over diep gaan doen de wilste verhalen de ronde.
als ik mijn bandje rond wil rijden, lukt dat het best op een klaverblad aan deftige snelheid en bijna knee-down.
maar nog nooit is mij overkomen dat delen van de moto(behalve met mijn K, voetsteuntjes)de grond kusten. Meestal sleet de zijkant van mijn botinnen door het asvalt te kussen. Maar dank zij een tip van verschillende ervaren instructeurs hier, is dat verleden tijd.
tijdens een toerritje op de fun-day heb ik daar een voorbeeldje van gegeven.
stefken is er nog nie goe van, hoe ik hem met zijn RTtje voorbij snorde met mijn RSje in de snelle lange bocht.
had ik toen nog mijn race-pakske gehad, was het een deftige knee-down geweest.
