Het lijkt me dat je Marokko nooit zal leren kennen. Het is geen land waar je vlot mee kennis maakt. Telkens weer moet je voorbij een ingang, waarachter een nieuwe ingang schuilt.
Deze keer hebben we de groen gemarkeerde route gereden, de rode is van augustus 2007 zie :
http://forum.bmw-mc-vl.be/phpBB/viewtop ... 25&t=15758

25/2/2008
Om 18pm. zijn we klaar om met de transporter te vertrekken richting Almeria. Tussen de motoren leggen we een matras, zodoende we elkaar kunnen aflossen + rusten tijdens het rijden van de ander.

26/2/2008
Om 15.30pm komen we toe in Almeria waar we de bestelwagen toevertrouwen aan een Schot die er camping La Garrofa uitbaat. We zitten op een 5-tal km van de haven en moeten pas om middernacht de boot nemen.
We hebben dus alle tijd om uit te laden, schermpje + spiegels monteren en richting haven voor de tickets.


We kopen wat eten in een supermarkt, doen een terrasje en gaan terug richting haven. We zijn die dag de enige motorrijders die de oversteek maken.

27/2/2008 (360km)
Tegen 7uur in de ochtend rijden we van de boot af in Nador. Na wat papier + paspoort - werk aan de grens zijn we een uurtje later klaar voor het Afrikaanse continent. Via Nador rijden we naar Zaïo. Het weer is ok en de sinaasappelen worden al geoogst.

We rijden verder naar Berkane waar we de Zegzelkloof en het Beni-Snassen gebergte induiken. Prachtige mediterrane landschappen worden op ons netvlies gedrukt en we voelen ons Marokko klaar.
Via El-Aïoun nemen we de piste's door het Plateau van Rekkam tot Aïn-Benimathar.








In Aïn-Benimathar nemen we een hotel en de parkingwachter slaapt letterlijk naast onze motoren.

Tijdens de avond kopen we wat kip, die ter plaatse wordt geroosterd.


28/2/2008. (682km)
We doorkruisen lange verlaten open vlakte's tegen de Algerijnse grens, in het zuidoosten van Marokko.
Het tegemoet komend verkeer kan je tellen op één hand per 100km. Via Bouarfa nemen we de N17 tot Figuig.
In Figuig maken we kennis met een prachtige Sahara-oase die nog niet is plat gelopen door het toerisme.



We rijden tot vlak aan een indrukwekkende grenspost met Algerije. We worden verzocht om terug te draaien omdat niemand via daar het land binnen mag. We krijgen die dag een 5-tal politiecontroles waar we telkens een 10 minuutjes papierwerk krijgen voorgeschoteld. In deze verlaten gebieden val ik zonder benzine maar Jos heeft overschot van het groene goedje.



We rijden via Boudnib naar Ar-Rachidia. Motoren mogen binnen slapen en wij eten de eerste Tajine.




29/2/2008 (391km)
Van Ar- Rachidia rijden we door mooie valleien en prachtige dorpjes tot aan de zandbak van Erg Chebbi.



We worden eventjes stil als we stoppen aan de duinen.
We rijden een eind de woestijn in maar het mulle zand doet ons omkeren. Boven op de zandduinen rijden 4x4's met toeristen.








We rijden even tot aan het meer midden in de Sahara.

De tocht gaat verder en in Alnif nemen we de piste richting Tinerhir.
We nemen er een hotel en ontmoeten er Mowa. Hij heeft een tijdje in Nederland en België gewerkt maar kiest nu voor Japan omdat daar meer geld te rapen valt. Hij bezorgd ons wat bier voor tijdens ons diner en geeft ons nog wat nuttige tips.






1/3/2008
Vandaag rijden we in alle vroegte en kalmte door de indrukwekkende Todrakloof.







In Aït-Hani rijden we naar Agoudal over de mooiste bergpas die ik al ooit gereden heb. De onverharde weg doorkruist een paar eenzame dorpjes. De sneeuw smelt langzaam van de hoge bergtoppen en baant zich een weg naar beneden.
We rijden wel 20 keer door hoogstaande rivierbeddingen vol met smeltwater.
In Agoudal staan we voor een meterhoge doorwading. We kunnen wachten op een camion om de overzet te doen, maar de eigenaar van een auberge verteld ons dat er van de andere kant sinds 5 weken niemand meer is toegekomen en dat het water alleen maar dieper wordt.



















We keren terug tot Aït-Hani en nemen de 42km loodzware dikke stenen piste tot Msemir.





Drie uren later komen we nat van het zweet aan in Msemir.We zijn blij dat we op deze piste geen brokken hebben gemaakt en rijden verder richting Dadéskloof.
We nemen er een Kasbah waar we in de watten worden gelegd door Brahim en Abdou. Zij maken een lekkere maaltijd voor ons klaar en vermaken ons met mooie muziek.
9 flessen
























































