ik ben nieuw op dit forum maar iets minder vers wat motorrijden betreft.
Ben met motorrijden begonnen in '74 en deed dat toen met een Honda 500 four waarna een 750 van het zelfde merk volgde.
Daar ik van meetaf aan verliefd was op Italiaanse schonen vonden deze de daaropvolgende 25 jaar een warm plaatsje bij mij thuis, een ganse reeks guzzi's en ducati's van wat toen supersportief tot toer was volgden elkaar op.
Tot ik in 2000 mijn eerste gs aanschafte, het werd een 1150 van enkele maanden oud, bij die gelegenheid werd ik ook lid van deze prettig gestoorde gemeenschap.
Ik was eigenlijk nooit bepaald wild van het uiterlijk van de gs, ik vond ook dat ie met mijn eerder kleine gestalte nogal imponerend overkwam, maar eens aan het rijden kon ik mezelf alleen maar gelukkig achten met de gemaakte keuze.
Enige doch niet aflatend probleem met mijn gs was dat ik vrijwel iedere rit geconfronteerd werd met mijn te korte stengeltjes waardoor een voet aan de grond zetten (lees één tip van de voet) een niet altijd even stabiele ervaring was.
Eind 2003 hield ik het motorrijden voor bekeken ontmoedigd als ik was door de vele nestkastjes en snelheidscontroles/beperkingen op ons wegennet.
Zonder echt gekke dingen te doen wist ik van mezelf dat ik niet bepaald voldeed aan het profiel van de voorbeeldige weggebruiker.
Na maandenlang aarzelen verkocht ik mijn gs dan maar en kwam er voor het eerst sinds lang niets in de plaats.
Al moet ik er eerlijkheidshalve wel bij vermelden dat ik nog een niet ingeschreven r90s bezat, die was er enkele jaren eerder gekomen als vervulling van een oude jongensdroom wegens onbetaalbaar in de jaren '70.
Ondertussen heb ik (hoop ik toch) leren leven met de meeste van die toestanden en kreeg ik er weer zin in.
Om een lang verhaal kort te maken, ik heb mij terug een tweedehands gs aangeschaft, dit keer een 1200 met verlaagd zadel en de rest van de meest gangbare toebehoren.
Dus hoop ik de komende tijd rustig te kunnen wennen en volop te genieten van mijn nieuwe vriendin.
voila zie, meer moe da nie zijn,
Groetjes van den tyten
oja, nog één ding, ik heb nog een tweede passie die ik evenwel strikt gescheiden hou van het motorijden: single malts.
maar.... ze zullen onze hobby toch nooit kunnen afnemen. 
genieten is het motto