New Zealand stond bij madam boxer al langer op het te doen lijstje van landen waar we nog naartoe wilden gaan, en sinds de film van lord of the rings is dat er zeker niet op verminderd bij haar, ikzelf heb de film niet eens gezien. Maar madam boxer wilde deze reis graag met een huur camper doen, en dat zie ik dan weer de eerste jaren nog niet zitten. Tot Werner van de firma http://www.fedrigo.be/" onclick="window.open(this.href);return false; vorig jaar naar New Zealand was geweest, en dit op zijn eigen GSA ging het hier snel om New Zealand bovenaan onze lijst te zetten.
Ook omdat madam boxer het in het jaar 2013 al 25 jaar met luc boxer getrouwd kan uithouden (of is dit nu net andersom)
wilden we er een speciale reis van maken i.p.v. een groot feest konden we ons geld beter besteden in een mooie reis. Eerst wel eens de prijzen bezien die we van Werner door kregen van wat dit allemaal niet gaat kosten, en dan ook de prijzen vergeleken om ter plaatsen een motor te huren en vergelijken. Maar om een motor type GS te huren zit je per dag al snel aan 275NZD of aan 245NZD als het meer dan 22 dagen is, 275NZD is ongeveer 167 Euro http://www.nzbike.com/" onclick="window.open(this.href);return false;Nu het is voordeliger je eigen motor te versturen naar NZ dan er één te huren, maar dan moet je uw eigen motor wel voor lange tijd kunnen missen. Vorig jaar heeft bij Werner het versturen zo'n 8 weken geduurd, en het terug sturen zo'n 11 weken dus werd mij aangeraden om hem zeker 11 weken van tevoren te versturen. 11 weken voor, 11 weken na dat is 22 weken dat ik mijn moto niet heb dat zag ik nu net niet zitten tot er een 2de hands vervang moto kon kopen en dat probleem was ook weer even van de baan. De kist die Werner zijn firma zelf maakt was nog in redelijk goede staat en deze mocht ik van Werner gebruiken, THX Werner
Dus alles werd in orde gemaakt om naar NZ te gaan, eerst en vooral beide op het werk onze verlofdagen aanvragen en de vliegtikketen z.v.m. geboekt. Daarna nog de douane formaliteiten in orde brengen. Dit kan online, maar ben zelf even naar Brussel gereden bij Royal Automobile Club Of Belgium http://www.racb.com/nl/" onclick="window.open(this.href);return false;
Dan enkele boeken over NZ gekocht om er wat over te kennen en wat we zeker moeten zien, maar daarna kwam ik het boek Twisting Throttle New Zealand tegen met mooie motorroutes in.
En ook een mooi filmpje http://www.twistingthrottle.com/twistin ... aland.html" onclick="window.open(this.href);return false;
Het boek was op dat ogenblik nergens online te koop, en via facebook kwam ik bij Touratech NZ terecht en deze stuurden het boek naar me toe. Super service van Touratech NZ zeker omdat als ik hier naar de bank van euro's naar NZD overschrijf komen er nog eens extra kosten bij en hun antwoord was dan we sturen het op en als je in NZ bent betaal je het maar. Dan het verschepen van de kist hebben we gedaan met de firma http://www.levaco.be/" onclick="window.open(this.href);return false; deze hebben dit voor Werner ook prima gedaan, met verzekering bij je weet nooit of het met jou container even mis gaat
Dan einde augustus de motor bij Werner in de kist gestoken, met als voordeel dat alle motorkledij en toebehoren mee in de kist kan en deze zelf niet op het vliegtuig mee moet.
Die zien we even niet meer terug, voor zijn lange reis.
Werner is vorig jaar vooral in Noord NZ enkele keren door de politie aan de kant gezet, niet voor overdreven snelheid (dat stuurden ze later wel op) maar omdat ze de Belgische nummerplaat niet kende. Dan kwam het idee om even langs http://www.boxerpower.nl/" onclick="window.open(this.href);return false; te rijden om koffer stickers te laten maken. Nu het werden kofferstickers en schermsticker. In het begin was het net iets overdreven en dacht iedereen dat we de reis van thuis al rijden gingen doen maar daar hebben we jammer genoeg niet de tijd voor, maar achteraf blijkt dit wel een zeer goed idee die stickers op de koffers en ik ben nooit door de politie in NZ aan de kant gezet en heb door de stickers zeer veel contact gemaakt met NZlanders, Belgen, Nederlanders, Duitsers, Fransen, Japanners enz enz...... veel meer blablabla door deze stickers.
Nu de motor zat al in de kist en Boxerpower drukte er gelijk enkele meer af voor geval het niet gelijk juist kleeft, en die meer sticker heeft nu een mooi plaatsje in een inkomhal van een B&B later in het verhaal. Boxerpower maakte er dan ook nog eens een mooi polo bij, weer super THX Boxerpower.
En nu maar wachten tot het maandag 11 november is, en we konden vertrekken.
Maandag 11-11-13
Eerst nog eens goed gaan eten bij de schoonouders, je weet nooit wat we de volgende dagen van gezond gaan eten. En iets na de middag de rechtstreekse trein hier genomen naar luchthaven Brussels Airport waar we ruim op tijd waren om naar de balie van British Airways gelijk onze zitje op de langste vluchten op het hoek te reserveren voor mijn lange benen en wat ook nog lukte.
En dan hadden we tijd voldoende om nog wat gezond binnen te spelen.
Onze eerste vlucht was om 18u15 naar Heathrow Londen, dit is maar een vlucht van 1u15 en gelijk konden we daar onze klok al terug draaien naar 18u30 ons bioritme gaat hier nog geen last van hebben.
Heathrow Londen was op 11 november al in de kerstsfeer.
Het is daar super groot en we moesten zelfs een trein nemen om naar onze terminal te gaan maar we hadden tijd, onze volgende vlucht was om 21u55 plaatselijke tijd. Deze vlucht ging naar Sydney Australië met een tussenstop in Changi Airport Singapore. Het eerste deel van Londen tot Singapore is 13u vliegen en doordat de vlucht in Londen door technische problemen twee uur te laat was vertrokken moesten we binnen de 30min terug op onze vlieger voor de vlucht nog eens 8u verder te zetten. Deze vlucht was een totaal van 21u vliegen wat al bij nog goed is mee gevallen. In Australië was de kerstsfeer iets minder dan in Londen.
Ondertussen is het ergens onderweg al wel dinsdag 12 november geworden, en eens in Sydney Australië mag je er nog eens 10u bij doen zodat het daar al woensdag 13 november is en je bioritme zit daar nog wel ergens tussenin. Ook door de vele maaltijden op elke vlucht heb je soms het idee dat je s'nachts breakfast aan het eten bent en s'morgens wijn aan het drinken bent. In Sydney moesten we weer enkele uurtjes wachten op onze volgende en laatste vlucht naar Auckland New Zealand. Deze laatste vlucht van 3u15 was eigenlijk nog redelijk zwaar omdat dit maar een klein vliegtuig is, met weinig beenruimte in.
Uiteindelijk zijn we woensdag 13 november rond 17u in Auckland aangekomen. Via het net had ik voor de eerste avond een goedkoop hotel geboekt waar we onze eerste kiwi konden zien.
Nu op hun site en met nog goedkopere voorwaarden zag dat er prima uit om onze eerste roes uit te slapen. http://www.kiwiairporthotel.co.nz/" onclick="window.open(this.href);return false;
Maar in het echt is dit al een verouderd gebouw en niet al te proper, niet te beste indruk voor onze eerste slaapplaats in NZ.
Donderdag 14-11-13
Al zeer vroeg wakker, waarschijnlijk van de jetlag en ook om zo vlug mogelijk naar onze motor te kunnen gaan. Na ons ontbijt een taxi besteld die ons naar de NZCS (New Zealand Custums Service) kon brengen maar de taxi bestuurder had ons op de verkeerde plaats afgezet, wel een afdeling van de NZCS maar ik kwam daar midden in een vergadering terecht
Uiteindelijk nog een eindje wandelen en de nodige documenten ingevuld te hebben was het tijd om naar de opslagplaats van de motor te gaan, deze was bij http://www.tapper.co.nz/" onclick="window.open(this.href);return false;
Daar aangekomen (reeds middag) kreeg ik zeer slecht nieuws dat ze nog niet de tijd hadden gehad om mijn motor te keuren, en dat de keurmensen enkel in de voormiddag werken en dat ze morgen volledig vol staan dat ze mijn motor maandag wel zullen keuren. Dat zag ik langs geen kanten zitten en belde gelijk even naar http://www.oceanbridge.co.nz/" onclick="window.open(this.href);return false; de firma die samenwerkt met de firma hier in België, daar waren ze ook verwonderd ook omdat mijn motor er al enkele dagen stond en dit moest al gedaan zijn. We moesten even wachten en gingen ons terug bellen hiervoor. Heb misschien 30 min gewacht maar dit waren 30 lange minuten ik zou niet graag vier dagen op mijn motor wachten, uiteindelijk kreeg ik het verlossende bericht dat ze mij er morgenvroeg wel tussen pakten om hem te keuren en dat mijn reis morgen kon beginnen. Dit niet alleen door oceanbridge maar ook door een van de verantwoordelijke daar was ook een BMW rijder en die heeft ook wat telefoontjes voor ons gedaan. Uiteindelijk gekalmeerd en min of meer tevreden dat ik maar één dag ben verloren. Nu moesten we terug een slaapplaats gaan zoeken en wandelden wat rond, mijn gps in de hand naar de eerste slaapplaats maar die was er niet meer. Ben dan even een benzinestation binnen gegaan om de weg te vragen naar een goede slaapplaats en hier komt de vriendelijkheid van de NZ gelijk naar boven, ze wisten wel wat slaapplaatsen en de ene al wat netter dan de andere en de ene ook al wat verder dan de andere maar geen probleem spring maar in mijn auto ik zal jullie gratis naar daar brengen. Super die NZlanders. Dit was een verloren dag, maar eens bij goed eten en een lekkere pint ben je dit al snel vergeten.
Vrijdag 15-11-13
Weer niet zo'n lange nachtrust, teveel bezig met de motor en waarschijnlijk ook een jetlag. Ik stond al vroeg op en ging eens voor ons ontbijt zorgen, of dit wel een goed idee was kon iedereen na 10 min al horen toen ik de toost iets te lang liet opstaan ging het brandalarm af en iedereen was wakker. Daarna snel naar Tapper Transport voor onze motor, en ja ze hadden hem zelfs al gekeurd voor wij er waren. Groen keurlabel hangt eraan, en we konden verder uitladen.
Alles bij elkaar was het weeral middag eer we op de baan waren, en toen reden we naar http://www.botanyhonda.co.nz/" onclick="window.open(this.href);return false; bij deze Honda dealer kunnen we een motorverzekering afsluiten. Onze Belgische verzekering is niet geldig in NZ, je bent niet verplicht om in NZ met een verzekering rond te rijden maar voor alle zekerheid toch maar gedaan. Dit is wel voor een minimum van 6 maanden maar het gaf ons een zekerder gevoel. Nu kon onze trip beginnen en van Auckland reden we naar de oostkant en was het al gelijk zalig rijden.
Zo kwamen we uit tot de badplaats Mount Maunganui.
Iets verder een slaapplaats gezocht, en al onze bagage een beetje beter geschikt en ook de Boxerpower stickers op onze motor gekleefd.
Zaterdag 16-11-13
Weer zeer vroeg wakker, rustig ontbijt deze keer
moto gepakt en wij weg het was ook zo'n mooi weer.We trokken gelijk het binnenland in richting lake rotorua.
https://www.google.be/maps/vt/data=VLHX ... vPF-TbTZfO" onclick="window.open(this.href);return false;
Waar je nog mooie en rustige plaatsen tegen komt.
Tarimano Marae, Awahou
Tussen lake rotorua en lake taupo kom je meerdere vulkanische vallei tegen zoals bv http://www.waimangu.co.nz/" onclick="window.open(this.href);return false; maar deze zijn allemaal te betalen om te bezoeken. Dit hebben we niet gedaan omdat we foto's en film van konden zien en als je die in IJsland hebt gezien stellen deze niet meer zoveel voor, en stinken doen ze allemaal
http://www.cratersofthemoon.co.nz/" onclick="window.open(this.href);return false;
http://waiotapu.co.nz/" onclick="window.open(this.href);return false;
Terwijl wij hier stonden werd de GSA door de Japanners langs alle kanten op de foto geklikt, madam boxer moest zelfs mee op de foto ik stapte gewoon verder alsof ik ze niet kende
Onderweg ziet het land daar ook vulkanisch uit, op mooie banen waar je max 100 mag op rijden maar regelmatig kom je passeer borden tegen.
noble waikato
Van Taupo zijn we richting Napier gereden langs ahimanawa range, dit gebied laat ons zowel aan Schotland als Noorwegen denken maar dan veel groter.
En zeer veel moest er nog in bloei komen te staan.
Napier
In Napier vonden we onze slaapplaats en daar zijn voldoende supermarkten om ons voedsel te bevoorraden.
zondag 17-11-13
We worden nog steeds vroeg wakker, maar zolang het mooi weer is hebben we daar een voordeel aan dat we na ons ontbijt al tijdig kunnen vertrekken richting het zuiden. Het zuiden is mooier dan het noorden zeggen ze toch allemaal dus wilden we daar snel naartoe, maar de verschillende landschappen tussen Waipukurau en Masterton zijn ook wel zeer mooi om te rijden, en op een gegeven ogenblik kom je daar dit bord tegen.
Onderweg zijn we even gestopt om iets te gaan drinken, op 17-11 zijn ze al met de kerstversiering bezig.
Voor de rest had dit café precies wel enkele jaren stil gestaan en mocht je niet te nauw kijken naar de stofnetten. Maar dat is allemaal niet zo erg, maar wel als je binnen komt en ze roepen al hi darling alsof ik hier alle weken binnenstap vond ik het veiliger om bij deze dame niet in het bier te vliegen en het bij een koffie te houden. Nu achteraf gezien was dit onze grootste lekkerste en goedkoopste koffie van heel onze reis (misschien toch beter bier besteld
) maar we reden nog wat verder.
Tot aan onze middagstop voor weer wat lekkers, en met Kea vogels in de omgeving.
De Kea vogel kan je beter een stukje brood geven dan hem aan je tafel mee te laten zitten of je bent alles kwijt.
Hier zagen we ook kiwi's wel in gevangenschap achter glas, en enkel foto's zonder flits waren toegelaten. Hier de witte kiwi.
Daarna richting Wellington nog wel zeer mooie stukken tegen gekomen.
We hadden al zo'n goede 450km gereden en waren van plan ergens rond Wellington een slaapplaats te gaan zoeken, maar gingen eerst even onze boot vast leggen voor morgen om naar Picton te varen.
Er zijn twee maatschappijen die naar Picton varen Bluebridge en Interislander, Bluebridge was de eerste die we binnen gingen en daar wisten ze ons te vertellen dat al hun boten volzet zijn voor de komen drie dagen. Dan maar naar Interislander en daar was het al hetzelfde dit kwam omdat er een boot stuk was tot zeker na de feestdagen en dat het redelijk druk was. Ik denk wel dat er altijd nog wel een motor op kan, maar dat deze maatschappijen zich strikt aan het aantal personen moeten houden. Bij Interislander was er nog wel plaats op de laatste boot van 20u en dan kom je s'nachts aan in Picton. Veel zie je dan niet van de overtocht maar veel keuze hadden we niet of we moesten nog drie dagen in het noorden rond rijden en dat wilden we niet, dus wij op deze late boot. We hadden plaats genoeg, we waren de enige motor.
We hadden aan de balie een papier mee gekregen met telefoonnummers op zodat we via de gsm onze overnachting in Picton konden vast leggen zodat we daar s'nachts niet meer naar op zoek moesten. Nu in Picton was ook al redelijk veel volzet, maar uiteindelijk vonden we nog een motel dat nog een plaatsje vrij had. Bij het vertrek in Wellington was het nog een beetje licht.
Maar eens in Picton was het donker.
Gelukkig was het motel niet zo ver van de boot en hadden we het snel gevonden. De mensen waren daar nog wakker en stonden ons op te wachten, stilletjes naar onze kamer om de anderen niet wakker te maken lagen we deze maal wel wat later in ons bed.
maandag 18-11-13
Vandaag waren we natuurlijk niet zo vroeg op, maar we hadden tijd onze volgende twee overnachtingen waren al geboekt bij Belgen die hier een B&B hebben. Rond 10u waren we weg, en langs de kustlijn was het al gelijk mooi.
In Nelson gingen we lekkere zalm eten, en daar lag het schip Lord Nelson.
Mooie missie heeft dit schip:
http://jst.org.uk/" onclick="window.open(this.href);return false;De Jubilee Sailing Trust (JST) is een geregistreerde liefdadigheidsinstelling wiens missie is om de integratie van mensen van alle fysieke capaciteiten te bevorderen door de uitdaging en het avontuur van tall ship zeilen aan boord van twee zeer speciale schepen, Lord Nelson en Tenacious.
Daarna nog wat van de omgeving genieten.
Het links rijden is al van in het begin geen probleem geweest maar als je op een gegeven ogenblik achter een auto aan het rijden bent en je komt iets dichter gaat die telkens naar rechts en dan weet je het even niet zo goed wat je moet doen. Ik bleef er maar achter rijden omdat ik vond dat hij niet echt tussen zijn lijnen bleef rijden, tot ik een brede baan kreeg en hem rechts snel kon voorbij steken. Snel omdat hij weer naar rechts uitweek toen we naast hem reden. Als we iets verder aan een benzinestation aan het tanken waren zagen we deze niet zo propere wagen terug passeren. Even tanken, iets eten en drinken dan zal hij wel ver genoeg weg zijn, maar na een kwartiertje rijden was er plots een wegversperring omdat er een wagen in de gracht stak. Als we daar langs reden zagen we gelijk welke wagen het was, juist die waar wij hebben achter gereden en waarschijnlijk had deze NZ lander iets te diep in het glas gekeken. Op een recht stuk stak hij in de gracht, en daar schoot echt niet veel meer van over. Daarna richting Motueka konden we voor het eerst ons regenkledij eens aandoen, dat was misschien omdat we naar Belgen aan het rijden waren dat we ook Belgisch weer kregen.
Deze regen heeft zo'n twee uur geduurd tot over de Takaka Hill road.
Zo kwamen we aan te Takaka bij deze B&B http://www.waitapusprings.co.nz/" onclick="window.open(this.href);return false;
Deze Belgen waren blij ons te ontvangen en we kregen een ruime rondleiding van alles wat er te zien is. Super proper en zeer gezellig, hier zijn we s'avonds wat blijven drinken en dus weer wat later gaan slapen.
Laat de jongedame ook eens aan bod komen in uw fotoreportage hé Luc.
