse schrijver. Het domein waar ie ooit verbleef en zijn werken genereerde inrigeert ons wel zodat we besluiten een kijkje te nemen. Rondleidingen gaan van start om 12h00, en zoals het hoort, is het net tien voor twaalf wanneer wij aan de hekkens staan. Op onderstaande fotos zie je onder andere zijn privé kapel... en de bevallige française die toevallig op de foto staat....
Een dik uur later staan we weer buiten en is het hoogtijd voor een terraske. In het centrum nuttigen we onder een blauwe hemel en een kletterend fonteintje een Pastiske om te beginnen... La douce France bestaat echt.
We zetten koers naar Genève en stuiten op enthousiaste douaniers. Het zal ons echter een worst wezen want de zon schijnt en we hebben alle tijd. Anyway, we droppen de auto in een piekfijne ondergrondse garage vol dikke Mercedessen, BMWs en een enkele Testarossa. Via liften die niet zouden misstaan in een vijfsterren hotel bereiken we opnieuw de bewoonde wereld. In een oogwenk staan we eindelijk aan de oevers van het beroemde Lac Léman. Op de fotos het meer zelve en de Jet d'Eau.
Een wandelinkske door de stad brengt ons bij deze sluis, zodat ik meteen een foto neem voor de sluizenfans hier
Het mooie weer doet me echter verlangen naar een ritje en 's avonds komt het in mij op om ten Noorden van Lac Léman naar Lausanne te rijden. Helaas, helaas kom ik onderweg in een wolkbreuk terecht en ben ik in een mum van tijd tot waterkieken gemuteerd
Aangezien ik het nog steeds zonder regenbroek moet stellen is het verre van aangenaam aan kruis en voeten. Mijn handschoenen wegen wel 1 kg en mijn gemoed zinkt naar het vriespunt. Na onderstaand fotooke als aandenken spoor ik linea recta naar huis. Leuk is inderdaad anders...
Op natte handschoenen had ik me voorbereid want ik had mijn oude paar immers meegenomen. Een uitstekend idee dus
Reservebotten had ik natuurlijk niet zodat ik al vreesde om morgen de Simplonpas te rijden in kletsnatte botten. Daar kwam het forum mij ter hulp want ik herinnerde me plots de 'botten in de oven'. Een uurtje of twee op 55° en vol krantepapier maakte ze min of meer bruikbaar. Onder de wol en hopen op beter weer was het enige wat me nog restte....wordt vervolgd...
greetz,
Xavier
dedju, 't is toch een knap ding zenne 
BMW F800GS
