Samen met 2 vrienden zouden we de "Route 66" gaan doen, met de http://www.usamotorreizen.nl" onclick="window.open(this.href);return false; hadden we genoeg documentatie om van te watertanden
In de loop der jaren groeide de rekening aan en af ook(shit)
Omdat mijn ouders met 2 jaar verschil kwamen te overlijden, het huis verkocht en de spaarcenten verdeeld voor 3 kinderen
Kwam er plots schot in de zaak om wat te ondernemen om deze reis te doen, het was geen aprilvis
Intussen konden onze vrienden allebei spijtig genoeg niet mee vanwege verbouwingswerken(shitshitshit)
Mijn dochter Sofie zei dat dit jaar haar laatste schoolvakantie was en of we dit jaar de reis konden maken maar niet de "Route 66" maar wel de "Western Highlights" Ikke direct in dat magazine gaan kijken en ik was direct akkoord, dit was een betere toer om dat er bijna alle mooiste "National Parcs" te bezichtigen waren
Sofie wou nog iets belangrijks en dat was dat ze een goede zitplaats had, dus was een GoldWing de beste keuze
Ons Sofie stuurde een mail en er kwam een paar dagen erna een positief bericht dat we nog mee konden, alle papieren ingevuld en geboekt voor 1 juni
voor een trip van 12 uur, we worden goed verzorgd door de stewardessen, af en toe een drankje, een paar keer eten, eens rondlopen, zelfs een heet doekje om ons op te warmen, een echte luxe vlucht, California here we come
daar is vanalles te zien, van dorst en honger kom je niet om, 
opgepast met de nieuwe banden
tot aan de top lange rustige bochten, bergen niks speciaal
terug naar beneden nog rustiger bochten, volgende bergrit is al veel beter, veel motors tegenliggers tot op de top
aan volgende stop staan we boven Palm Springs, nog 56 mijl te rijden
aan de rand van de stad komen we aan A street en de rest van het alfabet tot aan het hotel
daar aangekomen bij een 44° parkeren we onder de luifel van de inkom, waar we zoals beloofd een Budweiser gaan drinken, ik leun op het zadel, plots wordt ik draaierig en val even van mijne center
bij een 1ste stop staat er al een 47° warme zon in de blauwe lucht
verfrissen doe ik bij elke stop en drink tot 1,5 l in de voormiddag, ons Sofie rijd met de volgwagen mee en neemt van daaruit foto's onderweg
bijna met zen allen achtereen, Paul rijdt juist uit het zicht, tis bij hem 14 jaar geleden dat hij nog eens motor gereden heeft, op een muurtje aan Lake Elsinor, het grootste zoetwatermeer, is het te heet om lang te blijven zitten
na nog een bergrit komen we aan in Lake Havasu waar we rijden over de geimporteerde brug uit London 

waar de ezels zomaar op straat lopen
heel oude '50 en recentere '90 police wagens
souvenierwinkeltjes
zelfs een kolibri zien we drinken, een stuk in de 40° is het weeral
als je het mag geloven dat de Coloradorivier dit miljoenen jaren heeft uitgesleten, elk jaar gaat het nog 16 mm dieper
we rijden nu zonder jas, helm, handschoenen want elke 100 m is er een ander uitzichtpunt, de Southrim heeft een hoogte van +2700 m,
spijtig om hier weg te rijden

om naar Monument Valley te zien
hoe dichter we komen hoe meer volk er is, op de grote parking kunnen we niet meer naast elkaar staan, zelfs de volgwagen moet op een mobilhome of busparking gaan staan
op de hoogvlakte komen we geen koeien tegen
tot op bestemming is het rustige, snelle bochten gaazen
door Capitol Reef
veel variatie in kleur en rotsformatie's
Sofie wou niet op de foto
ongelofelijk wat een stilte daar, daar kom je tot rust
knabbel kwam naar eten zoeken
de volgende bergrit brengt ons tot op een hoogte die een trui en jas toelaat
dit gat is ontstaan door de vele regen, wind, het gesteente is heel poreus, je kan het vermalen met de hand, binnen een aantal jaren zal het volledig verdwenen zijn
we rijden ook door het Zion Park, de asfaltweg heeft de kleur van het gesteente dat hier meest aanwezig is
we dachten een beer gehoord te hebben, twas nen Harley die juist in da gat eens gaaz gaf 
Happy Birthday en kussen van ons allen, van de groep kreeg ze een handgetekend T-shirt van Utha, Jacko had een cowgirlhoed, van Neil en Paul kreeg ze een bandana, van ons Sofie een sjakosh
Van links Norbert, man van, Joost, Stefan, Berry the gitarman, altijd streekgebonden liedjes zingend, ikke aangebrand en altijd dorst
naast mij Neil, vrouw, man, Paul, rechtstaand Raymond
rechts Jacko, vanavond maken we het wat later dan voorzien
Dat zijn 2 van mijn favorite modellen
dedjuu, da is al Lasse Vegas, ik moest eest nog zegge dak in de verte Las Vegas zie ligge
das ons hotel, Stratosphere op het 12ste verdiep
er is ook een zwembad en op het 24ste ook maar dat is veel kleinder
staan we ineens in Venetië
amaai wat een keuze
dat is aan het einde van de strip, ik heb bijna nooit blainen, nu wel, dat is van het slenteren tussen duizenden mensen
Vegas by night
Neil en Paul hebben een
opgepast voor deze euh showgrieten
daar speelt de serie "Las Vegas", spijtig dat de showfontein niet werkte gisteravond
dat is een spreuk die voor vele 1 kind gezinnen, hadden speciaal voor Vegas 200 dollar opzij voor een gokje te doen, zijn er armer van geworden
Neil is missing
aan dit kruispunt worden we door een "park-sheriff" aangesproken omdat er 2 naast elkaar op de weg waren geparkeerd, dat zou het verkeer belemmeren
miljoenen jaren geleden was de lichte plek nog een zee die Amerika en 2en spleet, dit is -51 m onder de zeespiegel
in de donkere plekken in het zand vind je geen water maar wel gebroken schelpjes
oef we zijn erdoor, eerst eens drinken, tanken doen we niet omdat de naft hier extra duur is, in de store koop ik een T-shirt, met wat dacht je, een Harley met daarop een mens die verbrandt tot een skelet
We rijden terug de bergen in, op de top is het een schitterend uitzicht over dit extreem natuurgeweld 
heel mooi maar zeer koud water
ik heb iets met water hé
al de lekkere dingen van bij ons vindt je daar ook
ze is helemaal te zien 
de wolken komen heel snel vanuit de zee en als we naar het hotel rijden zie je van de brug niks meer
maar niet met de tram
zie de steilte van de straat
met een volle maag terug naar boven, dat is blaazen en puffen, ik zal goed slapen, morgen hebben we een vrije dag
Alcatraz zien we niet van dichtbij want de geleide bezichtiging zit vol tot augustus, brutte pech
op Fishermans Wharf eten, drinken en shoppen we nog wat souveniers
die volgt de kust van Canada tot Mexico, 100 km door een redelijk winderige en frisse 22°, we rijden door glooiend landschap
ver weg van de bergen
beurtelings rijden we over met grote keien vastgereden ondergrond, de weg was weggespoeld geweest door hevige regen
dit was de grootste nog niet
zelfs een kleine beer naast de bus waarmee we een rondrit reden 
dit is een wandeling waart
met zen bijna allen op een mooi uitzicht op de top